میگویند طرح جایگاه وداع با رهبر شهید منتشر شده ،
چه کلمات غریبهای .. رهبرِ شهید ؟ جایگاهِ وداع ؟
دنیا با ما سر شوخی دارد؟ نمیداند که او نفس ما بود؟ نمیداند که بعد از او قلبی نتپید؟ شهیدِ فزون بر نام رهبرمان را با دشواری تحمل کردیم و هنوز هم از اتصال این دو به همدیگر و تلفظشان فراریایم ، حالا جهان دست به گریبان ما شده و حرف وداع میزند؟ جایگاه وداع را نشانمان میدهد؟ آنجا جایگاه وداع نیست، جایگاه مرگ ماست .. جایگاه از کار افتادن تپش قلب هاییست که بعد از او یکی در میان بر سر خود میکوبیدن، جایگاه قطع شدن نفس هاییست که خود نمیدانند چطور زندهاند، نگویید وداع! بگویید مرگ ما!
میگویند شهر ما افتخار میزبانی شما را پیدا کرده، درست است که میخواستم زمانی شما را در خلوت های شبانهی جمکرانتان ببینم اما حال از میزبانی شما فراریم، نمیدانم اصلا دریچه چشم هایم گنجایش این اقیانوس دلتنگی را دارد یا نه؟ نمیدانم میتوانم در نزدیکی پیکرتان قرار بگیرم یا نه؟ دوام نمیاورم .. من هنوز اشعار و سروده هایی که در وصف فراق شما نوشته شده است را گوش ندادهام، ترسیدهام که نکند واقعیت داشته باشد؟ نکند جداً در روضه های خودتان شرکت نکرده باشید؟ نتوانستم حتی روضه های بیت را همراهی کنم، آخر میگویند صندلیت خالیست، میگویند بجای شما عکسی گذاشتهاند ..
دنیا کوتاه بیا، مگر دل ما چقدر طاقت دارد؟ :)
روحا | ۹ تیر ۱۴۰۵ .
به محبین من بگو آن لحظه که احساس
تنهایی میکنید، تنها چیزی که شما را
آرام میکند، من هستم.
صاحبالزمان"
روحا .
نزدیک میشود غم تشییع پیکرت ، از دوری تو جان بدهم باز هم کم است.
تو رفتهای و من از زنده ماندنم خجلم
کجا گذاشتهای رفتهای عزیز دلم؟
روحا .
تو رفتهای و من از زنده ماندنم خجلم کجا گذاشتهای رفتهای عزیز دلم؟
شده یک عکس ببینی دلت آزار ببیند ؟!
چشمت از شدت گریه همه را تار ببیند ..