آره عزیزم، میدونم اون شبی که تا صبح گریه کردم تموم شده، ولی دردش برای همیشه یه گوشه از قلبم میمونه.
آدم نوستالژیک بودن واقعا جالبه، با هرچیزی یاد خاطرات بد و خوب میوفتی و میدونی اون لحظهای که داره اتفاق میوفته قراره با چیزای کوچیک بهت یادآوری بشه.
[-چقدر دیگه باید تا این بالا بیارمت؟
+تا ابد
-تا ابد؟
+تو قول دادی...]
تو مترو به آدم زل نزنین، آدم احساس میکنه هزارتا عیب و ایراد تو صورتشه:/
بزرگسالی فقط اونجا که دیگه هفتهای یه بار پروفایلت و عوض نمیکنی و ماهها همون پروفایل و داری👩🦯.