ولی جدای از اینا، من واقعا هالووین و دوست دارم، خیلی باحاله، اینکه شخصیتای مورد علاقت و کاسپلی کنی خیلی جالبه.

میخوام این ژانر و تا روز قیامت ادامه بدم.

هالووین؟عزیزم من بی دلیل اضطراب میگیرم، هالووین که چیزی نیست.

هالووین؟عزیزم من برای خانواده فیلم انتخاب کردم، هالووین که چیزی نیست.

هالووین؟عزیزم من تو ایتا کانال دارم، هالووین که چیزی نیست.

هه هه هالووین واقعی فقط اونجایی که داری از غم پاره میشی و آهنگای چاووشی پلی میشه.

من واقعا عاشق خواننده‌هاییم که درمورد زندگی فلسفی فکر میکنن و توی آهنگاشون اون رو میارن، درواقع درمورد آدم‌ها نمینویسن، برای آدم‌ها مینویسن.

افكارم آخر شبا نسخه اى از منِ ترسيده و غمگين و دلتنگ و ضعيف رو كنج ديوارای اتاق گير ميندازن و دورش حلقه ميزنن و به آرومى و به تدريج خفه ش ميكنن »فلفل وانیلی« @farsitweets

یه جا دیدم نوشته بود: Just because you didn't give up, Doesn't mean you will win. و چقدر این جمله واقعیه و چقدر از شب‌ها و روزها برای چیزی تلاش میکنیم که یهو آخرش نمیشه و چقدر این نشدنه دردناکه.

و من از این میترسم، از اینکه تلاش بکنم، متوقف نشم، همه‌چیز رو بهم بریزم که بشه ولی آخرش متوجه بشم حتما برام خوب نبوده که نشده.

چقد بزرگ شدن:)))

ماشاالله ماشاالله سیدی، چشم نخوری زن🤌