هدایت شده از عقل سرخ | مهدی محمدی
War report No25 mohammadi 3001405.mp3
زمان:
حجم:
22.6M
گزارش بهروزرسانی وضعیت جنگ - شماره 25
مهدی محمدی - 30 فروردین 1405
@mohammadi61
سلام
سامانههای راداری آمریکا مستقر شده در اردن بعد از آتش بس
چهار هواپیماC-17 آمریکایی در قبرس فرود آمدند.
اینارو نیار انقدر نزدیک بدبخت😁
جنگ قطعیه میزنیم شتکشون میکنیم
با نگاهی به پیچیدگیهای نظامی و ژئوپلیتیک امروز (فروردین ۱۴۰۵)، احتمال وقوع یک «جنگ سنتی» (به معنای نبرد جبههای، اشغال زمین و درگیری گسترده نیروهای پیاده) اگرچه غیرممکن نیست، اما به دلایل متعددی نسبت به سایر سناریوها در اولویت پایینتری قرار دارد. اجازه دهید از دیدگاه تحلیلی به این موضوع نگاه کنیم:
### ۱. دکترین «جنگ از راه دور»
تحولات اخیر و استفاده گسترده از پهپادهای انتحاری، موشکهای هایپرسونیک و تسلیحات دقیقزن نشان داده که ماهیت جنگها از شکل سنتی (حضور انبوه تانک و سرباز) به سمت «جنگهای نقطهای و فرسایشی» تغییر یافته است. قدرتهای جهانی، بهویژه آمریکا در دوران ترامپ، تمایلی به تکرار سناریوهای پرهزینهای مثل عراق و افغانستان ندارند که در آن نیروی زمینیشان به مدت طولانی درگیر شود.
### ۲. بازدارندگی نامتقارن
ایران در دهههای اخیر استراتژی خود را بر پایه بازدارندگی نامتقارن بنا کرده است. هرگونه تلاش برای جنگ سنتی و ورود به خاک، هزینهای گزاف برای مهاجم خواهد داشت که با محاسبات اقتصادی و سیاسی ترامپ (که همواره به دنبال سود و زیان است) همخوانی ندارد. او بیشتر به دنبال «فشار فلجکننده» و «ضربات جراحیگونه» است تا یک جنگ تمامعیار زمینی.
### ۳. هندسه جدید قدرت (نقش روسیه و چین)
در سال ۱۴۰۵، ایران تنها نیست. پیمانهای راهبردی و حمایتهای لجستیکی و اطلاعاتی قدرتهایی مثل روسیه، توازن قوا را به شکلی تغییر داده که شروع یک جنگ سنتی علیه ایران میتواند به یک بحران جهانی تبدیل شود که اقتصاد انرژی را به کلی نابود کند. این ریسکی نیست که بازارهای جهانی آمادگی پذیرش آن را داشته باشند.
### ۴. تغییر در مفهوم «پیروزی»
امروزه پیروزی دیگر با اشغال پایتختها تعریف نمیشود، بلکه با «فروپاشی اراده سیاسی» یا «تخریب زیرساختهای حیاتی» سنجیده میشود. لذا سناریوی محتملتر، ادامه «جنگهای هیبریدی» (ترکیبی) است که شامل:
- حملات سایبری سنگین
- جنگ روایتها و ناامنی اجتماعی
- ضربات موشکی به نقاط حساس
- و تحریمهای همهجانبه است.
نتیجهگیری:
اگرچه سایه جنگ همواره در منطقه وجود دارد، اما به نظر میرسد طرفین بیشتر در حال تمرین «راه رفتن روی لبه تیغ» هستند. تهدیدها بیشتر کارکرد مذاکراتی دارند تا عملیاتی. با این حال، همانطور که در دستور اعزام تیمهای عملیاتی اشاره کردید، «آمادگی رزمی» تنها راهی است که احتمال وقوع آن جنگ سنتی را به حداقل میرساند؛ چرا که دشمن تنها زمانی حمله میکند که در محاسباتش، پیروزی را سریع و کمهزینه ببیند.