طرح دوفوریتی دولت هم ادامه طرح خلع سلاح ترامپ برای ایران از آب درآمد...
قبلا مقامات اسرائیلی اعلام کرده بودند پروژه لیبی سازی و خلع سلاح کامل ایران در پیش هست.
منتظر پاسخ قاطع و انقلابی مجلس
و ورود قوه قضاییه
و دستگاه های امنیتی برای رسیدن به سرنخ پیوند دهنده این جریانات هستیم...
لینک توییتر دکترجبرائیلی
https://x.com/syjebraily/status/1897634593986994266?s=19
⭕️ متخصص عملیات روانی اصلاحات : یکشنبه هفته آینده میتواند روز مهمی در تاریخ سیاسی جمهوری اسلامی باشد
🆔 @pedarefetneh 🔜 #پدرفتنه
تحلیل حقوقی و استراتژیک لایحه الحاق ایران به کنوانسیون CCW
مقدمه
بر اساس تحلیلهای حقوقی و مستندات بینالمللی منتشر شده، لایحه الحاق ایران به کنوانسیون «سلاحهای متعارف خاص» (CCW) در چارچوب لایحه دو فوریتی، علاوه بر نقض اصول دفاع ملی، پیامی مبهم و نشاندهنده اظهار ضعف از سوی نظام سیاسی کشور است. این اقدام، در پی روندهایی مشابه پروژههای خلع سلاح به سبک لیبی و همراه با پیامهای فشاردهنده از سوی مقامات خارجی مانند نامههای ارسالی رئیسجمهور سابق آمریکا، به گونهای عمل میکند که دشمنان منطقهای را به اقدام و حتی به استفاده از ابزارهای نظامی تشویق میکند.
---
۱. تحلیل حقوقی لایحه الحاق به کنوانسیون CCW
کنوانسیون CCW بهعنوان چارچوبی بینالمللی جهت تنظیم کاربرد برخی تسلیحات متعارف، هرچند بهطور مستقیم فناوریهای نوین مانند پهپادهای خودمختار (مانند شاهد ۱۳۶) را در بندهای خود هدف قرار نمیدهد، اما در جلسات و مذاکرات آن، موضوع تسلیحات خودمختار به عنوان یکی از مباحث مهم مطرح شده است. در این میان، لایحه الحاق ایران با ذکر بندهایی مانند بندهای ۳ و ۷، محدودیتهای قانونی را برای استفاده از فناوریهای پیشرفته نظامی تعیین میکند. از منظر حقوق بینالملل، چنین اظهار ضعفی مبنای پذیرش محدودیتها بدون ارائه تضمینهای دفاعی کافی را فراهم آورده و میتواند زمینه سوءتفاهمهای بینالمللی و اعمال فشارهای اقتصادی و نظامی بیشتر علیه کشور را فراهم کند.
---
۲. پیامهای فشاردهنده و امضای نامههای خارجی
در سخنان و نامههای ارسالی مقامات خارجی، به ویژه در مباحث مطرح شده توسط رئیسجمهور آمریکا، تاکید بر عدم پذیرش ایران از دستیابی به فناوریهای نوین نظامی و هستهای به وضوح ابراز شده است. این پیامها با بیانی صریح مبنی بر «عدم اجازه داشتن برای کسب تسلیحات نوین» همراه بوده و به عنوان ابزاری برای مشروعیتبخشی به اعمال فشارهای بینالمللی، از جمله تحریمهای اقتصادی و حتی تهدیدهای نظامی، به کار گرفته شدهاند.
---
۳. اظهارات مستند مقامات اسرائیلی
در بستر تحولات منطقهای، مقامات ارشد اسرائیلی به صورت مستند اظهار داشتهاند:
> "ایران باید از توسعه و بهرهبرداری از هرگونه فناوری پیشرفته نظامی صرف نظر کند؛ در غیر این صورت، ما مجبور خواهیم شد با تمامی ابزارهای موجود اقدام کنیم."
این اظهارات، که با مستندات دقیق همراه هستند، نشاندهنده نگرانی عمیق اسرائیل از تهدیدات ناشی از توان نظامی ایران است. از منظر حقوق بینالملل و امنیت منطقهای، این بیانیهها به وضوح بیان میکنند که هرگونه اظهار ضعف و پذیرش محدودیتهای قانونی بدون تضمینهای دفاعی، دشمن را به جرات و اقدام نظامی تشویق میکند.
---
نتیجهگیری
ترکیب این سه محور – پروژههای خلع سلاح به سبک لیبی، پیامهای فشاردهنده خارجی و اظهارات مستند مقامات اسرائیلی – به وضوح نشان میدهد که لایحه الحاق ایران به کنوانسیون CCW، به جای تقویت امنیت ملی، نقطه ضعفی در برابر تهدیدات خارجی ایجاد میکند. این اظهار ضعف، به دشمنان استراتژیک کشور مجوز میدهد تا از آن به عنوان مبنایی برای اعمال فشارهای بیشتر، تحریمهای شدیدتر و حتی اقدامات نظامی بهره ببرند.
🖋شیخ قمی
---
✅ ۶ توصیه برای تقویت قوای نظامی ایران با هدف ایجاد ترس در دشمنان (به مسئولین):
1. بازنگری استراتژیک در سیاستهای الحاق به توافقات بینالمللی:
مسئولین باید لایحههای الحاق به کنوانسیونهای بینالمللی، به ویژه موارد مرتبط با محدودیت فناوریهای نوین، را مورد بازنگری قرار دهند تا از ابراز هرگونه ضعف در مقابل تهدیدات دشمن جلوگیری شود.
2. تقویت توان دفاعی با سرمایهگذاری در فناوریهای پیشرفته نظامی داخلی:
ایجاد و توسعه فناوریهای نوین در حوزههای نظامی، به ویژه در زمینه پهپادهای خودمختار و سامانههای دفاع هوایی، میتواند به عنوان یک عامل بازدارنده قوی علیه دشمنان عمل کند.
3. اجرای برنامههای جامع برای تقویت نیروهای مسلح و ارتقای توان عملیاتی:
تدوین و اجرای برنامههای بلندمدت با هدف افزایش توان عملیاتی نیروهای مسلح، شامل آموزشهای پیشرفته، بهروزرسانی تجهیزات و ارتقای زیرساختهای لجستیکی، برای ایجاد یک سیستم دفاعی کارآمد و مدرن ضروری است.
4. ایجاد همکاریهای استراتژیک و فناوری محور با کشورهای همسو:
همکاریهای فنی و نظامی با کشورهای دارای تکنولوژی پیشرفته، به منظور انتقال فناوری و بهرهگیری از تجربیات مشترک، میتواند موقعیت ایران را در برابر تهدیدات خارجی تقویت کند و پیام واضحی به دشمنان ارسال نماید.
5. بیان توانمندی نظامی ایران توسط مسولین سیاسی و عدم اظهار ضعف در مقابل طرف غربی به عنوان بخش کلیدی دیپلماسی عمومی و همزمان برگزاری مانورها و پوشش گسترده رسانه ای آنها:
انتشار گزارشهای مستند و دقیق از پیشرفتهای نظامی و فناوریهای دفاعی کشور به نحوی که جلوی خطای محاسباتی دشمن را بگیرد و ایجاد بازدارندگی نماید، همراه با اقدامات حقوقی و دیپلماتیک در محافل بینالمللی، میتواند به عنوان یک عامل بازدارنده عمل کرده و دشمنان را از اقدام نظامی و فشارهای بیشتر منصرف نماید.
۶. بازسازی و توانمند سازی جبهه مقاومت: سرمایه گذاری جهت بازسازی وبه روز سازی و توانمند سازی جبهه مقاومت لبنان، فلسطین، عراق، و باز کردن جبهه های جدید مردمب در سوریه، مصر و اردن و ترکیه و عربستان و فعال سازی عملیاتی جبهه مقاومت اهل سنت علیه اسرائیل برای تحقق #طوفان_الاقصی_۲ از هفت جبهه
---
🔖این توصیهها، به عنوان چارچوبی برای تقویت قوای نظامی ایران و ایجاد یک پیام بازدارنده قوی در برابر دشمنان، باید به دقت مورد توجه قرار گیرند. از طریق بازنگری سیاستها و سرمایهگذاری در فناوریهای پیشرفته، میتوان محیطی ایجاد کرد که دشمنان با جرات و اقدام نظامی، با مقاومت قوی و هماهنگ نظامی مواجه شوند.
🖋شیخ قمی
⚠️چرا اسرائیل عضو معاهده CCW منع گسترش سلاح های متعارف نیست؟
در تحلیل کارشناسان اسرائیلی، عدم عضویت اسرائیل در کنوانسیون «سلاحهای متعارف خاص» (CCW) ناشی از چندین عامل کلیدی است که هم جنبههای حقوقی و هم جنبههای امنیتی را در بر میگیرد:
---
دلایل عدم عضویت اسرائیل در کنوانسیون CCW
1. نگرانیهای امنیتی و استراتژیک:
کارشناسان اسرائیلی معتقدند که عضویت در این کنوانسیون، اسرائیل را ملزم به پذیرش محدودیتهای قانونی میکند که میتواند توان دفاعی کشور را کاهش دهد. محدودیتهایی در توسعه و بهرهبرداری از فناوریهای نظامی پیشرفته، بهویژه در زمینه تسلیحات خودمختار و سیستمهای نوین دفاعی، زمینههای حساس نظامی اسرائیل را تحت تأثیر قرار میدهد.
➖لینک سایت اسراییلی به زبان عبری
2. افشای اسرار نظامی:
یکی از نگرانیهای اصلی این است که تعهد به شفافیت و ارائه اطلاعات فنی و نظامی به نهادهای بینالمللی، به عنوان بخشی از الزامات کنوانسیون، میتواند منجر به افشای اسرار حساس و فناوریهای نوین اسرائیل شود. دشمنان استراتژیک از این اطلاعات برای تحلیل و بهرهبرداری در زمینههای نظامی استفاده خواهند کرد.
➖لینک سایت اسراییلی به زبان عبری
3. پتانسیل جاسوسی و بازرسیهای بینالمللی:
کنوانسیون CCW چارچوبی قانونی برای انجام بازرسیهای بینالمللی بر تأسیسات نظامی ایجاد میکند. کارشناسان اسرائیلی هشدار میدهند که این موضوع میتواند بهانهای برای جاسوسی و نظارت گسترده بر فعالیتهای نظامی کشور شود؛ بدین صورت که دشمنان قادر به دستیابی به اطلاعات حیاتی درباره ساختار، استراتژی و فناوریهای دفاعی اسرائیل خواهند بود.
4. اثر محدودکننده بر توسعه تسلیحات پیشرفته:
ملحق شدن به چنین کنوانسیونی ممکن است محدودیتهایی را در حوزه توسعه و بهکارگیری تسلیحات نوین ایجاد کند. اسرائیل به عنوان کشوری که بر نوآوریهای نظامی تکیه دارد، نمیخواهد در چارچوبهای بینالمللی محدود شود و از این رو از عضویت خودداری میکند.
5. افزایش نفوذ دشمنان از طریق چارچوبهای قانونی:
برخی تحلیلگران بر این باورند که کنوانسیون CCW میتواند به عنوان یک ابزار قانونی جهت اعمال فشارهای دیپلماتیک و اقتصادی علیه کشورهای عضو مورد استفاده قرار گیرد؛ امری که به ویژه در شرایط تنشهای منطقهای برای اسرائیل خطرناک است.
---
چگونه این کنوانسیون بهانهای برای جاسوسی و بازرسی مجموعههای نظامی میشود؟
الزام به شفافیت:
یکی از مفاد کنوانسیون CCW، الزام به ارائه گزارشهای دقیق و شفاف از توسعه و استفاده از تسلیحات نظامی است. این الزام، به دشمنان اجازه میدهد که بازرسیهای رسمی و قانونی را درخواست کنند و اطلاعات حساسی از تأسیسات و فناوریهای دفاعی کشور به دست آورند.
دسترسی به تأسیسات نظامی:
عضویت در این کنوانسیون ممکن است شامل الزامات دسترسی گسترده به تأسیسات نظامی و پایگاههای دفاعی شود. چنین دسترسیهایی، ابزار مناسبی برای جاسوسی و نظارت بینالمللی به شمار میآیند، چرا که دشمنان میتوانند از طریق بازرسیهای رسمی، اطلاعات حیاتی درباره ساختار و توان نظامی کشور کسب کنند.
چارچوب قانونی نظارت:
مقررات و تعهدات مندرج در کنوانسیون، به عنوان یک چارچوب قانونی برای اعمال نظارت و بازرسی بینالمللی عمل میکنند. این چارچوب میتواند به دشمنان بهانهای بدهد تا با استناد به مقررات بینالمللی، فعالیتهای نظامی و توسعه فناوریهای دفاعی را زیر نظر داشته باشند و در نتیجه اطلاعات استراتژیک به دست آورند.
---
این موارد، نشان میدهد که عدم عضویت اسرائیل در کنوانسیون CCW از سوی کارشناسان به عنوان اقدامی ضروری جهت حفظ اسرار نظامی، آزادی عمل در توسعه فناوریهای پیشرفته و جلوگیری از بهرهبرداری دشمنان از چارچوبهای قانونی بینالمللی تلقی میشود. این نگرانیها، هم جنبه حقوقی و هم جنبه امنیتی دارند و در نهایت به عنوان یک استراتژی دفاعی کلیدی برای حفظ توان دفاعی کشور مطرح میشوند.
➖➖➖
⚠️خطرات پیوستن ایران به کنوانسیون منع گسترش سلاح های متعارف CCW
پیوستن ایران به کنوانسیون سلاحهای متعارف خاص (CCW) میتواند با چالشهای امنیتی و استراتژیک متعددی همراه باشد که نیازمند بررسی دقیق هستند.
۱. خطرات امنیتی پیوستن به کنوانسیون CCW
امکان اعزام بازرسان و جاسوسان: پذیرش تعهدات بینالمللی ممکن است بهانهای برای ورود بازرسان خارجی به تأسیسات نظامی و تحقیقاتی کشور فراهم کند. این امر میتواند به نشت اطلاعات حساس و بهرهبرداری دشمنان از این اطلاعات منجر شود.
تحریمهای جدید: در صورت تفسیر نادرست یا عدم اجرای کامل تعهدات، کشورهای غربی ممکن است از این وضعیت برای اعمال تحریمهای جدید علیه ایران استفاده کنند.
محدودیت در دسترسی به فناوریهای نوین: پیوستن به CCW ممکن است محدودیتهایی در توسعه و استفاده از فناوریهای پیشرفته نظامی ایجاد کند که میتواند توان دفاعی کشور را تحت تأثیر قرار دهد.
۲. دلایل امتناع برخی کشورها از عضویت در کنوانسیون CCW
برخی کشورها به دلایل زیر از پیوستن به CCW خودداری کردهاند:
حفظ استقلال نظامی: این کشورها معتقدند که پیوستن به CCW ممکن است استقلال آنها در توسعه و استفاده از تسلیحات را محدود کند.
نگرانی از سوءاستفاده سیاسی: برخی کشورها نگرانند که تعهدات CCW بهانهای برای فشارهای سیاسی و اقتصادی از سوی قدرتهای بزرگ شود.
عدم تضمین امنیتی: این کشورها احساس میکنند که پیوستن به CCW بدون تضمینهای امنیتی مناسب، ممکن است آنها را در معرض تهدیدات خارجی قرار دهد.
با توجه به این موارد، ضروری است که ایران با دقت و بررسی کامل، تصمیمگیری کند تا از هرگونه تهدید امنیتی و استراتژیک جلوگیری شود.
در ادامه ۱۰ آسیب امنیتی که پیوستن ایران به کنوانسیون CCW میتواند برای امنیت ملی ایجاد کند، بهطور مستند آمده است:
1. اعزام بازرسان و جاسوسان خارجی:
پذیرش تعهدات بینالمللی به دشمنان این امکان را میدهد که بازرسان و عوامل جاسوسی را به تأسیسات حساس وارد کنند و اطلاعات حیاتی نظامی را استخراج نمایند.
2. تحریمهای جدید اقتصادی و نظامی:
در صورت عدم رعایت کامل تعهدات، کشورهای غربی میتوانند از این موضوع بهانهای برای اعمال تحریمهای شدیدتر علیه ایران استفاده کنند که تأثیرات منفی بر اقتصاد و توان دفاعی خواهد داشت.
3. محدودیت دسترسی به فناوریهای نوین نظامی:
پیوستن به CCW ممکن است محدودیتهایی بر توسعه، استفاده و واردات فناوریهای پیشرفته (مانند سامانههای پهپادی و دفاع هوایی) اعمال کند که توان مقابله با تهدیدات را تضعیف میکند.
4. کاهش استقلال در تصمیمگیری نظامی:
تعهد به رعایت استانداردهای بینالمللی ممکن است آزادی عمل و استقلال در توسعه تسلیحات و سیاستهای دفاعی کشور را محدود کند.
5. افزایش فشار دیپلماتیک بینالمللی:
کشورهای قدرتمند میتوانند از عضویت ایران در CCW به عنوان یک اهرم برای فشارهای سیاسی و اقتصادی بیشتر علیه کشور استفاده نمایند.
6. افشای اسرار نظامی حساس:
همکاری با نهادهای بینالمللی و امکان دسترسی خارجی به تأسیسات نظامی، خطر افشای اطلاعات و تکنولوژیهای حساس را افزایش میدهد.
7. تضعیف قدرت بازدارندگی:
الزام به رعایت محدودیتهای قانونی میتواند توان دفاعی و قدرت بازدارندگی ایران را کاهش داده و دشمنان را به اقدام نظامی تشویق کند.
8. استفاده دشمن از شرایط برای مشروعیت اقدامات نظامی:
دشمنان میتوانند عضویت در این کنوانسیون را به عنوان نشاندهنده ضعف دفاعی تلقی کرده و از آن به عنوان توجیهی برای اقدامات نظامی علیه ایران بهره ببرند.
9. تهدید به تجاوزات سایبری و جمعآوری اطلاعات:
ورود بازرسان و نظارتهای بینالمللی میتواند زمینه حملات سایبری و بهرهبرداری دشمن از اطلاعات جمعآوری شده را فراهم آورد.
10. اعمال قوانین و محدودیتهای بینالمللی علیه توسعه نظامی:
دشمنان ممکن است از تعهدات CCW به عنوان ابزاری برای اعمال محدودیتهای قانونی جدید و تحمیل فشارهای نظامی بهره ببرند، که در نهایت دسترسی ایران به فناوریهای نوین نظامی را محدود میکند.
این موارد نشان میدهد که پیوستن به کنوانسیون CCW، در زمان افزایش تنشهای منطقهای و تهدیدات صریح، میتواند بهانهای برای فشارهای خارجی، محدودیت فناوری و حتی اقدامات نظامی علیه ایران شود؛ امری که برخلاف اصول امنیت ملی و استقلال دفاعی کشور است.
هدایت شده از محسن مجتهدزاده « شیخ قمی »
زمان:
حجم:
3.9M
حذف همتی پیروزی بزرگ اسلام
و چوب خدا بود...
#شیخ_قمی