خیلی بازی بامزه‌ای بود، کل بازی شاید سه ساعت هم طول نکشید، ولی واقعا فضاسازی ناز و گوگولی و برآمده از تخیلات بچه‌ها داشت، اسمش lost in play بود.

من که دارم زندگی خودم و میکنم، همون موقع واکنش صادقانه غرب آسیا:

مسئول ایرانی مثل این اکسای سمی میمونن، بهشون میگی فلان کار و نکن بدم میاد زارت میره همون کارو انجام میده.

با این مسئولین که اصلا صدای مردم و نمیشنون مردم حق دارن بریزن بیرون اغتشاش کنن که البته بعدش باز عزیزان میان میگن اینا همه زیر سر موساد و دشمن بود ما که کاری نکردیم و کی آتیش تو خاکستر مردم دووند؟ما که نبودیم، بعدم دوباره یه عده بسیجی و سپاهی و آخوند بدبخت که اصل جمهوری اسلامی و رهبر و دوست دارن سلاخی میشن و دوباره مسئولین به ریش نداشته مردم میخندن و دوباره روز از نو روزی از نو.

Here we go again دور باطل.

شماها مگه هنوز سلامت روان دارین که از دستش بدین؟

الهی، میدانیم قادر مطلق تویی!

بچه‌ها اگر هنوز تقدیمی‌هاتون رو ندیدین، تقدیم‌هاتون رفت اینجا.

از تقدیمی دادن خوشم اومد(یه جاهاییم پاره شد) شاید بعدا دوباره امتحانش کردم.

تزویر به شما امان میدهد تا مقاومتتان را بشکند، پس از غلبه شک نکنید گردنتان را خواهد شکست.

حالا هی شما شیپور پیروزی بزن.

نمیدونم من خیلی دلم سوخته، حالم حال ۱۰ اسفنده:)