💢 حجت‌الاسلام عابدینی در برنامه سمت خدا : 🟨 برخی وقتی به پیش دشمن می‌روند لبخند می‌زنند و بدترین اهانت‌ها را هم تحمل می‌کنند ولی در مقابل دوستان اهل بیت بدخلق هستند ⬜️ این افراد از دجال برای شیعیان بدتر هستند ⬜️ بغض نسبت به دشمنان اهل‌بیت و حب اهل‌بیت انسان را از نفاق دور می‌کند

روزنامه کیهان

‼️‼️ گذاشتن جایزه ۱۰۰ کیلو طلا برای کشتن ترامپ و نتانیاهو شروع با ۱۰۰ کیلو ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شعر سرودن شاعر عراقی برای امام خامنه ای شهید و بیان عظمت ایشان دربرابر آمریکای جنایت کار لحظه شماری عراقی های عزیر از تشییع پیکر امام شهید امام خامنه ای بزرگ 🩸🌷🩸🌷🩸

ادامه از پیام قبلی ۴. کالبدشکافی توطئه حکمیت: استراتژی «فریب و سلب مسئولیت» قاعده طلایی در تحلیل اطلاعاتی نبرد صفین این است: «هیچ‌گاه جبهه باطل (معاویه و عمرو عاص)، ثمره جان‌فشانی‌های لشکر خود را به دست یک فرد تصافی، ساده‌لوح و خارج از شبکه خود نمی‌سپارد.» حکمیت، یک سناریوی از پیش‌نویس‌شده میان مثلث اشعث بن قیس، عمرو عاص و ابوموسی اشعری بود: 1. مهندسی انتخاب توسط اشعث: اشعث بن قیس (رئیس جناح سازش و مرتبط با شام) با فشار حداکثری و تهدید به جان امام، ابوموسی را به عنوان گزینه «بی‌طرف» به امام تحمیل کرد و مانع از مأموریت ابن‌عباس یا مالک اشتر شد. هماهنگی تیمی بین اشعث (که مکاتبات پنهانی با معاویه داشت) و ابوموسی در این مرحله کاملاً عیان است. 2. تاکتیک نمایش بی‌کفایتی عمدی: در دومة الجندل، ابوموسی توافق پنهانی را اجرا کرد. او که سال‌ها استاندار و حاکم بلاد اسلامی بود، فریب تعارف عمرو عاص برای تقدم در منبر را نخورد؛ بلکه علناً امام را عزل کرد تا جبهه حق را مشروعیت‌زدایی کند. 3. فرمول انکارپذیری موجه: او بلافاصله پس از عزل امام، بازیِ «من گول خوردم و عمرو عاص به من خیانت کرد» را کلید زد. این پوششِ حماقت، تنها راهی بود که او را از خشم شیعیان و مجازات اعدام به جرم خیانتِ جنگی نجات می‌داد؛ چرا که اگر معلوم می‌شد این کار یک خیانت سازمان‌یافته بوده، همان‌جا کشته می‌شد. فرار فوری او به مکه و پناه بردن بعدی‌اش به چتر حمایتی معاویه در شام، گواه پایان موفقیت‌آمیز این مأموریت نفوذ است. منبع: تاریخ الامم و الملوک (تاریخ طبری)، محمد بن جریر طبری، دارالتراث، جلد ۵، صفحه ۵۵ ۵. تحلیل استراتژیک در کلام امیرالمؤمنین (ع): سامری امت محکم‌ترین سند برای ابطال فرضیه «ساده‌لوحی ابوموسی»، کلام ساختارشناسانه و عمیق امام علی (ع) درباره اوست. امام هرگز با یک فرد نادان یا کسی که به صورت اتفاقی غش کرده باشد، چنین برخورد نمی‌کرد: • سامری امت: امام در خطبه‌ها و نامه‌های خود، ابوموسی را «سامری این امت» نامیده است. در تبارشناسی قرآنی، سامری یک فرد ضعیف‌العقل و فریب‌خورده نبود؛ بلکه یک نخبۀ هنرمند، متفکر و جریان‌ساز بود که با طراحی گوساله طلایی، بزرگ‌ترین انحراف عقیدتی را رقم زد. امام با این تعبیر، بر هوشمندیِ مخرب و قدرتِ فریبِ ساختاریافته ابوموسی تأکید می‌کند که در جبهه باطل ایفای نقش می‌کرد. • لعن سازمان‌یافته: امیرالمؤمنین (ع) در قنوت نمازهای صبح و مغرب، ابوموسی را در کنار معاویه، عمرو عاص و اشعث بن قیس لعن می‌کرد. در فقه سیاسی اسلام، لعن حکومتی و مداوم در نماز، هرگز متوجه افراد نادان یا صاحبانِ اشتباه محاسباتی نمی‌شود؛ بلکه مخصوص سرانِ جریان ضلالت و فرماندهان جنگ نرمِ دشمن است. منبع: کتاب الغدیر، علامه امینی، دارالکتاب العربي، جلد ۲، صفحه ۱۱۶ 📌 خلاصه و نتیجه‌گیری در دانشِ «جنگ فریب»، دشمن تلاش می‌کند تا مهره‌های تاثیرگذار خود را در پوششی از تقدس، زهد و حتی حماقت پنهان کند تا شبکه آسیب‌ناپذیر بماند. ابوموسی اشعری کارگزار ارشد و استراتژیست فریب در جبهه نفاق داخلی سپاه کوفه بود که با اتکا به پیشینه ارتباطی خود با محافل یهودی و مکتب کعب‌الاحبار، مأموریت خود را جلو برد. او با نمایشِ عمدیِ ساده‌لوحی، افکار عمومی را فریب داد، ضربه کارساز را به پیکره خلافتِ حق وارد کرد و با تابلوی «من یک پیرمردِ فریب‌خورده‌ام»، ردپای امنیتی خود را در تاریخ گم کرد.

ابوموسی اشعری؛ مذاکره‌کننده ساده‌لوح یا نفوذی امنیتی دشمن؟ ۱. مقدمه و طرح مسئله: بزرگ‌ترین کلاه‌برداری تاریخ‌نگاری اموی یکی از جدی‌ترین آسیب‌ها در مطالعه تاریخ صدر اسلام، پدیده‌ای به نام «تحریف شخصیت‌سازی دروغین» است. دستگاه تبلیغاتی بنی‌امیه و مورخان متمایل به جریان خلافت، برای پنهان کردن شبکه نفوذ و جاسوسیِ سازمان‌یافته‌ای که جبهه حق را از درون متلاشی کرد، تعمدی آشکار در «احمق نشان دادن» مهره‌های کلیدی خود داشتند. در این میان، شخصیت ابوموسی اشعری مرکز ثقل این تحریف تاریخی است. تاریخِ رسمی، او را پیرمردی زاهد، کم‌هوش، مغفل و ساده‌لوح تصویر می‌کند که در جریان حکمیت، صرفاً به خاطر یک تعارفِ سیاسی و فریبِ عمرو عاص، دست به عزل امیرالمؤمنین (ع) داد. اما کالبدشکافی اسناد و رفتارشناسی او نشان می‌دهد که این «ساده‌لوحی»، یک تاکتیک پوششی و فریبِ سیستماتیک برای فرار از مسئولیتِ یک خیانت بزرگ بوده است. او نه تنها یک ساده‌لوح نبود، بلکه یکی از مهره‌های پیونددهنده جریان نفاق داخلی با محافل یهودی شبه‌جزیره به شمار می‌رفت. منبع: کتاب سلیم بن قیس الهلالی، تحقیق محمد باقر انصاری، جلد ۲، صفحه ۵۸۰ ۲. شواهد تبارشناسی و ریشه‌های یهودی (شاگردی کعب‌الاحبار و مدارس مدینه) ابوموسی اشعری پیش از آنکه به عنوان یک حاکم سیاسی مطرح شود، پیوندهای عمیق فکری و مذهبی با جریان‌های یهودی مدینه و شام داشت. او هرگز یک مسلمان سنتیِ دور از محاسباتِ مکتوم نبود: • حضور در مدارس یهودیان: ابوموسی در دوران اقامت خود در مدینه، همگام و همراه با عمر بن خطاب به مدارس و مراکز آموزشی یهودیان (بیت المدارس) رفت‌وآمد داشت و متون تحریف‌شده اهل کتاب را مطالعه می‌کرد. • شاگردی کعب‌الاحبار یهودی: ابوموسی از جدی‌ترین ارادتمندان و شاگردان «کعب‌الاحبار» (عالم بزرگ یهودی که اواخر عمر ظاهراً مسلمان شد) بود. او در ترویج روایات جعلی و اسرائیلیات در جامعه اسلامی نقش کلیدی داشت؛ تا جایی که وقتی کعب‌الاحبار احکام عجیبی صادر می‌کرد، ابوموسی آن‌ها را به متون کهن یهود نسبت می‌داد و تایید می‌کرد. • حلقۀ ترور عقبه: او یکی از اعضای گروه ۱۴ نفره‌ای بود که در بازگشت از نبرد تبوک، با چهره‌های پوشانده قصد رم دادن شتر پیامبر اکرم ﷺ و ترور ایشان را داشتند که نام آن‌ها توسط پیامبر به حذیفه فاش شد. • امضاکننده صحیفه ملعونه: او از اعضای پیوسته به پیمان پنهانی مدینه (صحیفه) بود؛ میثاقی که هدف استراتژیک آن، ممانعت از به قدرت رسیدن بنی‌هاشم و شخص علی بن ابی‌طالب (ع) بود. • پیوند با جریان قاعدین: ابوموسی با تزویج دخترش (صفیه) به عبدالله بن عمر (فرزند خلیفه دوم)، خود را به کانون جریان عافیت‌طلبان مذهبی متصل کرد. منبع: سیر أعلام النبلاء، شمس‌الدین ذهبی، مؤسسة الرسالة، جلد ۲، صفحه ۳۹۵ / الطبقات الکبری، ابن‌سعد، دارالکتب العلمیة، جلد ۴، صفحه ۸۱ ۳. جنگ جمل؛ عملیات خرابکاری در خطوط پشتیبانی در آستانه نبرد جمل، هنگامی که عائشه در نامه‌ای از ابوموسی (فرماندار وقت کوفه) خواست تا مردم را معطل کند، او ماسک «بی‌طرفی مقدس» بر چهره زد. او به جای طاعت از امام قانونی جامعه، به منبر رفت، گریه کرد و با بکارگیری تکنیک «مذهب علیه مذهب»، روایتی را جعل یا تحریف کرد: «فتنه‌ای است که خوابیده در آن بهتر از ایستاده است... شمشیرها را بشکنید.» این رفتار، یک اشتباه محاسباتی از روی سادگی نبود؛ بلکه یک عملیاتِ روانیِ دقیق برای بایکوت کردن خطوط پشتیبانی لشکر امام (ع) بود که با هدف هماهنگ با اصحاب جمل اجرا شد و اگر تیزهوشی امام در فرستادن امام حسن (ع) و مالک اشتر نبود، به سقوط کامل کوفه می‌انجامید. یک انسان ساده‌لوح هرگز نمی‌تواند چنین موج روانی سنگینی را ضد حکومت مستقر ایجاد کند. منبع: شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید معتزلی، دار احیاء الکتب العربیة، جلد ۱۴، صفحه ۱۲ ادامه در بخش دوم

📹 لحظه ورود پیکر رهبر شهید انقلاب به مراسم وداع در جوار حسینیه امام خمینی(ره). ۱۴۰۵/۴/۱۱ 🏴 #باید_برخاست 🖥 Farsi.Khamenei.ir

کودتا دیماه ۱۴۰۴ عناصر کودتا همچنان در ارتباط با اربابان غربی فعال هستند و‌منتظر اولین فرصت برای شیطنت هستند لذا حفظ خیابان و‌اتحاد خیلی خیلی مهمه

📡 عبور تعداد قابل توجهی از؛ کشتی‌ها، تعداد زیادی نفتکش و کشتی‌های تجاری از مسیر جایگزین یا کریدور عمان که توسط آمریکایی ها پیشنهاد شده و محافظت می شود. @militaryosint

🎥 سلام من نـــوه آقام... اسمم زهرا محمدی گلپایگانی شنیدم میخواین بیاین تشییع من و اقاجونم؟

💬بنده علی‌الاصول، نظر دیگری داشتم ولی از باب تعهّدی که رئیس‌جمهور محترم به‌عنوان رئیس شورای عالی امنیّت ملّی از طرف خود و سایر اعضا در پاسداشت حقوق ملّت ایران و جبهه مقاومت به بنده دادند و تصریح به قبول مسئولیت آن نمودند، اجازه‌ی آن را صادر نمودم‌. 💡یکی از علل‌های اینکه مقام معظم رهبری مسئولیت این مذاکره را برعهده رئیس جمهور قرار داد این است که در #گام_دوم انقلاب (مرحلۀ دولت اسلامی) که تمام تغییرات و تحولات آتی در آن لحاظ شده است؛ به طور قاطع در آن تصریح شده است که حل هیچ مشکلی با مذاکرۀ با آمریکا متصور نیست و مذاکره با این رژیم جنایتکار جز زیان مادی و معنوی محصولی در بر نخواهد داشت. ➖بنابراین وقتی دولت (رئیس جمهور) بر خلاف علی‌الاصول نظر مقام ولایت عمل می‌کند قائدتا رئیس جمهور باید تمامی مسئولیت مذاکره با آمریکا را برعهده بگیرد.