این بود سهم ِما ز فزونی سن و سال تنها شدن ، به گوشه‌ای رفتن ، گریستن . .

واسه ما جشنِ ولادتِ تو عذابِ عذابِ ، بعد رقیه خونه‌ شادی خرابِ خرابِ ../۳۱۵

چند صباحی حضور ندارم ؛ رفتنمون برگشتن داره ، لیکن متفاوته.. میرم به امید حالِ خوب : ) موندید قدم رو جفت چشام گذاشتید ، رفتید چشامون با خودتون بردید . خلاصه بمونید خوشحال میشم ‌.. سیدا یاعلی(ع) ؛

_

مهمانِ‌خسته ای به مهمانی توآمده است ؛ باز کن در ، که گدای سحرت آمده است .

گـَر رسیدیم ، شوقی نمانـده بود چـه ؟!

ای عقیقِ خونی ؛

غم زمانه خورم فراق یار کشم ؟ به طاقتی که ندارم ، کدام بار کِشم ؟ .

ماه رمضان یا که محرم نکند فرق ، سوم سحرِ آن متعلق به رقیــه ست ../۳۱۵

{ وَ اسْمَعْ دُعائی إذادَعَوْتُکَ } و بشنو صدایم را هرگاه تو را صدا زنم : )