#یادداشت 🔻اینور بام! آنور بام! هوش مصنوعی به تازگی محل نزاع و گفتگو میان هنرمندان از اساتید تا هنرجویان شده و دوگانه استفاده یا عدم استفاده به مثابه ضرب المثل از آن ور بام افتادن است. حال میخواهیم یه نگاه کوتاه، سریع و صریح به «اینور و آنور بام» در استفاده از هوش مصنوعی بپردازیم: #اینور_بام یک پرامت می نویسد کل ایده تصویر و اجزای آن را توضیح میدهد ،با هیجان منتظر خروجی می ماند که «یاشانس و یا اقبال » چه تصویری قرعه اش به نام ما خورده ... خروجی کار لباس هایش ترکیب ایران و هند و چین است! موها و ...که ...، پرسپکتیو غلط، نسبت رنگ و نور غلط ، انگشتان زیادی دست!! و... خروجی میگیرد و چنین «الودگی بصری» را به علت عجز در تولید طرح خوب و تصویر سازی خوب با شوق اثر هنری میداند!! #آنور_بام همان کارهایی که اکشن های فتوشاپ انجام میدهد را هوش مصنوعی بهترش را انجام میدهد و هوش مصنوعی میتواند تولیدش را ساده تر و حرفه تر انجام دهد و گاه با اصلاح کم بی عیب میشود. اما #مقاومت_می‌کند و زمان هدر رفته را ریاضت می پندارد!!! و کارش را اصیل تر! انگار اکشن ها و پلاگین های فتوشاپ روح توحیدی دارند و هوش مصنوعی نماز بی وضوی کافران است! #بام هنرجو میداند باید ذات ترسیم را یاد بگیرد و یاد گرفتنش چشیدنی است... باید و باید و باید ریاضت بکشد و بچشد تا عمق بیان هنری اش را بالا ببرد باید ترسیم کند تا روح نگارگری ، خطاطی و طراحی درونش ایجاد شود و ذره ذره اتودش فارغ از نیت نگارگر خود در طی کردن مسیر، سالک شود که قلم هنرمند اندازه نیت هنرمند مودب شده! و اصالت دارد #اما ابزار های دیجیتال ، گلخانه هایی هستند که به جبر زمانه و نیاز روز افزون ساحت های حضور گرافیک و تجسمی در عرصه زندگی بشر، محصولاتی تنظیم شده تر در سرعت بیشتر تولید می‌کنند و اینجا اصالت به آن است که «سنت اتود و ایده » اجرا شود و هنرمند قدم به قدم با ابزار های دیجیتال(خواه پلاگین های فتوشاپ باشد خواه هوش مصنوعی ، خواه ابزارهای سه بعدی و...) و رعایت تمام اصول هنری خلق اثر کند... شاید اثر گلخانه ای طعم روی بوم را ندهد چنانچه فونت مزه خط را نمی‌دهد و... اما از دایره هنرخارج نیست. و شاید پرواز دادن آن از مرحله دیزاین به مرحله آرت مسأله است: بگذارید اینطور بگوییم: قصه این است که ما از «ترجمه بصری» حاصل از پرامپت رها شویم و از یا «شانس و یا اقبال بودن» آن به اصالت و التزام به اتود ، خلاقیت و پرداخت ، آرایش و پیرایش اثر بپردازیم به جزییات نگاه عالمانه به هنرمندانه داشته باشیم . ادب هنرمند دیجیتال سلوک در کشاکش ابزار ها و جزئیات و معانی است . مزه اتود و دست ورزی تام را ندارد اما بی اصالت نیست! 🔻پایگاه هنر و محتوای ایرانیوم @iraniyom

امین زاده تقی: بیایید نظرات مخالف و موافق را بشنویم. نقد، باعث پویایی اندیشه میشود. هیچ فکری تا زمانی که در معرض پرسش و گفت‌وگو قرار نگیرد، محکم نمیشود. از محافل فلسفی افلاطون که در آن اندیشه ها با مناظره ها جان می‌گرفت، تا دوران باروک که گفت‌وگو و تضارب آرا به روح هنر و فلسفه بدل شد، نقد همواره نشانه‌ی زنده بودن تفکر بوده است و همین مناظرات و تضارب آرا باعث محکم شدن فلسفه غرب و پیشی گرفتن از تمدن ها شد. شنیدن نظرهای متفاوت، چه موافق و چه مخالف، نه تهدیدی برای یک ایده بلکه فرصتی برای پالایش و تعمیق آن است، همان‌گونه که یک بنای استوار با هر ضربه‌ی دقیق بر سنگ و آجرهای پِی آن، شکل می‌گیرد و استوار می ماند. بر همین اساس هیچ وقت کسی را متهم به تک بعدی عمل کردن و انحراف نکنیم، بلکه این درک از موضوع و همچنین نظرات مخالف را سنگ بنای شکل گیری یک اندیشه جدید بدانیم. ‌ @noghteh_golchin | ۲نقـــطه

#یادداشت (در رابطه با یادداشت اخیر برادر عزیزم جناب مجلسی) من به شخصه به لزوم حفظ اسناد تاریخی معتقدم، ولی فراوری و استفاده از اسناد تصویری تاریخی برای خوراک نسل جوان اتفاقا کار واجبی است که در عین حال که به اسناد تاریخی ضربه وارد نمی‌کند، باعث ترویج هم می‌شود. باید بین این دو موضوع تفکیک قائل شد، نمی شود صفر و صدی به مسئله نگاه کرد. برای مثال فیلم مختارنامه و یا یوسف پیامبر دقیقا و جزء به جزء بر اساس نص صریح قرآن و یا داستان مختار نبود، بلکه برگرفته از روایات و داستان قرآنی و اضافه کردن و کم کردن داستان های حاشیه ای بر اساس ذهن نویسنده بود، تا برای مخاطب جذاب باشد. یا یک رمان که برگرفته از یک داستان واقعی نوشته می‌شود. و قص علی هذا در مورد فیلم و انیمیشن و ... آیا این تولیدات باعث تحریف در اصل داستان می‌شود یا صرفا یک فراوری جذاب از آن داستان است! حال با این توضیحات برای تصاویر شهدا باید چگونه عمل کرد!! از باب استفاده از عکس های اصل شهدا در گلستان های شهدا و یا بازسازی تصاویر باید بحث و گفتگو شود. یک نگاه به گلستان های شهدا نگاهی به عنوان موزه و روح حاکم بر آن است که به شدت با این امر موافقم. ولی گاه صحبت از عدم استفاده و فراوری تصاویر می‌شود که طبق توضیحات بالا، اتفاقا کار مفید و پربرکتی خواهد بود. حال که هوش مصنوعی به عنوانی ابزاری قدرتمند برای بازسازی نزدیک به واقعیت تصاویر قابل استفاده است، نباید این کار را انجام داد! باید در این زمینه دیالکتیک تز و آنتی تز آنقدر زیاد باشد تا پایه ی محکمی برای مسیر پیش رو شکل بگیرد. امین زاده تقی 🔻https://eitaa.com/Amin_zadehtaghi

🚩 فناوری در خدمت حقیقت یا جایگزین آن؟ یادداشتی در حاشیه‌ی هشدار استاد مجتبی مجلسی یادداشت اخیر استاد مجتبی مجلسی درباره‌ی بازآفرینی تصاویر شهدا و اسناد دفاع مقدس با ابزارهای هوش مصنوعی، از دقیق‌ترین و به‌موقع‌ترین هشدارهایی است که این روزها در فضای هنری کشور شنیده‌ایم. خوشحالم که ایشان گفت‌وگویی را گشوده‌اند که جایش در جامعه‌ی هنری و رسانه‌ای ما خالی بود. امیدوارم این آغاز، مقدمه‌ای باشد برای گفت‌وگوهای جدی‌تر میان هنرمندان، پژوهشگران و فعالان رسانه درباره‌ی نسبت میان «فناوری» و «حقیقت تاریخی». بیاییم بنویسیم، بحث کنیم و با خرد جمعی، مرزهای اخلاقی و هنری این مسئله را ترسیم کنیم. 🔹 چند نکته درباره اصل ماجرا 1. هوش مصنوعی ابزار است، نه مؤلف. حدود اخلاقی استفاده از آن را باید ما مشخص کنیم تا ابزار در خدمت حقیقت بماند، نه جایگزین آن. 2.

بازسازی

لازم است، اما باید وفادارانه باشد. ترمیم رنگ و نور یا حذف آسیب‌ها زمانی ارزش دارد که «روح تصویر» و «روایت تاریخی» در آن حفظ شود. زیبایی نباید به قیمت حذف نشانه‌های زمان و زمینه تمام شود. 3. مرز میان سند و بازآفرینی باید روشن بماند. اگر مخاطب نتواند نسخه‌ی اصلی را از بازسازی‌شده تشخیص دهد، اعتماد عمومی و اعتبار پژوهش تاریخی از میان می‌رود. 4. بیش از بازسازی تصویر، به بازفهمی روایت نیاز داریم. مسئله‌ی اصلی، چهره‌ی شهید نیست؛ بلکه فهم تازه‌ای از معنای شهادت و نسبت نسل امروز با آن است. این کار از مسیر گفت‌وگو و روایت ممکن می‌شود، نه از طریق الگوریتم. 🔸 از نقد تا اقدام یادداشت استاد مجلسی فقط یک هشدار نیست؛ یادآوری مسئولیت ما در برابر حافظه‌ی تصویری یک ملت است. اگر این دغدغه به گفت‌وگو ختم شود اما به ضابطه و اقدام منجر نشود، همان بی‌نظمی فرهنگی گذشته تکرار خواهد شد. پس باید در کنار نقد نظری، سازوکار و ساختار مشخصی برای مواجهه با این پدیده تعریف شود تا هنرمند، پژوهشگر و نهادهای رسمی تکلیف خود را بدانند. 🔹 اصول اخلاقی پیشنهادی 1. اصالت‌محوری: نسخه‌های بازآفرینی‌شده نباید جای تصویر اصلی را بگیرند. اصل باید محفوظ و قابل‌ارجاع بماند. 2. شفافیت: هر تصویر ویرایش‌شده باید با توضیح روشن درباره‌ی نوع تغییر و هدف بازآفرینی منتشر شود. 3. احترام به خانواده‌ها: بازسازی تصاویر شهدا تنها با رضایت خانواده یا نهادهای رسمی انجام شود. 4. صلاحیت حرفه‌ای: این کار باید به دست هنرمندان و متخصصان آشنا با نور، رنگ و تاریخ بصری سپرده شود. 5. هدف‌مندی: هر پروژه باید هدف مشخص آموزشی، پژوهشی یا ترویجی داشته باشد و خارج از آن استفاده نشود. 🔸 سازوکارهای اجرایی 1. ایجاد آرشیو دیجیتال امن: اسکن نسخه‌های اصلی با کیفیت بالا و ثبت هش دیجیتال (Digital Hash Registration) برای حفظ اصالت و جلوگیری از تحریف. 2. ثبت فراداده (متادیتا): اطلاعات منبع، زمان، ابزار و تغییرات در پرونده‌ی دیجیتال هر تصویر ثبت و غیرقابل‌حذف باشد. 3. برچسب‌گذاری شفاف: هر تصویر بازسازی‌شده باید برچسب داشته باشد: «این تصویر بازآفرینی‌شده با هوش مصنوعی است؛ نسخه‌ی اصلی در آرشیو فلان محفوظ است.» 4. درجه‌بندی سطح بازسازی: A: ترمیم جزئی | B: بازسازی محافظه‌کارانه | C: تخمینی (با هشدار) | D: هنری و غیرمستند 5. آموزش و گواهی تخصصی: راه‌اندازی دوره‌های «مرمت دیجیتال اسناد تاریخی» برای هنرمندان و اپراتورها. 🔸 ساختار نهادی و قانون‌گذاری 1. تشکیل کمیته‌ی ملی صیانت از اسناد دفاع مقدس دیجیتال. 2. تدوین آیین‌نامه‌ی رسمی بازآفرینی دیجیتال. 3. ایجاد سامانه‌ی ملی ثبت بازسازی‌ها پیش از انتشار عمومی. 4. جرم‌انگاری تحریف آگاهانه یا جعل تصویری تاریخی بدون برچسب و اعلام صریح. 🔹 سخن پایانی این گفت‌وگو تازه آغاز راه است. اگر درست و با دقت ادامه یابد، می‌تواند میان «فناوری» و «ایمان»، میان «هنر» و «حقیقت تاریخی»، نسبتی تازه و عمیق‌تر برقرار کند. ما در برابر حافظه‌ی جمعی ملت مسئولیم؛ همان‌قدر که در برابر خلاقیت و فناوری مأموریم. حفظ مرز میان این دو، هنرِ حقیقیِ روزگار ماست. 🔸 یک لیوان شطح داغ ‌‌‌‌‌‌‌‌● علی اصغر دشمیر @Asheykh_ir

#رشدکنیم ۱ یکی از ساده و بهترین راه‌ها برای ایجاد جذابیت در پوستر‌تون ایجاد یک ریتم و شکستن اون هست. شاید ساده‌ترین راه باشه... مرتبط با موضوع خودتون یک شیء رو‌ در‌ پوستر تکرار کنید، و همون ریتم منظم رو یکجایی بکشنید تا در اون نقطه جلب توجه ایجاد کنید. * گاهی محل شکستن ریتم بهترین جا برای لی‌اوت هست، چون چشم سریع‌تر از جاهای دیگه اون محل شکستن رو‌ می‌بینه! چند نمونه هم براتون گذاشتم لذت ببریم 🙂 #ناحق | @nahaqir

#تمرین کنیم: - پوستر رو پر کنید از چشم‌های بسته ( سبکش مهم نیست - واقع گرایانه یا وکتور ) همه چشم‌ها بسته باشن بجز ۲ تاش! - پوستر رو با قاشق پر کنید و یک قاشق رو با چنگال جایگزین کنید! - دکمه‌های لباس رو نشون بدین که همه بسته‌ن بجز یکی! - چندین درب بسته رو توی پوستر نشون بدین بجز یکیش که بازه! - شما چه پیشنهادی دارین؟

اینم چند نمونه دیگه نیازه برای چهارپایه‌ای که یک پایه کم داره تذکر بدم؛ دقیقا لی‌اوت جای یک پایه خالی رو پر کرده... همین به جذابیت کار اضافه می‌کنه! تا وقتی کاری جذاب نباشه دیده نمی‌شه #رشدکنیم | @nahaqir