روحا .
بگفتا دل ز مهرش کِی کنی پاک ؟ بگفت آن گه که باشم خفته در خاک ..
شب و روزم رو با غم تو عزیزم ، من اشک میریزم ..
حالا از مقتل کشور دوست تا گودال من اشک میریزم
روحا .
چون آن چیزی که مهدویت مبشر آن هست ، همان چیزی است که همهی انبیا، همهی بعثتها برای خاطر آن آمدند و
همهی حرکتی که بشریت در سایهی تعالیم انبیا ، در طول این قرون متمادیه انجام دادند ، حرکت به سمت جادهی آسفالتهی عریضی است که در دوران حضرت مهدی به سمت اهداف والا کشیده شده است که بشر در آن جاده حرکت خواهد کرد . مثل اینکه یک جماعتی از انسانها در کوه و کمر و راه های دشوار و باتلاق زار ها و خارستانها با راهنمایی های کسانی همین طور حرکت دارند میکنند تا خودشان را به آن جادهی اصلی برسانند . وقتی به جادهی اصلی رسیدند ، این جور نیست که حرمت متوقف بشود ؛ نه ، تازه حرکت به سمت اهداف والای الهی شروع میشود ؛ چون ظرفیت بشر یک ظرفیت تمام نشدنی است . در طول این قرون متمادی ، بشر از کجراهه ها ، بیراهه ها ، راه های دشوار ، سخت ، با برخورد با موانع گوناگون ، با بدن رنجور و پای مجروح شده و زخم آلود ، در بین این راه ها حرکت کرده است تا خودش را به این جادهی زمان ظهور است ؛ همان دنیای زمان ظهور است که اصلا حرکت بشریت به یک معنا از آنجا شروع میشود .
#رهنامه۴۰ ـ مهدویتوزندگی