امسال همین روزا موبایل دستمه، دارم با ناامیدی و امید به زندگیم میرسم، پرش ذهنم کمتر شده ولی هنوز عدم تمرکز و اورثینک و استرس هنوز همراهمن، دیگه تا شب مدرسه نمیمونم عوضش یه روزایی تا شب تو فضای خشک دانشگاهم، بچهها نیستن که بقیه چیزا قابل تحمل بشه، هنوز گاهی معده درد میگیرم ولی خب خداروشکر کم شده، هنوزم شبا دیر میخوابم، همهچی تموم شده ولی چیزای جدید شروع شدن، روز بعد کنکورم رسید ولی خب راحتی؟برای چندروز اولش بود.
#همینجوری