هنر در شرایط جنگی / ۵ معروف است و خیلی از اساتید قدیمی با نیش و کنایه به ما می‌گفتند اگر برق برود خیلی از شما طراحان گرافیک بی‌سواد می‌شوید و دیگر هیچ‌کاری ازتان بر نمی‌آید. تمام تکنیک‌ها و سوادتان منحصر شده در ابزار دیجیتال. به ما نهیب می‌زدند که اگر برق هم رفت باید سواد کار با دست را بلد باشید که اساس و پایه است. الان اینترنت ملی شده است، احتمالا تا چند روز آینده. نه هوش مصنوعی جواب می‌‌دهد و نه جستجوی عکس در نت. خیلی‌ها دستشان بالا رفته و تسلیم‌اند در این شرایط که دیگر نمی‌توانیم! یحتمل اگر برق برود یا نرم‌افزارها هم مشکل‌دار شوند ممکن است برخی دیگر هم به این جرگه اضافه شوند. هنرمند در زمان جنگ باید بتواند با دست خالی هم بجنگد. تجربه شود برای ما که این‌قدر تک بعدی رشد نکنیم. II @IR_ART II هر روز یک قدم رو به جلو II پایگاه آموزش هنرهای تجسمی انقلاب

هنر در شرایط جنگی / ۶ گرافیک همیشه به عنوان یک هنرِ در خدمت، در مواجهه با موضوعات سیاسی و اجتماعی روز چالشی بزرگ داشته است، چالش نه از منظر وظیفه و رسالت هنرمند - که خود جای حرف‌های بسیار دارد- چالش از این منظر که مسائل و موضوعات سیاسی و اجتماعی ملغمه‌ای از کلیشه‌ها و حرف‌های تکراری است و حرف نو و جدیدزدن و خلاقیت داشتن در تصویر همین حرف‌ها، کاری بسیار سخت و چالش‌برانگیز است. برای همین است که بسیاری از طراحان گرافیک از زیر بار طراحیِ چنین محصولاتی، شانه‌ خالی می‌کنند و در مواجهه با چنین سفارش‌هایی - سوای اعتقاد و باورشان - نمی‌توانند چنان که در طراحی پوسترهایی با موضوعات خاص مثل تئاتر و... «خود» نشان می دهند، کاری درخور و در حد و قوارۀ اسم و رسم‌شان برای موضوعات اجتماعی و فرهنگی طراحی کنند. چالش‌ها موضوعاتی این چنین می‌تواند سنگ محک خوبی باشد برای فهم میزان خلاقیت هنرمند گرافیست و مشق تصویری این آثار می‌تواند تمرین خوبی باشد برای رسیدن به بیان و زبانی متفاوت از مفاهیم و موضوعاتی تکرارشونده و به‌ظاهر کلیشه‌ای و فائق‌شدن در این چالش سخت. همیشه برای من سئوال بود که هنرمندان وابسته به رژیم اسراییل _ چه یهودی و مقیم اسراییل و چه داخلی و غیر مقیم _ الان کجا هستند و چرا تلاش و دست و پایی از آن‌ها نمی‌بینیم، چرا هیچ اثر هنری جنگ اسراییل ندارد و به جز خروجی‌های هوش مصنوعی که بچه‌گانه و ابلهانه در هر دو طرف به وفور یافت می‌شود، چرا در این جبهه هم ایران قوی‌تر ظاهر می‌شود؟ علتش را باید در همین سختی کار دید. تولید کار با این موضوع چالشی است بسیار سخت که کمتر هنرمندی زیربار فشار آن می‌رود. خلاقیتی می‌خواهد بسیار زیاد تا حرف‌ها کلیشه نباشد و مخاطب آن را بپسندد. بله کار سخت است و باید دست تک تک هنرمندان جبهۀ انقلاب را بوسید. II @IR_ART II هر روز یک قدم رو به جلو II پایگاه آموزش هنرهای تجسمی انقلاب

هنر در شرایط جنگی / ۷ راوی تاریخ جنگ ما در میانۀ مقدس‌ترین جنگ تاریخ بعد از عاشورا هستیم. ما این‌دفعه واقعاً یک پیچ تاریخی را در حال تجربه‌کردن هستیم و مطمئناً در صفحات کتاب‌های تاریخ این نبرد جاودانه خواهد شد. تاریخ جهان به فبل و بعد از این جنگ تقسیم می‌شود و آنچه در این جنگ مهم می‌شود روایت باقی‌مانده از این جنگ خواهد بود. پوستر در میانۀ این جنگ هر کارکردی که داشته باشد، تأثیر بگذارد یا نگذارد، به دست مخاطبش برسد یا نرسد، وایرال بشود یا نشود؛ هر چه باشد در این صفحات تاریخ و در بازخوانی این جنگ یک راوی مهم خواهد بود. بررسی فراز و نشیب‌ها، حوادث و رویدادهای هر جنگ اگر پیشتر مدیوم عکس را ضمیمۀ خودش داشت اما در این جنگ، به دلایلی و نوع خاص‌اش این مهم بر دوش پوستر خواهد بود. فردا روزی شهادت مردم، سرداران، بمباران مردم، صدا و سیما، ترس اسراییلی‌ها، صلح تحمیلی و... را اگر کسی روایت می‌کند و روایتش را بخواهد مستند کند به واکنش تصویری مردم و جامعه، مطمئنا مستنداتش تولیدات هنری هنرمندان جامعه، به خصوص پوسترهای تولید شده در آن مقطع زمانی خواهد بود. II @IR_ART II هر روز یک قدم رو به جلو II پایگاه آموزش هنرهای تجسمی انقلاب

هنر در شرایط جنگی / ۹ هنر جنگیدن در زمان صلح! این شرایط چه آتش‌بس موقت باشد و چه صلح بلندمدت؛ بزرگترین اشتباه ما گذاشتن اسلحه روی زمین است و هم‌نوا شدن با دشمن در روایت فتح! همۀ ما امروز در گروه‌های ایتایی آدم‌هایی را دیدیم که در این دوازده‌روز نه صدایی ازشان بلند بود و نه تلاشی کرده بودند برای جنگیدن در عرصه‌ای که تخصصش را دارند! اما به ناگاه امروز نطق‌شان باز شده شروع کرده‌اند هم‌نوا با دشمن و هم‌نوا با بلندگوهای تبلیغاتی روایت امروز را دگرگون کردن و اسراییل را فاتح و ایران را مغلوب و مفلوک و دست بسته نشان دادن. در منطق این دوستان رهبری آدمی است دست‌بسته، مظلوم که تحت فشار اطرافیان تصمیم می‌گیرد و آن‌قدر زمام امور در رفته که مهم‌ترین تصمیم مملکت یعنی آتش‌بس بدون نظر ایشان گرفته شده و این دوستان یقین دارند که نظر رهبری چیز دیگری است و حالا باید چیکار کنیم؟! فقط شروع کنیم زهر کردن شیرینی این پیروزی کم‌نظیر که همۀ آزادگان جهان بابتش خوشحال‌اند و به خود می‌بالند به دهان مردم! چیکار کنیم؟! روایت امروز را برطبق آنچه از سمت بلندگوهای تبلیغاتی اسراییل بلند شده است منطبق کنیم. در این دوازده روز این دوستان اراده و هنری برای جنگیدن نداشتند اما امروز خوب در جبهۀ اسراییل جنگیدند! و برخی را هم با خود همراه کردند. جزاکم‌الله! امروز می‌شد روایتی حماسی از این دوازده‌روز مقاومت و جنگیدن مردم گفت، می‌شد از نیروهای مسلح‌مان تشکر کرد و از آن‌ها در نگاه مردم قهرمان ساخت. می‌شد مفلوکی و درماندگی اسرائیل را نشان داد و اینکه به هیچ‌کدام از اهدافش نرسید. می‌شد خیلی کارها کرد اما ما امروز به لطف این ستون پنجم دشمن اسلحه‌هایمان را زمین گذاشتیم و فقط و فقط لب و دهن بودیم و روی خودمان خنج انداختیم! امروز روز خوبی برای ما نبود. شده بودیم سرباز فراری! به جای جنگیدن شده بودیم تحلیل‌گر! و حتی یک لحظه هم از خودمان نپرسیدیم که خوب بعدش چی باید چیکار کنیم و چه حرکتی بکنیم؟ امروز خیلی‌هامون در جبهۀ دشمن جنگیدیم. II @IR_ART II هر روز یک قدم رو به جلو II پایگاه آموزش هنرهای تجسمی انقلاب

صحبت های حاج حسین امیدیان در «راه و رسم» راه و رسم جنگیدن در فضای هنر و رسانه @rasmartists II @IR_ART II هر روز یک قدم رو به جلو II پایگاه آموزش هنرهای تجسمی

انقلابی هنرمند طبيعتاً به واسطه نقشی که برای خود در اجتماع برگزیده و محدودیت‌های زمانی و ... و به جهت عدم تخصص و نگاه جامع‌نگر به دلیل عدم اشراف به همه اطلاعات و داده‌ها و دانش و تجربه تحلیل در همه حوزه‌ها، قطعاً از صنف تحلیل‌گران نیست. همچنین اگر تحلیل‌گری را یک تخصص بدانیم که قطعاً یک تخصص است و هنرمند حرفه اش یک «متخصص تحلیل‌گر» نباشد ولی باید و باید، در فضای تحلیل غوطه‌ور باشد و صاحب قدرت تحلیل. دور نبودن هنرمند از فضای تحلیل‌، نتیجه اش در اثر هنری اش هویدا می‌شود. هنرمندِ دور از فضای تحلیل یعنی یک هنرمند عقب افتاده از زمانه. تیم هنری «ای‌ایران» (از شاعر تا مداحی) که توانسته بین روایت‌های مختلف ارجح را انتخاب کند و می‌داند در هر زمان از چه چیزی باید سخن بگوید، یعنی از فضای تجزیه و تحلیل دور نبوده. انقلابی هنرمند یکسری جاها باید مطیع باشد و همزمان یکسری‌جاها منتظر فرمان جزء به جزء نباشد! خیلی جاها باید خودش به درجه‌ای برسد آنچه كه اولویت مدنظر فرمانده است را مستقل‌القامة #بفهمد، پیشدستی کرده و اقدام کند و این جز با قرابت صحابه هنر با اصحاب اندیشه و تحلیل میسر نمی‌شود فلذا تفاوت است بین سرباز صفر بیسواد فارغ از تحلیل با سرباز چریک آتش به اختیار ولی مطیع فرمانده. فرق است بین سربازی که مو به مو و جزء به جزء وابسته به دریافت فرامين است با سرباز خودجوش رنجری که قدرت مدیریت وقایع را دارد و در نبود فرمانده و قبل از دریافت فرمان نیز بر اساس کالک عملیاتی و منظومه ذهنی فرماندهی، پیش قراول تحول است. ‌@noghteh_golchin II @IR_ART II هر روز یک قدم رو به جلو II پایگاه آموزش هنرهای تجسمی انقلاب

اگر علم بی تقوا باشد؛ اگر هنر بی معنویت بشود؛ کماندار برای نمایش هنرش، گلوی شیرخواری را نشانه می گیرد تا هنرش در چشم عُمرسعد جلوه کند. ‌ @noghteh_golchin | ۲نقـــطه

راه‌های مجازات ترامپ!! استاد مسعود شجاعی طباطبایی

مراحل اجرای طرح «راه‌های مجازات ترامپ» استاد مسعود شجاعی طباطبایی #صفر_تا_صد II @IR_ART II هر روز یک قدم رو به جلو II پایگاه آموزش هنرهای تجسمی انقلاب

اولين تمرين عملی كه برای نقاش شدن و برای قدرت تشخيص رنگ و تركيب رنگ باید آموخت. در این تمرین هر رنگ را با اضافه كردن رنگ سفيد و سياه در چند مرحله به سفيد يا سياه باید رساند. اين تمرين با گواش قابل اجراست. II @IR_ART II هر روز یک قدم رو به جلو II پایگاه آموزش هنرهای تجسمی انقلاب

#اصطلاحات_نقاشی آشنایی با برخی اصطلاحات نقاشی ● کنتراست: تضاد ( سیا ه - سفید ، روشن - تاریک) ● کنتراست مطلق: تیره ترین حالت تضاد ● دیزاین: طرح - شکلی را بوجود آوردن ● آنالیز: تجزیه - جداسازی ● ریلکس: آزاد گذاشتن - بحال راحت در آوردن ● کن سن تریشن: تمرکز حواس - منتهای دقت ● تکسچر: بافت - نوع پوشش ظاهری سطح ● اکسپره سیو: بیانگراحساس ● کمپوزیسیون: ( ترکیب بندی) کنار هم چید ن اشیاء یا اشکال بطور، خوشایند ● آبجکتیو: غیر ذهنی - علمی ● سابجکتیو: خصوصیت فردی - شخصیت ● شکل انتزاعی: تصویری که به هیچ یک از اشکال طبیعی شباهت ندارد -جدا ازطبیعت ● کلاژ: تصویری که ازچسباندن قطعات کاغذ، پارچه یاچیزهای د یگر د رست شده باشد ● فیکساتیو: نوعی ورنی رقیق که روی نقاشی و طراحی می پاشند تا رنگ آنها را ثابت نگه‌دارد ● جسو: زمینه ای که با استفاده از گچ و چسب برای نقاشی ( تامپرا) ساخته می شود ● لوکال کالر: رنگ اصلی اشیاء ● مدیوم: هر مایعی که برای حل کردن پودر رنگ بکار برود مثل روغن بذرک ● مونو کروم: تک رنگ - نقاشی تک رنگ ● پرسپکتیو: دوری و نزد یکی اشیاء - نمایش اشیاء در نقاشی به همان شکلی که چشم آنها را می بیند، مانند مناظر ● اسکیس: طرح اولیه - طرح یا یادداشت سریع برای نقاشی، بدون درنظر گرفتن جزئیات ● فون کالر: رنگ زمینه - رنگ آستر نقاشی ● گلیز: هر گاه یک یا چند قشر نازک رنگ رقیق شده را روی قسمتی از نقاشی که کاملا خشک شده باشد قرار دهیم به آن گلیز میگویند II @IR_ART II هر روز یک قدم رو به جلو II پایگاه آموزش هنرهای تجسمی انقلاب

✍️ یادداشتی در باب «روایت»؛ به قلم علیرضا شفاه. ضرورت بازاندیشی در نسبت ما با جهان، جنگ و کلمه به‌نظر می‌رسد آنچه این روزها در اطراف ما می‌گذرد، نه صرفاً رشته‌ای از وقایع گسسته، که تجلی بخشی از تاریخ بشر است که در ما و با ما ادامه می‌یابد. اما پیش از آنکه بشتابیم به طرح «روایت مطلوب از جنگ»، لازم است در خود مفهوم «روایت» و جایگاه آن در این پریشانی عالم، تأمل کنیم. روایت در خاستگاه‌های فلسفی‌اش ـ خاصه در سنت فکری اروپایی قرن بیستم ـ گاه از واقعیت منفصل می‌شد، یا حتی پا را فراتر می‌گذاشت و داعیه می‌کرد که خود، واقعیت را می‌آفریند. این معنا، در زمینه‌ای که زاده شد، قابل درک بود. اما ما اکنون در جغرافیا و تاریخی ایستاده‌ایم که این تلقی از روایت، نه تنها کارآمد نیست، که اگر مراقب نباشیم، خطرناک و مسئولیت‌گریز نیز خواهد بود. روایت، در میدان ما، بیش و پیش از هرچیز، نیاز انسانی است که در دل صحنه، با هجوم تاریکی و پریشانی روبروست. روایت، رشته‌ای است که عمل‌کننده را از تلاشی و فروپاشی می‌رهاند. آدمی که در میدان ایستاده، برای آنکه تاب بیاورد، نیاز دارد بداند کجاست و چه می‌کند؛ و این دانستن، جز از رهگذر روایت ممکن نمی‌شود. اما ما ـ به‌ویژه در این سال‌ها ـ چنان شیفته رسانه شده‌ایم که روایت را با رسانه یکسان پنداشته‌ایم. پنداشته‌ایم کار ما این است که هر آنچه در صحنه رخ می‌دهد، به زبان تصویر و هشتگ و ویدیو بریزیم تا دیگری را مجاب یا همراه کنیم. بی‌آنکه بیندیشیم این روایت پیش از آنکه نردبانی برای مخاطب باشد، عصایی برای خود ماست؛ برای ایستادن، برای نشکستن. و درست همین‌جاست که خطر آغاز می‌شود. جامعه‌ای که روایتش را صرفاً در قالب رسانه تعریف کند، کم‌کم از صحنه کناره می‌گیرد و به نظاره‌گری منفعل بدل می‌شود. پشت دیوارهای حرفه‌ای جنگ، می‌ایستد و تنها تشویق می‌کند یا نکوهش. و در لحظات خطیر، دستش خالی‌تر از آن است که بتواند کاری بکند جز شمردن آنچه دارد و آنچه ندارد. راهبرد ما، اگر بخواهد پاسخی باشد به این وضع، باید در همین نقطه بازتعریف شود: روایت را نه به مثابه ابزار تبلیغ، بلکه به مثابه ابزاری برای حفظ وحدت درونی خود و تاب آوردن در برابر جهان پریشان دریابیم. باید بفهمیم که روایت کردن، قبل از آنکه برای «دیگران» باشد، برای خود ماست؛ برای آنکه در میان گردبادها، هویت‌مان از هم نگسلد. و اینجاست که نسبت تاریخی ما با جنگ نیز معنا پیدا می‌کند. جنگ، تنها میدان تیر و آتش نیست. صحنه‌ای است که در آن، آدمی یا به روایت دست می‌برد تا بماند، یا در پریشانی جهان فرو می‌ریزد. و هرچه جامعه بیش‌تر از این روایت تهی شود، بیشتر به صلحی مسطح و بی‌معنا دل می‌بندد که تنها بهایش، فروکاستن انسان از مقام اراده و کوشش به سطح موجودی مصرف‌گر و تماشاچی است. امروز، در بسیاری نقاط جهان، طرحی آرام و خزنده در کار است که می‌خواهد انسان‌ها کمتر «خواست» کنند، کمتر «بکوشند» تا بلکه جهان آرام‌تر شود. این صلح، البته بهایش تهی شدن آدمی از معناست. و هر جا که به اراده‌های تاریخی برخورد می‌کند، تنش و بحران زاده می‌شود؛ همان‌گونه که در این روزگار در فلسطین و اسرائیل دیدیم. ما در ایران، هرچند تا حد زیادی در معرض این صلح مسطح و بی‌محتوا بوده‌ایم و حتی ساختارهای رسمی ما بارها بدان گرایش یافته‌اند، اما هنوز در رگ‌های این جامعه، اراده‌ای ریشه‌دار می‌تپد. این اراده، حاصل آمیزش دیرینه ما با تاریخ و سنت و حتی خوانش‌های خاص‌مان از غرب است؛ و سرمایه‌ای است که اگر پاس داشته نشود، در معرض فساد و زوال خواهد بود. پس بگذاریم روایت، بار دیگر به جایگاه راستین خود بازگردد: نه صرفاً کالایی برای اقناع دیگری، که تکیه‌گاهی برای خود ما. تا در هیاهوی این جهان متلاطم، بدانیم هنوز ایستاده‌ایم، هنوز می‌توانیم در قامت انسان بمانیم و هنوز ارزش آن را داریم که برای معنا و حقیقت، بجنگیم ـ حتی اگر نبرد نخست، در درون خویش باشد. II @IR_ART II هر روز یک قدم رو به جلو II پایگاه آموزش هنرهای تجسمی انقلاب