ارادتمندِ شهید محمد رضا دهقان امیری *

"

تو مرگ را خواهی داشت پس بنگر برای چه میمیری؟!

!

[ وَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ ۖ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ ]

دعای کمیل و سوره‌ی جمعه ؛

چهل روز تا .. میزنه قلبم ، داره میاد دوباره باز بوی محرم ..

شب و روزم رو با غم تو عزیزم ، من اشک میریزم .. حالا از مقتل کشور دوست تا گودال من اشک میریزم

همه‌ی حرکتی که بشریت در سایه‌ی تعالیم انبیا ، در طول این قرون متمادیه انجام دادند ، حرکت به سمت جاده‌ی آسفالته‌ی عریضی است که در دوران حضرت مهدی به سمت اهداف والا کشیده شده است که بشر در آن جاده حرکت خواهد کرد . مثل اینکه یک جماعتی از انسانها در کوه و کمر و راه های دشوار و باتلاق زار ها و خارستانها با راهنمایی های کسانی همین طور حرکت دارند میکنند تا خودشان را به آن جاده‌ی اصلی برسانند . وقتی به جاده‌ی اصلی رسیدند ، این جور نیست که حرمت متوقف بشود ؛ نه ، تازه حرکت به سمت اهداف والای الهی شروع می‌شود ؛ چون ظرفیت بشر یک ظرفیت تمام نشدنی است . در طول این قرون متمادی ، بشر از کج‌راهه ها ، بیراهه ها ، راه های دشوار ، سخت ، با برخورد با موانع گوناگون ، با بدن رنجور و پای مجروح شده و زخم آلود ، در بین این راه ها حرکت کرده است تا خودش را به این جاده‌ی زمان ظهور است ؛ همان دنیای زمان ظهور است که اصلا حرکت بشریت به یک معنا از آنجا شروع میشود . #ره‌نامه۴۰ ـ مهدویت‌وزندگی

رفیق! شروع کن ، چهل شب دیگه محرمه!

سی‌وچهارنفر" امشب ، بازمانده های ناو دنا مهمون شهرمون بودن و چقدر روایت داستان دنا دردناک بود ، چقدر عاشورایی ، فاطمی و علی‌وار بود ، غم بود و آه .. روحانیِ کاروان دنا می‌گفت : مردم ! والله , بالله , تالله ، هیچ هشداری از طرف آمریکا به ما داده نشده بود ، ما وسط رزمایش بودیم و از قوانین رزمایش این بود که اژدر نداشته باشیم وگرنه با اون ترسو ها میجنگیدیم ، دستمون خالی بود ، حتی اگر هشدار هم داده بودن هیچکدوم از بچه ها فرار نمی‌کردند همشون میجنگیدن ، بی رحمانه زدن ، تو همین فیلم که خود جنایتکارشون نشون دادن ، بچه های ما بودن که ۱۰۰ متر ، ۱۵۰ متر به هوا پرتاب شده بودن ، برخی از شهدای ما جاوید‌الاثر شدند ، در اعماق دریا هستند .. با بغض بود ، اندوه بود که جای آن روحانی حرف میزد ، مابین جملات ، گریه گویای تمام ماجرا میشد ، فرمانده‌ای که وسط نشسته بود هم نصفه نیمه صحبت کرد ، غم امانش نداد ، آن یکی فقط توانست خودش را معرفی کند ، سخت بود ، آن طلبه می‌گفت : این دو بزرگوار ۲۸ سال‌است که در کنار این شهیدان بودند ، این دو ، تک تک جنازه هارا شناسایی کردند . جانکاه است دوستانت ، خانواده‌ات ، آن هم بیش از ۸۴ نفر را از نزدیک ببینی و نبودشان را تأیید کنی .. این بار از آنها میگوییم ؛ آن ۳۴ نفرِ بازمانده‌ * روحا ـ شنبه‌نوزدهم‌فروردین‌چهارصد‌و‌پنج