دیوانه وار هم که دوستش داشته باشم؛ پایه غرور دخترانه ام که بیاید وسط تنها میگویم: مهم نیست :).

:)) آقا جان . .

-

چه بگویم که دلم ازهمه رنجید وهنوز ناگزیرم به همین زندگیِ تکراری...

آدما یه روزی میرن که مهمن و یه روزی برمیگردن که دیگه مهم نیستن ؛

من پناه گاهی چز تو ندارم یا علی یبن موسی الرضا :))

درد واقعی اونجاست که هیچ حسی بهت نداره ولی تو بازم دوسش داری :)

‐

همه چی بهم ریخته ؛ اتاقم، اعصابم، زندگیم، ذهنم، ذهنم، ذهنم.

شاید بدترین چیزی که مجبور به تجربه کردنش شدم هدر رفتن بهترین ورژنم برای بدترین ادم‌ها بود.

بدترین دشمن خودم؟ خودمم وقتی یکیو دوست دارم '

من اصلاً آدمِ صبوری نبودم .. صبور در رنج نه ، صبور در کار ! از صبحونه خوردن قبلِ رفتن به مدرسه متنفر بودم چون معتقد بودم اتلاف وقته .. وقتی میدیدم بقیه آرایشای خیلی غلیظ برای یه امتحان ساده داشتن تعجب میکردم و میگفتم چه صبر و حوصله‌ای دارن .. آسانسور اگه طبقه همکف نباشه ، حتی اگه ۱۰ طبقه باشه با پله میرم ! اگه تاکسی نباشه ایرپاد میزنم و پیاده میرم .. موقعِ سفر ، از الکی وقت تلف کردن بدم میاد .. اینکه همش بخاطرِ چیزای مزخرف تویِ راه بمونم و مقصد اصلی برام کسل کننده بشه .. میبینی ؟ من صبور نیستم اما هربار از خودم پرسیدم چطور برایِ تو ، هم صبور بودم ؟ هم منتظر ؟