🔰میثاق2 نسخه تکمیل یافته میثاق1 است ولی بدون شک بر اساس وینگار2 ساخته شد. ونگارد2 نسخه بهبود یافته در زمینه کاونده است و به ان اجازه میدهد تا اهدافی با سطح حرارتی پاینتر را کشف و روی انها قفل کند و در برابر فلر کارایی بهتری دارد .
🔰خود ونگارد2 دارای زمان واکنش زیر 5 ثانیه است و دارای یک کاونده دو بانده است تا بتواند تفاوت فلر با موتور هواگرد را تشخیص دهد.
🔰میثاق2 در سال 1386 وارد خدمت شد این نسخه از نظر ظاهری با میثاق1 تفاوت بزرگی دارد و ان نیز شکل قرار گرفتن باتری است که کاملا شبیه نحوه قرار گیری باتری در لانچر پرتاب موشک ایگلا است. باتری رو به جلو قرار گرفته است.
🔰از نظر قابلیت های پروازی موشک در برد و ارتفاع تفاوتی با میثاق1 ندارد ولی سرعت پرواز تا 850 متر بر ثانیه (2.8 ماخ). است از جمله مواردی که در مورد میثاق2 گفته شده همانند ونگارد2 دار بودن کاونده دو کاناله است.
🔰این نسخه همچنین دارای کلاهک سنگینتر به میزان1.4 کیلوگرم است ولی همچنان دارای سیستم برخورد مستقیم است.
3/5
@IRON_SCREAM
🔰میثاق3 این نسخه در سال 1395رو نمایی شد . این موشک دارای لانچر پرتاب متفاوت با دو مدل قبلی است دست کم تنها از نظر شکل ظاهری باتری با دو مدل قبلی فرق دارد که البته احتمالا استفاده باتری با فناوری بالا و عمر بیشتر و زمان کارکرد بالاتر است ولی بزرگترین تفاوت موشک میثاق3 با دو موشک قبلی دار بودن چهار سوراخ روی کاونده موشک است که واقع فیوز لیزری انفجار مجاورتی موشک است.
🔰در این موشک چهار پرتوی لیزر از چهار سمت موشک به بیرون داده می شود و در صورت رد شدن موشک از نزدیک هدف و قطع جریان لیزر ، کلاهک موشک عمل کرده موشک منفجر می شود از این رو رد شدن موشک از نزدیکی هدف نیز باعث انفجارموشک می شود.
🔰بر اساس گفته کاتالوگ اموزشی این موشک دارای برد 5000 و ارتفاع 4000 متر است.
موشک های پدافند هوایی شانه پرتاب به شکل کلی برای درگیری با بالگردها موثرترند زیرا معمولا جنگنده ها به سرعت از برد کمینه آنها خارج می شوند و یا در ارتفاع بالاتر از سقف دسترسی آنها پرواز می کند آنهم در عصر مهمات های هدایت شونده. در نهایت با وجود اینکه به صورت میانگین صدها تیر از این موشک های شلیک میشود تا یک هدف نابود شود ولی این مشخصا ای سلاح ها ارزان هستند و به نیروهای پیاده این اجازه را می دهد که به شکل موثر و با برخی از اهداف پایین پرواز از جمله بالگردها درگیر شود.
4/5
@IRON_SCREAM
🔰البته مشکل اساسی سامانه های پدافند هوایی اینچنینی عدم وجود رادار و آگاهی کاربر از نزدیک شدن هدف است اگر چه برخی از واحدها یک رادار کوچک برای تشخیص ورود هواگر دشمن به منطقه حمل می کنند ولی به طور معمول واحدهای مجهز به موشک دارای رادار نبوده و تنها در روز و آب و هوای خوب کاربران با شنیدن صدای هدف و یا دیدن آن می تواند دست به شلیک موشک بزند برای همین می توان گفت موشک های شانه پرتاب تهدید جدی برای جنگنده های پیشرفته نیستند.
🔰برای نمونه در جریان جنگ اوکراین تعداد بسیار بیشتری بالگرد نسبت به جنگنده توسط این گونه سامانه ها سرنگون شدند.
5/5
@IRON_SCREAM
2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
مادر میتوانی به من کمی پول بدهی 💰
#edit
@IRON_SCREAM
❓چرا ساخته شد:
🔸ساخت ایلیوشین 76 به میانه دهه 1960 بر می گردد زمانی که نیروی هوایی شوروی به یک جت ترابری راهبردی با توان حمل 40 تن بار در برد 5000 کیلومتری نیاز داشت که بتواند جایگزین انتنوف 12 شود. تا سال 1969 ایلیوشین طرحی اولیه خود را به ارتش پیشنهاد داد که مورد قبول قرار گرفت و در 25 مه سال 1971 اولین پرواز خود را انجام داد. در اولین پرواز یک ساعت خود رضایت بسیار را بر انگیخت.
🔹در دهه 1970 ایلیوشین 76 وارد ارتش شوروی شد و دست به پرواز بر فراز اروپای شرقی زد ولی اولین عملیات خارج از شوروی مربوط به کمک رسانی دولت شوروی به حکومت اتیوپی در سال 1977 در جریان جنگ داخلی است.در دهه 1980 پل ارتباطی شوروی با افغانستان بود ولی معمولا در پایگاه های دور از میدان نبرد عملیات انجام می داد و ما بقی راه تجهیزات توسط انتنوف 12 برده میشد. چند فروند از انها بر اثر حوادث غیر رزمی از دست رفت . دست کم دو فروند نیز توسط اتش موشک های چون استینگر و سام 7 از دست رفت. شوروی تمامی ایلیوشین ها را به پرتاب شراره مجهز کرد و خلبانان شوروی نیز تاکتیکی را برای فرود استفاده می کردند که در ارتفاع بالا نزدیک فرودگاه شدند و به یک باره ارتفاع کم کرد و فرود می امدند.
🔸ایلیوشین 76 در جنگ ایران و عراق برای عراق خدمت کرد و در هنگام جنگ خلیج فارس 1 حدود 15 فروند به ایران گریخت که در ایران به خدمت گرفته شدند.
1/8
#Ilyushin Il-76
@IRON_SCREAM
🔹ار اواسط دهه 1980 شوروی دست به نصب موتور پی اس 90 که موتور هواپیمای مسافربری توپلوف 204 بود بر روی ایلیوشین 76 زد. این مدل تا میانه دهه 1990 عملیاتی شد
🔸نسخه جدید ایلیوشین 76 ام اف نام گرفت که 6.6 متر کشیده تر از نسخه تی بود .موتور جدید پی اس 90 ای دارای توان 35280 پاوند بود که 28% قویتر از دی-30 کا پی 2 بود ولی مصرفش 15% کمتر بود . حداکثر بار قابل حمل در این مدل از 40 تن به 60 تن افزایش یافت و همچنین سامانه ارتباطی دوباره به روز رسانی شد ، سامانه ناوبری و رادار هواشناسی کاملا تعویض شد
🔹جدید ترین نسخه ایلیوشین ,ایلیوشین 76 ام دی -90 ای که با نام ایلیوشین 476 نیز شناخته می شود در واقع بر اساس ایلیوشین 76 ام اف ساخته شده . این نمونه دارای موتور بهینه شده پی اس 90 ای 76 است . مدل جدید ایلیوشین 476 توان حمل 20% بار بیشتر و برد 25% بیشتر است . این نمونه دیگر در تاشکن ساخته نمی شود و در کازان روسیه تولید می شود ارتش روسیه 20 فروند از این نمونه را سفارش داده است.بر اساس این نسخه نیز نسخه سوخترسان و اواکس (با نام ای100) ساخته شده است
🔸بر اساس ایلیوشین 76 چندین مدل برای عملیات های مختلف توسعه یافت. چهار فروند ایلیوشین 76 ام دی با تغییر و تجهیز به سامانه های جنگ الکترونیک با نام ایلیوشین 76 پی پی شناخته شدند . این نمونه به دلیل داشتن غلاف های جنگ الکترونیک بر نوک بالها با دیگر نسخه ها قابل تشخیص است . همچنین دو طرف بدنه دارای برامدگی برای سامانه های الکترونیک و یک ژنراتور برق برای تولید 2100 کیلو وات برق برای تجهیزات الکترونیک است
2/8
@IRON_SCREAM
🔹همچنین دو فروند ایلیوشین 76 ام دی در دهه 1980 به عنوان پست فرمانده ای تغییر یافتند که به انها لقب ایلیوشین 82 یا ایلیوشین 76 وی کا پی داد شد.این نمونه دارای یک برامدگی بر روی هواپیما است که در واقع محل قرار گیری یک انتن ارتباطی ماهواره ای است . این پست فرمانده یا برای کنترل میدان جنگ مورد استفاده قرار گرفته . این نمونه دارای سامانه های ارتباطی بسیار پیشرفته ای برای ارتباط با زیر دریای های اتمی روسها و لانچر های پرتاب موشک های بالستیک در هر نقطه از جهان است .داشتن انتنهای ارتباطی در زیر بدنه و دماغه این هواپیما به خوبی از دیگر مدلها متفاوت کرده است
🔸همچنین پنچ فروند ایلیوشین 76 به نسخه ایلیوشین 76 ال ال تبدیل شدند که برای ازمایش موتور های مختلف در صنعت هوانوردی روسیه شامل موتورهای توربوفن و توربوپراپ بود است.
یک نمونه با تجهیز به یک لیزر هوابرد بر روی بینی در دهه 1980 برای یک پروژه بزرگ ضد موشک مورد استفاده قرار گرفت که هدف ان سرنگونی موشک های بالستیک با کمک لیزر قرار گرفت بر روی دماغه هواپیما بود . این طرح اگرچه ازمایش شد و دو فروند ایلیوشین 76 ام دی برای این کار تغییر یافت ولی پروژه با فروپاشی شوروی لغو شد
همچنین در شوروی نسخه اتش خاموش کن با توان ریختن 44 تن اب از درب عقب و نسخه جستجو و نجات ان نیز توسعه یافت.
3/8
@IRON_SCREAM
🔸ایلیوشین 78 مادیوس
در دهه 1970 شوروی به دنبال یک هواپیما سوخت رسان جدید میگشت. شوروی علاقه ای به سوختگیری هوایی برای جنگنده ها نداشت ولی بمب افکنها این ارتش سوختگیری می کردند . ولی تمامی سوخت رسانهای روسی تنها توان سوخت رسانی به یک هواپیما را در یک زمان داشتند. با در نظر گرفتن اینکه شوروی از میانه دهه 1970 تصمیم به نصب لوله سوخت گیری بر روی جنگنده های خود گرفت باید سوخت رسان بزرگتری با توان سوخت رسانی به دو یا سه هواپیما هم زمان توسعه میداد . در سال 1983 شوروی بر اساس ایلیوشین 76 ام دی سوخت رسانی جدید با نام ایلیوشین 78 را توسعه داد که ناتو به ان لقب مادیوس را داد.این نمونه در سال 1987 وارد خدمت شد.
4/8
@IRON_SCREAM