آشوب عمومی نیاز به نمادسازی دارد. اولین نماد تحریک کننده جامعه در واقعه اخیر چه بود؟ @Politicalhistory

#یادداشت باید معنا تولید کرد نه تکرار در میانه‌ی بحران، اغتشاش و جنگ روایت‌ها، تکرارِ بی‌هزینه‌ی واژه‌ی «ایران» نه کنش هنری است و نه عمل انقلابی؛ بلکه عقب‌نشینی محترمانه از میدان تبیین است. وقتی دشمن تصویر می‌سازد، دروغ می‌گوید و افکار عمومی را هدف می‌گیرد، بسنده کردن به یک نام، یعنی واگذار کردن معنا. اگر هنر انقلاب قرار است «همه‌فهم» باشد، باید حقیقت را قابل فهم کند، نه این‌که از ترس سوءبرداشت یا هزینه، به امن‌ترین و خنثی‌ترین نشانه پناه ببرد. طراحی «ایران» بدون روایت، بدون مسئله و بدون پاسخ به پرسش‌های روز، بیشتر از آن‌که روشنگر باشد، آرام‌کننده‌ی وجدان تولیدکننده است؛ اعلام حضور حداقلی برای ثبت در کارنامه، نه ورود واقعی به میدان نبرد معنا. در زمانه‌ای که حقیقت نیاز به دفاع دارد، هنری که فقط نام را تکرار می‌کند، عملاً از معنا فرار کرده است. هنر انقلاب، در زمان بحران، باید معنا تولید کند نه صرفاً نام تکرار. برای پایان بندی از یک مثال استفاده میکنیم: وقتی آژیر خطر به صدا درمی‌آید و اعلام می‌کنند به پناهگاه بروید، قرار نیست فقط همان عبارت را صد بار تکرار کنید؛ باید عمل کنید و به پناهگاه بروید. II @IR_ART II هر روز یک قدم رو به جلو II پایگاه آموزش هنرهای تجسمی انقلاب