✍ مهندس مهدی وراوی
🔰 روزبازار؛
از ساماندهی دستفروشان تا مدیریت اقتصاد خرد شهری
🔸 روزبازارهای جمعی موضوع ماده ۸۵ قانون نظام صنفی، فقط محل استقرار غرفهها نیستند؛ بلکه ابزاری برای ساماندهی اقتصاد خرد، حمایت از تولیدکنندگان کوچک، کاهش سد معبر و ساماندهی فروشندگان فاقد مکان محسوب میشوند.
🔸 بر اساس آییننامه اجرایی نحوه برگزاری روزبازارهای جمعی، کارگروه راهبری روزبازارهای جمعی در شهرستان مسئول اصلی تصمیمگیری و ساماندهی این بازارهاست.
🟣 اعضای کارگروه:
🔻 شهرداری: رئیس کارگروه
🔻 صمت: عضو
🔻 جهاد کشاورزی: عضو
🔻 اتاق اصناف: عضو
🔻 تعاون، کار و رفاه اجتماعی: عضو
🔸 کارگروه درباره ضرورت ایجاد روزبازار، مکانیابی، تعداد غرفهها، نحوه واگذاری و ضوابط فعالیت تصمیمگیری میکند و پیشنهاد ایجاد و ساماندهی نیز با مشارکت شهرداری و اتاق اصناف مطرح میشود.
🔴 تقسیم نقش دستگاهها:
🔻 شهرداری:
مدیریت فضای شهری، زیرساخت، ساماندهی دستفروشان، ایمنی، نظافت و پسماند.
🔻 صمت:
امور و ضوابط فعالیتهای صنفی و عرضه کالا.
🔻 اتاق اصناف:
مشارکت در ساماندهی امور صنفی.
🔻 جهاد کشاورزی:
حمایت از عرضه محصولات کشاورزی و تولیدات روستایی.
🔻 تعاون، کار و رفاه اجتماعی: هماهنگی در حوزه مشاغل خانگی و اشتغال.
🔸 بنابراین روزبازار نباید به «غرفهفروشی شهرداری» تبدیل شود؛ بلکه باید به عنوان یک ظرفیت شهری برای ساماندهی اقتصاد خرد، حمایت از تولید، کاهش سد معبر و مدیریت فضای عمومی طراحی و اداره شود.
🎯 امور مردم بجای تقابل ، اگر ساماندهی شود ، بسیاری از مشکلات و نارضایتی ها کاسته خواهد شد.
🌎 @Intl_DOC_Forum
✍ مهندس مهدی وراوی
🔴 ( کاندیدای هفتمین دوره انتخابات شورای اسلامی شهرخورموج ) 🔴
🔰 مشکلات مدیریت شهری در ایران
🔸 مدیریت شهری در ایران با چالشهای ساختاری، اقتصادی، اجتماعی و محیطزیستی روبهروست. رشد شهرنشینی و افزایش مطالبات شهروندان، دیگر با شیوههای سنتی اداره شهر پاسخ داده نمیشود.
🔸 یکی از مشکلات اصلی، تعدد نهادهای تصمیمگیر و ضعف هماهنگی بین دستگاهها است که موجب موازیکاری، طولانی شدن فرآیندها و گاهی مشخص نبودن مسئولیتها میشود.
🔸 همچنین ناپایداری منابع مالی شهرداریها، برنامهریزی بلندمدت را دشوار کرده است. تقویت درآمدهای پایدار، توسعه اقتصاد شهری، سرمایهگذاری و فعالسازی ظرفیتهای اقتصادی درون شهر باید در مرکز سیاستگذاری قرار گیرد.
🔸 ترافیک، آلودگی هوا، ضعف حملونقل عمومی، فرسودگی زیرساختها، پسماند و توزیع نامتوازن خدمات شهری نیز از مسائل مهم شهرهای ایران است.
🔸 بافتهای فرسوده و ناکارآمد نیز فقط مسئلهای کالبدی نیستند؛ بلکه با ایمنی، اقتصاد شهری، آسیبهای اجتماعی و کیفیت زندگی ارتباط دارند. بنابراین بازآفرینی شهری باید بخشی از راهبرد توسعه درونشهری باشد.
🔸 مدیریت شهری آینده به مشارکت شهروندان، شفافیت، دادهمحوری و هوشمندسازی نیاز دارد و باید از مدیریت واکنشی به سمت مدیریت پیشبینانه، نتیجهگرا، محلهمحور و شهروندمحور حرکت کند.
🔸 در نهایت، اصلاح مدیریت شهری صرفاً با افزایش بودجه یا اجرای پروژههای بیشتر محقق نمیشود؛ بلکه به حکمرانی کارآمد، منابع مالی پایدار، هماهنگی بین دستگاهی، تصمیمگیری مبتنی بر داده و مشارکت اجتماعی نیاز دارد.
🔸 شهر خوب، محصول پروژههای بیشتر نیست؛ محصول تصمیمهای بهتر و حکمرانی کارآمدتر است.
🌎 @Intl_DOC_Forum
✍ مهندس مهدی وراوی
🔰 تفاوت «بافت فرسوده» و «بازآفرینی فضاهای شهری»
🎯 بافت فرسوده، بازآفرینی نیست.
🔸 بافت فرسوده تنها یک مسئله کالبدی و فیزیکی نیست؛ یعنی ساختمانهای ناپایدار، ریزدانگی، نفوذناپذیری معابر، کمبود زیرساخت و عواملی که در طول زمان موجب فرسودگی و ناکارآمدی کالبد شهر شدهاند.
🔸 اما بازآفرینی فضاهای شهری مفهومی بهمراتب گستردهتر است. در بازآفرینی، علاوه بر کالبد و عوامل طبیعی، انسان، رفتار اجتماعی، اقتصاد، فرهنگ، مدیریت، امنیت، محیطزیست و کیفیت زندگی نیز در مرکز مداخله قرار میگیرند.
🔸 بنابراین ممکن است یک محدوده از نظر ساختمانی فرسوده نباشد، اما به دلیل کاهش کیفیت زندگی، ضعف اقتصاد محلی، آسیبهای اجتماعی، ناکارآمدی فضاهای عمومی، ضعف دسترسی یا تهدیدهای طبیعی و انسانی نیازمند بازآفرینی باشد.
🔴 تفاوت اصلی در نوع نگاه است:
🔸 نوسازی، ساختمان را اصلاح میکند؛
بازآفرینی، رابطه انسان، فضا و زندگی شهری را اصلاح میکند.
🔸 از منظر مدیریت شهری، اشتباه گرفتن این دو مفهوم میتواند سیاستگذاری را به سمت پروژههای صرفاً ساختمانی سوق دهد؛ درحالیکه بازآفرینی موفق باید همزمان به کالبد، اقتصاد، اجتماع، محیط و حکمرانی محلی توجه کند.
🔸 پس در برنامهریزی شهری، بافت فرسوده را یک «محدوده دارای مسائل کالبدی» و بازآفرینی را یک «فرآیند جامع ارتقای کیفیت زندگی و عملکرد فضا» بدانیم.
🌎 @Intl_DOC_Forum
✍ مهندس مهدی وراوی
🟣 ( کاندیدای هفتمین دوره انتخابات شورای اسلامی شهرخورموج ) 🟣
🔰 بازتعریف مسکن؛
از «ارزانسازی» تا «مسکن قابل استطاعت»
🔸 سیاست مسکن نباید صرفاً بر ساخت مسکن ارزان برای اقشار کمدرآمد متمرکز باشد؛ بلکه باید به سمت تأمین مسکن قابلاستطاعت، تابآور، مکانمند و برخوردار از خدمات حرکت کند.
🔸 مسکن مناسب، فقط یک واحد ساختمانی نیست؛ بلکه باید در مکان مناسب، متصل به حملونقل و زیرساختهای شهری، مقاوم در برابر مخاطرات و متناسب با توان اقتصادی خانوار باشد.
🔸 بنابراین، سیاستهای آینده مسکن باید میان توسعه کالبدی، عدالت اجتماعی، توان اقتصادی خانوار و کیفیت زندگی پیوند برقرار کرده و همزمان از گسترش محدودههای ناکارآمد و سکونتگاههای فاقد خدمات پیشگیری کند.
🌎 @Intl_DOC_Forum