🌍این افشاگری سید شمس الدین حسینی؛ یعنی : ما دچار خود تحریمی هستیم ، اگر از داخل مشکلات را حل کنیم تحریم ها بی اثر خواهد شد

پاسخی به سخنان ادعائی جناب حجت الاسلام سید حسن خمینی عمر، در هنگام جنگ #بدر، به جای امیدبخشی، مسلمانان را از #قریش ترساند. در جنگ اُحُد، از معرکه جنگ #گریخت و در فتح خیبر ناتوان بود. در جریان صلح حُدَیبِیِه نیز، از آغاز حرکت، روحیه ترس از ابوسفیان و قریش را به #پیامبراکرم(ص) تذکر می داد. بعد از صلح نیز، وی، به شدت مخالف #صلح و مفاد قرارداد آن بود و به پیامبراکرم(ص) اعتراض کرد و گفت: «آیا به ما نگفتی که به زودی وارد مکه خواهید شد؟!». در پایان عرض کنم عمر در تاریخ اسلام هیچ نقش تمدنی نداشته هر آنچه اتفاق افتاده است از مسیر عالمان شیعه بود زیرا وی مخالف نقل و نگارش حدیث بود. خود شما هم اشاره کردید، صلح در مدینه نبود و در کنار سرزمین مشرکان بود و دیگر آنکه بعد از نقض پیمان مشرکان، رسول خدا(ص) در فتح مکه مشرکان تار و مار کرد. شما هم اشاره می کردید که تفاهم نامه مقدمه شکستن هیمنه آمریکا بشود. نه مشوق برای بقای بر صلح. حداقل مانند سیدعلی برادر کوچکتان بیان می کردید: »کسی به فکر صلح با آمریکا باشد، #خائن است.» والسلام 📚واقدی، المغازی، ج1، ص48؛ ص108، ص322- 321. 📚نمیری، تاریخ المدینه المنوره، ج3، ص861؛

🟢 متن کامل پیام امام سید مجتبی خامنه‌ای خطاب به رؤسا و مسئولین و مؤثرین نهاد روحانیت بسم الله الرحمن الرحیم الحمدلله رب العالمین و صلواته و سلامه علی سیدنا و نبینا ابی القاسم المصطفی محمد و آله الطاهرین و لاسیما بقیة الله فی العالمین و لعنة الله علی اعدائهم اجمعین برادران محترم و مکرم مخاطب به عرایض ذیل الذکر! سلام علیکم و رحمة الله و برکاته از مدت‌ها پیش که انواع ناکارآمدی‌ها در حیطه‌ی پیاده‌سازی و تحقق‌بخشی به آموزه‌های دینی مشاهده می‌گردد به‌تبع سعی می‌شد ضعف‌ها و آسیب‌ها ریشه‌یابی شده، به تناسب و با حکمت برای هر یک، راه‌حلی در نظر گرفته شود. در طی زمان برای بنده این واقعیت رخ نمود که فعالیت طلاب و روحانیون در دو نهاد اجتماعی هم‌طراز یعنی حوزه‌ی علمیه و نهاد روحانیت صورت می‌گیرد و یک علت کم‌اثر بودن بعضی از تدابیر و نه البته همه‌ی آن، عدم ملاحظه‌ی این نکته است. توضیح مجمل و مختصر این تمایز چنین است که این دو نهاد اجتماعی ولو از حیث عمده‌ی افراد، مشترک بوده ولی کارکرد و فعل اصلی اجتماعی هر یک که به لحاظ آن فعل، نقش اصلی ایشان معین و تعیین می‌شود، متفاوت از دیگری است. فعل نهاد حوزه‌ی علمیه، صرفاً تعلیم، تعلم علوم دینی و مقدمات آن و تحقیق در این دایره است؛ به‌طوری که همه‌ی امور آن بر مدار این جهات است؛ اما فعل نهاد روحانیت، تبلیغ دین است قولاً و فعلاً بانحائها که دایره‌ی وسیعی از مشاغل را از محضر عقد و طلاق و ثبت اسناد شرعی و منبر و وعظ و تدریس اخلاق تا امامت جماعت و جمعه و هر منصبی که فعل اصلی آن نوعی تبلیغ دین باشد حتی مثل مرجعیت در فقه شامل می‌شود؛ اشخاص در این نهاد کلاً و اساساً کسانی هستند که در حوزه‌ی علمیه تحت تعلیم قرار گرفته‌اند. لذا نهاد حوزه‌ی علمیه، تقدم قهری بر نهاد روحانیت دارد. حوزه‌ی علمیه فی‌الحال وضعی تعینی دارد که امید است با تلاش‌هایی که از سوی مسئولین و بلکه عناصر دیگر آن به عمل می‌آید، وضع آن تعیینی گردد، ولی در روحانیت حتی آن وضع تعینی هم به شکل قاعده‌مند و جامع، وجود ندارد. علت این امر شاید به‌طور قابل‌توجهی به موازی‌کاری‌ها و پراکندگی‌های مختلف و عدم وجود یک برنامه‌ی جامع که ناظر به عناصر و اجزاء مختلف این نهاد باشد، رجوع نماید. از سویی دیگر، عرصه‌ی مأموریت این نهاد به خاطر فعالیت‌های جبهه‌ی دشمن در عرصه‌های فرهنگی، دینی، اجتماعی و حتی سیاسی و جنگ ترکیبی که به راه انداخته است، بسیار حساس‌تر از برخی مقاطع قبل شده است. لذا به‌منظور سازمان‌دهی، هدایت، به‌کارگیری، پشتیبانی، نظارت و ارزیابی فعالیت‌های دینی و تبلیغی روحانیون، لازم دیده شد که شما برادران محترم، رؤسا و مسئولین سازمان تبلیغات، دفتر تبلیغات حوزه‌ی علمیه، امور مساجد، شورای سیاست‌گذاری ائمه‌ی جمعه، نهاد نمایندگی ولی فقیه در دانشگاه‌ها، نمایندگی ولی فقیه در سپاه پاسداران، عقیدتی سیاسی ارتش جمهوری اسلامی و عقیدتی سیاسی فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی، معاونت تبلیغ حوزه‌های علمیه و جناب حجةالاسلام‌والمسلمین محمدحسن نبوی در جلساتی که از این پس معاونت ارتباطات حوزوی دفتر رهبری تشکیل خواهد داد به‌طور منظم و فعال و پویا شرکت نموده و برای مقاصد فوق‌الذکر، همفکری به عمل آید و جمع‌بندی جلسات تا حداکثر یک ماه از تاریخ ابلاغ و اولین جلسه به اینجانب ارائه گردد. امید است نتیجه‌ی این تلاش‌ها مورد رضایت خاطر سرورمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف قرار گیرد، بمنّ الله تعالی و کرمه. سید مجتبی حسینی خامنه‌ای ۱۰ / مرداد / ۱۴۰۵ 💯 رصدی در کانال های حوزوی منتشر شده چند تا از دوستان گفتند تحقیق کردند و مستند بوده هنوز در سایت رهبری نیست ما هم به عنوان رصد اینجا منتشر میکنیم...

♦️واکنش عجیب رضاخان بعد از شنیدن خبر اشغال ایران توسط متفقین

👆قربانی پنجشنبه جهت دفع شر دشمنان و سلامتی امام زمان عج و رهبر عزیز و پیروزی رزمندگان و‌نابودی دشمنان جهت شیعیان آبرومند منطقه محروم زهک زابل مشارکت در قربانی تا ساعت ۱۲ ظهر ۵شنبه اینجا: 💳

6104337790077901

شبا

Ir330120010000001855451718

➖➖➖ گزارش مالی قربانی اینجا

سرلشکر محسن رضایی حتی یک قدم به طرف عاصم منیر نماینده آمریکا برنداشت!!! از موضع قدرت یعنی این! 🇮🇷💪

🔰واکنش سرباز روح‌الله رضوی مجری به وقت ایران به توهین‌های نژادپرستانه اصلاح‌طلبان و غربگراها: 🔸به عنوان یک مجری متولد کشمیر که محبوب‌ترین برنامهٔ تلویزیون ملی ایران («به وقت ایران») را اجرا می‌کند، توسط اکثر بینندگان مورد تحسین قرار می‌گیرم، اما توسط اقلیت کوچکی از ایرانی‌های غرب‌زده مورد حمله قرار می‌گیرم که معتقدند من شایستگی اجرای یک برنامهٔ ملی را ندارم! 🔸شاید آنها راحت‌تر باشند که شبکهٔ CNN را با اجرای کریستین امانپور، روزنامه‌نگار ایرانی-بریتانیایی، یا برنامه‌هایی با اجرای فرید زکریا، روزنامه‌نگار هندی-آمریکایی، تماشا کنند. @Kayhan_Online

نویسنده مقاله ضدایرانی در روزنامه گاردین بعد از ۱۶ سال به دروغ گزارش خود اعتراف کرد روزنامه گاردين در سال ۲۰۱۰ مدعي مصاحبه اختصاصي با سکينه محمدي آشتیانی شد و اعلام کرد این زن به سنگسار محکوم شده است. مصاحبه‌ای بحث‌برانگیز که در رسانه‌های خارجی بازنشر شد. سعید کمالی دهقان  نویسنده این مقاله  بابت انتشار مصاحبه دروغین با یک زن ایرانی از مخاطبان عذرخواهی کرد و نوشت : آن مصاحبه هرگز انجام نشد؛ من تمام آن مطلب را از خودم درآوردم. داستانی ساختگی و کاملاً کذب بود و من مسئولیت آن را می پذیرم.

واکنش همتی به دلار ۴۰ هزار تومانی در دولت سیزدهم: آقای رئیسی اگر نمی‌توانید اقتصاد را اداره کنید استعفا دهید بگذارید انتخابات برگزار شود، مردم را معطل نکنید 🔻آقای همتی دلار امروز شد ۲۰۰ هزارتومن نظری ندارید؟؟؟

‼️‼️سخنگوی دولت: از من خواسته شد که پوششم را تغییر بدهم و چادر بپوشم، گفتم که حاضر نیستم و چادر سر نمی کنم! 🔻‌در زمان دبیرستان روشن گر بودم و چادر سر می‌کردم چون اجباری بوده 🔴 توهم نزنید که اینها اتفاقی هست، جریان حذف چادر از پوشش رسمی مسولین دولتی گام مهمی در آزاد سازی حجاب در کشور هست منطقش اینه من اون طرز پوششی را انتخاب میکنم که دوست دارم و‌اجازه نمیدهم کسی سبک‌پوشش اسلامی را بر من تحمیل کنه حالا این منطق کف خیابون هم اثر خودشو دارد بدن من انتخاب من

👇نقد علمی بیانات سخنگوی دولت.. ‼️ یک تغییر گفتمانی مهم در مسئله حجاب اظهارنظر اخیر سخنگوی دولت درباره نپذیرفتن چادر را نباید صرفاً یک انتخاب شخصی در حوزه پوشش تلقی کرد؛ بلکه از منظر جامعه‌شناختی و تحلیل گفتمان، می‌توان آن را در چارچوب یک تغییر تدریجی در مفهوم «پوشش رسمی» و نسبت آن با «انتخاب فردی» بررسی کرد. مسئله اصلی فقط این نیست که یک مسئول چادر می‌پوشد یا نمی‌پوشد؛ مسئله مهم‌تر، منطق توجیه این انتخاب است. وقتی گفته می‌شود: «من خودم این نوع پوشش را انتخاب می‌کنم و حاضر نیستم پوشش دیگری به من تحمیل شود» در واقع، پوشش از یک «هنجار دینی و اجتماعی» به یک «انتخاب فردی مبتنی بر ترجیح شخصی» بازتعریف می‌شود. این تغییر در سطح گفتمان بسیار مهم است؛ زیرا در گام نخست، موضوع از «چه پوششی از نظر شرعی و قانونی مطلوب است؟» به «من چه پوششی را شخصاً انتخاب می‌کنم؟» منتقل می‌شود. در چنین چارچوبی، مفاهیمی مانند «حق انتخاب»، «آزادی فردی»، «بدن من» و «انتخاب من» به مفاهیم محوری تبدیل می‌شوند. همین منطق، اگر در سطح اجتماعی گسترش پیدا کند، می‌تواند از محیط‌های رسمی به عرصه عمومی منتقل شود و در نهایت به این گزاره برسد: «پوشش من انتخاب من است و دیگران حق دخالت در آن را ندارند.» از این منظر، عبارت معروف «بدن من، انتخاب من» صرفاً یک شعار درباره بدن نیست؛ بلکه بخشی از یک چارچوب فکری گسترده‌تر درباره خودمختاری فردی است؛ چارچوبی که در آن، تصمیم درباره پوشش و نمایش بدن، اساساً در حوزه اختیار فرد تعریف می‌شود. بنابراین مسئله را نباید فقط در سطح «چادر یا مانتو» تحلیل کرد. مسئله عمیق‌تر، تغییر مرجع تعیین‌کننده درباره پوشش است: از «هنجار دینی و اجتماعی» به «انتخاب فردی». و اگر این تغییر گفتمانی در میان بخشی از مسئولان، نخبگان و سپس جامعه تثبیت شود، طبیعی است که آثار آن صرفاً در محیط‌های اداری باقی نماند و در الگوی رفتار عمومی نیز بازتاب پیدا کند. به همین دلیل، اتفاقات مربوط به پوشش رسمی مسئولان را باید در کنار تحولات فرهنگی و اجتماعی گسترده‌تر بررسی کرد؛ نه به‌صورت اتفاقاتی منفرد و بی‌ارتباط با یکدیگر. 🔻 مسئله اصلی، حذف یک تکه لباس نیست؛ مسئله تغییر تعریف «پوشش» از یک هنجار دینی ـ اجتماعی به یک انتخاب صرفاً فردی است. و اینجاست که باید پرسید: آیا واقعاً با تغییر یک مدل پوشش مواجهیم، یا با تغییر تدریجی گفتمان حاکم بر مسئله حجاب؟