حماقت های همیشگی
مدارا کن ای خاک،با خوب من.
آن روز چو میرفت کسی
داشتم آمدنش را باور،
من،نمیدانستم معنی هرگز را
تو،چرا باز نگشتی دیگر؟
چی میشد از اونایی باشیم که تا حرفمون میاد
یکی بگه"فلانیو میبینی؟خیلی حضرت زهراییه"
هدایت شده از ازآنشبیکهبرنگشتی؛
خیانت غصهٔ تلخی ست اما از که می نالم؟
خودم پرورده بودم در حواریون یهودا را.