آیه/نشانه شاید هم خانه! خانه‌ی دوم من، جایی برای تراوشات ذهنی گاه و بی‌گاه، حرف‌های زده و نزده‌ی بحث‌برانگیز، گاهی تند گاهی ملیح.

گفتم اسم آیه‌رو خیلی دوست دارم؟ اگر یه روزی دختردار بشم اسمشو میذارم آیه:)

اینجا بمونه واسه حرفای خیلی خودمونی‌تر.

خیلی وقت بود میخواستم چنین کانالی بزنم ولی نمیزدم چون از تبعاتش میترسیدم🦦

برین کنار که میخوام‌ تقدیمی فسقلیم و بذارم🙂‍↔️

خانه شیرین فصل سوم محصول کشور: کره جنوبی تعداد قسمت ها: ۸ امتیاز: ژانر، اکشن، ترسناک، درام، علمی، تخیلی خلاصه: در فصل سوم دنیای هیولاها به پایان و بشریت جدیدی آغاز می شود جایی که انسان ها ناامیدانه برای زنده ماندن تلاش می کنند و با انتخاب های دشواری روبرو می شوند… سریالی تقریبا توی این سبک و وایب: انگل: خاکستری گفتنی ها:خیلی ها از فصل سوم انتظار چیز دیگری داشتند و خب ناامید شدن ولی باید بگم که من این پایانو با همه ی کم و. کاستیاش دوست داشتم. ببینیم یا نبینیم؟ اگه از طرفداران این ژانری خوبه از طرف نون جیم به رافعه من♥️

من اینو دیده بودم، به قول خودت خیلیا از فصل سوم ناراضی بودن ولی من خوشم اومد، اینکه چطوری فلسفیش کرده بود برام جالب بود، هرچند یکم باید بیشتر فایت میداشت ولی بازم یکی از سریالای موردعلاقمه

دلقک درونم داره فریاد میزنه نیاز نیست تو اون کانال انقد جدی باشی، کاش دلقک درونم ساکت شه چون مطمئنم بهش میبازم🙏

مقایسه همیشه چیز مضخرفی بوده چه از زمانی که سرمون تو لاک خودمون بود بهمون میگفتن دوتا عدد و مقایسه کنیم که شرایط اعداد فرق میکرد یکی مثبت بود یکی منفی چه از زمانی که بچه ی همسایه و بچه عمو و عمه و... میشدن یکی از طرفین مقایسه و اینجا بود که ماهی<> دهنشو باز و بسته میکرد و مارو میخورد... چه حالا که بزرگ شدیم یه سری رفتن دانشگاه یه سری ازدواج کردن یه سری راه خودشونو رفتن و هر چندتا گزینه ی موجود با اون گزینه مقایسه میشن. درصورتی که شرایط مقایسه و قیاس اصلا وجود نداره برای طرفین. یکی مثبته یکی منفی یکی چپه یکی راست یکی بالاست یکی پایینه. خلاصه که شرایط مقایسه اصلا رعایت نمیشه. وقتی ما توی دروس و توی علم ها مقایسه می کنیم طرفین قیاس جای پیشرفت و پسرفت معمولا ندارند اما وقتی آدمارو مقایسه می کنی باید بدونی که شرایط اگر تا الان براشون نبوده ممکنه مهیا بشه و از شخصی که بالاتره هم جلو بزنه.

:)

ما مانده‌ایم و بغض و ناله‌هایی که برای تو نکردیم، ما مانده‌ایم و آستین‌هایی که به دهان میگیریم تا اپستین مسلکان و پادوهای آمریکا شکستنمان را نبینند، ما مانده‌ایم و نیمه‌شب‌های کشوردوست، ما مانده‌ایم و روضه‌هایی که نخواندیم تا دشمن خیال خام نکند، ما مانده‌ایم و عکس‌های پر از لبخند و مهربان تو، ما مانده‌ایم و آقازاده‌ای که بوی تو را میدهد اما نمیتوانیم بویش را استشمام کنیم، رویش را ببینیم و یادی از روی پر از مهر تو کنیم، ما مانده‌ایم و دیو مسلکانی که به روی ما میخندند و حرف از مذاکره با قاتل تو میزنند، ما مانده‌ایم و یک‌ دنیا حرف، یک دنیا بغض، یک‌ دنیا گله و شکایت، حالا ما مانده‌ایم و میراث تو، پرچم‌ایران، که آن را بالا ببریم و مقاوتمان را به دنیا نشان دهیم که بدانند ما ایستاده‌ایم، سخت...اما ایستاده‌ایم. سیدعلی برایمان دعا کن:)