"رفیق شیب ساز " داری؟؟ آیا رفیقی داری که شیب نمودار رشد تو رو افزایش بده؟؟

✨ 🖇رفیق سلوکی ، رفیق شیب ساز در مسیر زندگی ، در نمودار رشد برای رسیدن به بی نهایت حقیقی، گاهی آدمایی پیدا میشن که شیب نمودارت رو افزایش میدهند..📈 مثل یه رفیق شیب ساز😍 وجود چنین رفقایی در مسیر رشدت ، سرعت حرکت تو رو افزایش میدهند.. •• دقت کن🧐🤨 فقط خودت مسیر رشد و تعالی رو میری..😎 اگر رفیق و همراهی نداری ، خودت به تنهایی برو👊 •• اما اگر در زندگیت چنین رفیق سلوکی داری، قدر شو بدون رفیق🤝😉

• ✨• در نمودار نمایی، در ابتدای نمودار تا نقطه عطف، نمودار نزولی و به سمت منفی هاست ... و بعد از نقطه عطف، نمودار صعودی و با شیب ، به سمت مثبت ها صعودی میشود.. • ✨•

•🔗• در آغاز هر کار و برنامه ای ممکنه موفق نباشی و سختی هایی در مسیرت قد علم کنند، تو را اذیت کنند و شکست بخوری ... و در آغاز شیب نمودارت منفی بشه و نمودارت نزولی ..📉 •🔗•

•🖇• 🔸بزار یک مثال بزنم : وقتی تازه شروع به درس خواندن کردی شاید آن اوایل نتیجه دلخواهت را نگیری یا وقتی کاری را تازه شروع کردی آنقدر موانع و سختی ها جلوت خودنمایی بکنند که تو وادار به عقب نشینی و محکوم به شکست بشی! •🖇•

• 🌻• ولی رفیق همه این سختی ها برای تو، تویی که جانشین خدا در این کره خاکی هستی :) خود خدا در کتابی که برات فرستاده فرموده : «لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فی‏ کَبَدٍ» " که ما انسان را به حقیقت در رنج و سختی آفریدیم." 🌻•

•🌒• اصلاً از همان اول قرار بوده این موانع، این سختی ها باشند و تویی باشی که همه این موانع را کنار بزنی و نابودشان کنی🙃؛ قرار بوده با این سختی ها رشد کنی ... پس بگذار همه این رنج ها و شکست ها "نقطه عطف" نمودار زندگیت باشند ... رفیق بعد از این شکست هاست که نمودارت صعودی میشه.. •🌒•

➕ اگر انسان را مانند کسری بپنداریم که صورت این کسر انسانیت "خودواقعی" و مخرج آن "منیت و خودخواهی و یا به عبارتی تصوری که فرد از خودش دارد (خودذهنی) باشد؛ 🔘طبق قانون کسر، هرچقدر مخرج کسر را بزرگ تر باشد، کسر کوچک تر می شود.. ➕

✖️ حتماً در زندگیتون با این دسته از آدم ها مواجه شدید که کسر انسانیت شون کوچک بوده،آنقدر کوچک که شما ترجیح دادید کم کم پاک کن به دست بگیرید و آن ها را از صفحه زندگیتون پاک و محو کنید؛ انسان هایی که خود واقعیشون کوچک اند و تصویری که آنها از خودشان دارند بزرگ .... ✖️

🔸 تکبر و غرور مادر و پدر یک ذهن بسته است، ذهنی که تصمیم گرفته وقتی وارد "کسر انسانیت "میشه، کوچک باشه؛ آنقدر کوچک که فقط خودش را ببیند و شروع کند به خودستایی و غافل شود از هرچه عیب و نقصی دارد. مگر غیر این است که کبریایی تنها در خور شان کسی است که از همه نقایص و بیچارگی ها دور باشد، نه کسی که سراسر وجودش را فقر و بیچارگی فرا گرفته است، لذا امام علی علیه السلام می فرماید: من تعجب می کنم که انسان با این حالش چگونه به خود اجازه می دهد که تکبر کرده و بزرگ منشی اختیار کند. "عَجِبْتُ لاِبْنِ آدَمَ أَوَّلُهُ نُطْفَةٌ وَ آخِرُهُ جِيفَةٌ وَ هُوَ قَائِمٌ بَيْنَهُمَا وِعَاءً لِلْغَائِطِ ثُمَّ يَتَكَبَّرُ." 🔸