🔴 مشاور حاج باقر ، مردم را مقصر گرانی‌ها معرفی کرد‼️ مهدی محمدی: بالا رفتن قیمت‌ها به دلیل رفتار هیجانی مردم است‼️ یعنی سیاست های پول و بانکی دکتر همتی را نادیده گرفتن و همه مسولیت را متوجه مردم کردن!! این میشه خطای محاسباتی

حتماً. برای انتشار در ایتا بهتر است تیتر اصلی کوتاه، ضربه‌زننده و کنجکاوی‌برانگیز باشد و تیتر هر دسته هم مثل یک «برچسب شخصیتی» سریع در ذهن بماند. محتوای اصلی شما را هم حفظ کردم و فقط از نظر ساختار، پیوستگی و قابلیت انتشار نهایی تنظیم کردم. # ⚠️ هفت تیپ مسئول در میدان حجاب ### از «مؤمنِ تنها» تا «دشمنِ حجاب»؛ با هر مسئولی چگونه باید مواجه شد؟ ❓ آیا همه مسئولانی که در مسئله حجاب کم‌کاری می‌کنند، مخالف حجاب‌اند؟ ❓ آیا هر مسئولی که درباره حجاب اقدامی نمی‌کند، الزاماً بی‌دین یا ضدانقلاب است؟ ❓ و آیا همه کسانی که دغدغه حجاب دارند، دقیقاً می‌دانند چه باید بکنند؟ خیر. اگر بخواهیم در مسئله حجاب کنشگری مؤثر داشته باشیم، باید اول مسئولان را تیپ‌شناسی کنیم؛ چون مشکل هر مسئول یکسان نیست و طبیعتاً نسخه مواجهه با همه آنها نیز یکسان نخواهد بود. ممکن است یک مسئول واقعاً مؤمن و انقلابی باشد، اما تنها مانده باشد؛ دیگری مؤمن باشد ولی روش کار را نداند؛ یکی از هزینه سیاسی بترسد؛ دیگری دچار خطای محاسباتی باشد؛ فردی نگاه عرفی و سکولار پیدا کرده باشد؛ و در مواردی نیز ممکن است با فساد یا حتی یک پروژه سازمان‌یافته فرهنگی مواجه باشیم. پس: اول تشخیص؛ بعد کنش.

## 🟢 ۱. مؤمنِ انقلابی، دلسوز، عالم؛ اما تنها این مسئول واقعاً به اسلام ایمان دارد، اهمیت حجاب را می‌فهمد، ضرورت آن را در منظومه فکری امام و رهبر انقلاب می‌شناسد و از نظر علمی و فکری نیز می‌داند که باید برای حجاب و عفاف کار کرد. مشکل او این است که تنهاست. قدرتش محدود است، امکانات کافی ندارد، نیرو ندارد یا در ساختار مدیریتی خودش با همراهی لازم مواجه نیست. این دسته معمولاً از کمبود پشتوانه اجتماعی ضربه می‌خورند. 🔸 اشتباه مردم این است که فقط به او می‌گویند: «پس چرا کاری نمی‌کنی؟!» در حالی که باید پرسید: ما برای کمک به این مسئول چه کرده‌ایم؟ ### 🎯 راهکار: این مسئول نیازمند حمایت و پشتیبانی مردم مؤمن است. باید برای او شبکه مردمی ساخت، نیروی فرهنگی تربیت کرد، تولید محتوا انجام داد، خانواده‌ها را پای کار آورد و پشتوانه اجتماعی ایجاد کرد. گاهی یک مسئول خوب شکست نمی‌خورد چون ضعیف است؛ شکست می‌خورد چون تنهاست. ---

## 🔵 ۲. مؤمنِ دلسوز، اما ناآشنا با میدان این مسئول مسلمان و دغدغه‌مند است و دوست دارد برای حجاب کار کند، اما نمی‌داند چگونه. دغدغه دارد، غصه می‌خورد، حتی گاهی از وضعیت موجود انتقاد می‌کند و می‌پرسد چرا فلان قانون اجرا نمی‌شود؛ اما خودش نقشه راه عملیاتی ندارد. مشکل اینجا فقدان ایمان نیست؛ فقدان دانش و تجربه است. ### 🎯 راهکار: این مسئول را نباید تخریب کرد؛ باید ارشاد و تجهیز کرد. باید به او ایده داد، تجربه‌های موفق را منتقل کرد، کارشناسان را در اختیارش گذاشت و کمک کرد دغدغه او تبدیل به برنامه شود. یک نکته مهم: مسئول بودن به معنای عالم بودن در همه موضوعات نیست. جامعه مؤمن باید بخشی از خلأ علمی و کارشناسی مسئولان را جبران کند. ---

## 🟡 ۳. مؤمنِ ترسان؛ مسئول انقلابی که از هزینه حجاب می‌ترسد این مسئول حجاب را قبول دارد، اما از هزینه دادن می‌ترسد. می‌ترسد رسانه‌ها تخریبش کنند. می‌ترسد در فضای مجازی علیه او فضاسازی شود. می‌ترسد رأی قشر خاکستری را از دست بدهد. می‌ترسد متهم به افراطی‌گری شود. در نتیجه، بین تکلیف و منفعت سیاسی**، گاهی منفعت را انتخاب می‌کند. ### 🎯 راهکار: اینجا باید دو کار را هم‌زمان انجام داد: **مطالبه + حمایت هم باید از او بخواهیم وظیفه‌اش را انجام دهد و هم باید به او نشان دهیم که اگر برای ارزش‌های اسلامی و در چارچوب قانون هزینه داد، جامعه مؤمن پشت او خواهد ایستاد. نباید مسئول مؤمن را در میدان مبارزه تنها بگذاریم و بعد از او انتظار شجاعت داشته باشیم. جامعه مؤمن باید هزینه شجاعت مسئول مؤمن را کاهش دهد.

## 🟠 ۴. مؤمنِ دچار خطای محاسباتی؛ «بی‌حجابی بالاخره متوقف می‌شود!» این مسئول ممکن است انسان مؤمنی باشد، اما در تحلیل مسئله اشتباه می‌کند. تصور می‌کند اگر مقداری از محدودیت‌ها برداشته شود، جامعه خودش در یک نقطه متوقف می‌شود. می‌گوید: «کشف حجاب یک انتخاب شخصی است.» یا: «جامعه خودش حد و مرزش را پیدا می‌کند.» اینجا یک سؤال جدی وجود دارد: آیا حیا‌زدایی همیشه یک روند طبیعی و خودجوش است؟ اگر جریان‌های رسانه‌ای، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی برای تغییر هنجارهای جامعه سرمایه‌گذاری کنند، دیگر نمی‌توان همه چیز را به انتخاب فردی تقلیل داد. حیا‌زدایی ممکن است یک روند مرحله‌ای داشته باشد: شکستن قبح بی‌حجابی → عادی‌سازی بی‌حیایی → تغییر هنجارهای روابط زن و مرد → تضعیف قبح روابط نامشروع → تغییر الگوهای خانواده → تغییر هویت فرهنگی بنابراین این تصور که: «بی‌حجابی یک حد یقف طبیعی دارد» اگر موتور حیا‌زدایی فعال باشد، نمی‌توان فرض کرد که این روند خودبه‌خود متوقف خواهد شد. تجربه برخی جوامع نشان می‌دهد که تغییر هنجارهای پوشش می‌تواند مقدمه یا همراه تغییرات عمیق‌تر در خانواده و فرهنگ جنسی جامعه باشد. ### 🎯 راهکار: اینجا جهاد تبیین لازم است. باید با او صحبت کرد، داده ارائه کرد، تجربه کشورهای مختلف را نشان داد و محاسبات او را اصلاح کرد. گاهی مشکل مسئول، دشمنی با حجاب نیست؛ اشتباه در فهم آینده است.

## 🟣 ۵. مسلمانِ عرفی؛ «مردم را آزاد بگذارید!» این گروه مسلمان هستند، اما نسبت به احکام اجتماعی اسلام حساسیت عمیقی ندارند. در ته ذهنشان ممکن است نوعی نگاه سکولار نسبت به جامعه شکل گرفته باشد. می‌گویند: «مردم مشکلات اقتصادی دارند، چرا باید به حجاب گیر بدهیم؟» «بگذارید مردم خوش باشند.» «این سخت‌گیری‌ها مردم را از دین دور می‌کند.» گاهی نیز به کشورهای دیگر اشاره می‌کنند: «در ترکیه هم زنان خواننده هستند.» «در مصر کنسرت برگزار می‌شود.» «مسلمان هستند و مردم هم زندگی خودشان را می‌کنند.» در این نگاه، حجاب و عفاف از یک مسئله اجتماعی و تمدنی به یک انتخاب کاملاً شخصی تقلیل پیدا می‌کند. ### 🎯 راهکار: این دسته نیازمند گفتمان‌سازی، گفت‌وگو و اقناع هستند. باید تبیین کرد که در منطق اسلام، دین فقط مجموعه‌ای از عبادات فردی نیست و جامعه، خانواده، اخلاق عمومی و فرهنگ نیز موضوع احکام و سیاست‌گذاری دینی‌اند. اگر فردی در جایگاه مسئولیت، پس از تبیین و گفت‌وگو، برخلاف قانون و وظایف رسمی خود عمل کرد، مطالبه‌گری باید از مسیرهای قانونی و نظارتی دنبال شود. --- ## 🔴 ۶. مسئولِ گرفتار فساد؛ وقتی مشکل فقط «نگرش» نیست اینجا با مسئله متفاوتی مواجهیم. گاهی مشکل یک مسئول، ناآگاهی یا ترس نیست؛ بلکه ممکن است خودش از نظر اخلاقی و رفتاری گرفتار باشد. کسی که در زندگی شخصی خود نسبت به حدود الهی بی‌مبالات است، ممکن است نسبت به حجاب، عفاف و سلامت اخلاقی جامعه نیز حساسیت لازم را نداشته باشد. اگر مسئولی خودش در محیط کاری روابط نامناسب دارد، نسبت به حدود شرعی بی‌تفاوت است، یا منافع و روابط شخصی‌اش با سیاست‌های فرهنگی او گره خورده است، باید احتمال تعارض منافع و فساد را بررسی کرد. این مسئله را نمی‌توان صرفاً با شعار «آقای مسئول، چرا برای حجاب کاری نمی‌کنی؟» حل کرد. ### 🎯 راهکار: 🔹 شناسایی 🔹 رصد عملکرد 🔹 بررسی تعارض منافع 🔹 مستندسازی 🔹 گزارش به نهادهای نظارتی 🔹 و در صورت اثبات تخلف، اقدام قانونی برای عزل و برخورد البته یک اصل مهم: فساد را باید اثبات کرد، نه اینکه بر اساس شایعه به کسی نسبت داد. اما از طرف دیگر، به اسم حفظ آبروی افراد نیز نباید نسبت به فساد مستند مسئولان بی‌تفاوت بود. --- ## ⚫️ ۷. دشمنِ حجاب؛ نفوذ فرهنگی و پروژه حیا‌زدایی این دسته از همه حساس‌تر است. اینجا فرض بر این نیست که مسئول فقط نمی‌داند یا فقط می‌ترسد. بحث درباره فرد یا جریانی است که آگاهانه و هدفمند در مسیر تضعیف فرهنگ حجاب و عفاف حرکت می‌کند. اگر شواهد معتبر نشان دهد که فرد یا مجموعه‌ای برای ترویج کشف حجاب، عادی‌سازی بی‌حیایی و تغییر هویت فرهنگی جامعه برنامه‌ریزی می‌کند، دیگر نمی‌توان مسئله را صرفاً یک اختلاف‌نظر ساده دانست. دشمن برای تغییر فرهنگ جوامع، همیشه با تانک وارد نمی‌شود. گاهی از مسیر: 📱 رسانه 🎬 سرگرمی 🎵 موسیقی 📺 سریال و تصویر 📲 شبکه‌های اجتماعی 💰 سرمایه‌گذاری فرهنگی 🧠 تغییر ذائقه و هنجارها وارد می‌شود. هدف می‌تواند این باشد که قبح‌ها شکسته شوند و جامعه به تدریج چیزی را که دیروز غیرقابل‌قبول می‌دانست، امروز عادی تلقی کند. در چنین تحلیلی، حجاب فقط یک تکه پارچه نیست. حجاب یکی از سنگرهای حیاست. و اگر حیا تضعیف شود، آثار آن می‌تواند بسیار فراتر از مسئله پوشش برود و به خانواده، روابط زن و مرد، تربیت نسل و هویت فرهنگی جامعه سرایت کند. در ادبیات انقلاب اسلامی، از خطر استحاله فرهنگی و اندلسی‌شدن به‌عنوان یک هشدار جدی یاد شده است. بنابراین باید احتمال وجود پروژه‌های سازمان‌یافته برای حیا‌زدایی را جدی گرفت و آن را با کار پژوهشی، رسانه‌ای و اطلاعاتی بررسی کرد. ### 🎯 راهکار: اگر شواهد معتبر وجود داشت: 🔎 رصد دقیق 🧩 شناسایی شبکه و ارتباطات 📑 مستندسازی 📢 آگاه‌سازی افکار عمومی ⚖️ پیگیری قضایی و قانونی و در مواردی که موضوع جنبه امنیتی پیدا می‌کند، استفاده از ظرفیت دستگاه‌های مسئول برای شناسایی و برخورد قانونی. اما یک خط قرمز نیز وجود دارد: هر بی‌حجاب، هر منتقد حجاب و هر مسئولی که با یک روش اجرایی مخالف است، لزوماً نفوذی نیست. نفوذ را باید شناسایی و اثبات کرد، نه اینکه به ابزاری برای تهمت تبدیل شود. ---

# 🎯 پس با هر مسئول چه کنیم؟ این هفت دسته را نباید با یک چوب راند. 🟢 مؤمنِ عالمِ تنها ← حمایت و شبکه‌سازی 🔵 مؤمنِ ناآگاه ← آموزش و کمک فکری 🟡 مؤمنِ ترسان ← مطالبه + حمایت 🟠 مؤمنِ دچار خطای محاسباتی ← جهاد تبیین و اقناع 🟣 مسلمانِ عرفی و کم‌حساسیت ← گفت‌وگو، اقناع و مطالبه قانونی 🔴 مسئول گرفتار فساد ← رصد، مستندسازی و پیگیری قانونی ⚫️ عامل یا جریان سازمان‌یافته حیا‌زدایی ← رصد تخصصی، مستندسازی و اقدام قانونی --- # 🚨 مردم فقط مطالبه‌گر نباشند؛ میدان‌دار باشند! اشتباه است که جامعه مؤمن تمام مسئولیت مسئله حجاب را روی دوش دولت بگذارد. اگر ما حجاب را یک مسئله مهم اسلامی، فرهنگی و اجتماعی می‌دانیم، خودمان هم باید وارد میدان شویم. مردم باید: 🔹 تصمیم بگیرند؛ 🔹 برنامه‌ریزی کنند؛ 🔹 سازمان‌دهی شوند؛ 🔹 شبکه‌سازی کنند؛ 🔹 فرهنگ‌سازی کنند؛ 🔹 مسئولان را بشناسند؛ 🔹 عملکرد آنها را رصد کنند؛ 🔹 از مسئولان مؤمن حمایت کنند؛ 🔹 مسئولان ناآگاه را آموزش دهند؛ 🔹 مسئولان مردد را هم مطالبه و هم حمایت کنند؛ 🔹 خطاهای محاسباتی را با جهاد تبیین اصلاح کنند؛ 🔹 و تخلف و فساد را از مسیر قانونی پیگیری کنند. مطالبه‌گری یعنی فقط اعتراض کردن نیست. مطالبه‌گری یعنی: شناخت → تحلیل → برنامه → شبکه‌سازی → حمایت → مطالبه → پیگیری جامعه مؤمن نباید فقط وقتی اتفاقی در حوزه حجاب رخ داد، چند روز عصبانی شود و در فضای مجازی واکنش نشان دهد و بعد همه‌چیز تمام شود. مسئله حجاب، شبکه دائمی کنشگری فرهنگی می‌خواهد. و در نهایت: ### «نه هر مسئول کم‌کار، دشمن است؛ نه هر مسئول مؤمن، کارآمد.» باید دقیق شناخت، درست تحلیل کرد و متناسب با هر جبهه، کنش مناسب انجام داد. جامعه مؤمن، اگر میدان را بشناسد، می‌تواند از تماشاگرِ ناراضی به کنشگرِ مؤثر تبدیل شود. 🌱

🔹تا کی قراره نسبت به کشف حجاب تذکر بدهیم؟ پس این بی حیایی ها کی تمام میشود؟ جواب: تا غریزه شهوات حیوانی در انسان هست تذکر و امر به معروف نیاز هست.

🔴آقای شهید ما چند ماه مثل کارگرا داخل کانکس با خانواده زندگی‌ کردند.. 🔹آقای شهیدم

دسته‌بندی پیام رهبر معظم انقلاب: پیام مهم و راهگشای رهبر معظم انقلاب اسلامی به مناسبت هفته دولت تاریخ: ۶ شهریور ۱۴۰۵ --- ۱. مقدمه و تبریک به مناسبت هفته دولت بسم‌الله الرّحمن الرّحیم هفته‌ی اوّل شهریور هر سال، مناسبتی است برای پرداختن به خدمات دولت جمهوری اسلامی ایران. امسال دولت جمهوری اسلامی ایران مفتخر است که ایّام هفته‌ی دولت، مقارن با ایّام ولادت با سعادت و پر برکت دو مولود ربیع‌الأوّل صلوات‌الله و سلامه‌علیهما و آلهما است. بنده در این فرصت به همه‌ی کارکنان و مدیران فعّال دستگاههای دولتی و به‌خصوص رئیس‌جمهور صادق و دلسوز دولت چهاردهم تبریک و خداقوّت میگویم. --- ۲. تقدیر از اقدامات دولت و یادبود شهدای خدمت خصوصاً با توجّه به اقدامات شایسته‌ای که به‌رغم محدودیتها و دسیسه‌های گوناگون دشمن امریکایی ـ صهیونی و تشدید تحریمها و محاصره‌ها، در طول جنگ تحمیلی سوّم و پس از آن در مسیر تأمین کالاها و انواع خدمات مورد نیاز مردم، ترمیم نقاط مهمّ آسیب‌دیده و مدیریت انرژی صورت داده‌اند. همچنین جا دارد یاد رؤسای جمهور شهید رجایی و رئیسی و نخست‌وزیر شهید باهنر و کارکنان و مدیران و وزرای شهید در ادوار مختلف دولت، و در رأس همه رهبر عظیم‌الشأن شهید که مدّت قریب به دو دوره متصدّی ریاست جمهوری بودند را گرامی داشته برای همه ایشان علوّ درجات و عنایات الهی را مسألت نمائیم. --- ۳. ضرورت تبیین و روایت قدرت ملی فرصت خدمت به مردم و اهداف جمهوری اسلامی، نعمت ارزشمندی است که باید آن را پاس داشت. در دوران کنونی و شرایط خطیر و پیچیده‌ای که وصول به «ایران هرچه قوی‌تر» با آن روبرو است، یکی از امور ضروری برای دستیابی به این هدف، علاوه بر تلاش شبانه‌روزی و ابتکار مستمر، تبیین و روایت قدرت و قوّت ایران و ملّت عزیز آن می‌باشد. ضعف و نقص و کمبود، نیازمند روایت و برجسته‌سازی نیست؛ بلکه نیازمند برنامه‌ریزی و اقدام برای رفع و حلِّ مشکل است. گاه بیان صادقانه ضعف‌های خود در وقتی که دشمن به روحیّه نیاز دارد، کمک بزرگی به او است و ای بسا دلهای دوستان و همراهان را دچار نگرانی نموده و ایشان را سرگردان و متحیّر سازد. بلی، هرگاه شنونده‌ی این بیانهای صادقانه تنها مردم و دلسوزان ما باشند، اِشکال تقلیل می‌یابد. امّا قوّت و قدرت و نقاط مثبت به‌موجب آموزه‌ی قرآنیِ «و امّا بِنِعمَة ربِّکَ فَحَدِّث» نیازمند روایت و برجسته‌سازی است. --- ۴. شایستگی مردم و لزوم خدمت‌رسانی به آنان مردم عزیز ایران که در شش‌ماه گذشته عیار حقیقی خود را در جلوه‌های مختلف جهاد با دشمن، حضور در میادین، انسجام و همدلی و همراهی خود آشکار نموده‌اند، شایسته و مستحقّ آن هستند که خدمتگزاری قوا و دستگاههای مسئول در جمهوری اسلامی در مسیر رسیدن به سطح مطلوب این نظام مقدّس و شأن والای ملّت مبعوث شده را حس نمایند. --- ۵. اولویت‌های راهبردی اقتصادی (چالش‌ها و راهکارها) مسلّماً آنچه ذیلاً بیان میگردد در کانون برنامه‌های دولت خدمتگزار یا به نوعی در فهرست اهداف آن قرار دارد و ذکر آن در این مقام صرفاً از باب یادآوری است: · چالش‌های اقتصادی‑معیشتی: تورّم، بیکاری، مدیریت قیمتها و بازار کالا و خدمات. · عناصر کلیدی اقتصاد: رشد، افزایش سرمایه‌گذاری و هدایت آن به سمت مفید و مورد نیاز، رونق تولید، اسقاط تدریجی دلار از تراز نقش‌آفرینی مهم و نهایتاً محور قرار دادن مجموعه سیاستهای اقتصاد مقاومتی. · کلید اصلی: تکیه هر چه بیشتر به تولید داخلی. · نقش واردات: برقراری حدّ کافی از کالاهای عمومی و تخصّصی ضروری است و در مواردی که تولید داخل به حدّ کافی نباشد، باید از واردات به‌طور صحیح و حکیمانه بهره برد. · نتیجه‌ی مطلوب: تشویق تولید و مدیریت واردات و قیمت‌ها میتواند لکّه‌های تیره‌ی اقتصاد را به‌تدریج محو کند. · مدیریت هوشمندانه: با وجود تأثیر رفتار دشمن، مدیریت هوشمند اجزاء، یاری جستن از مردم، متخصّصین و فناوران، و به فعلیّت رساندن ظرفیت‌های نو، کشور را به سمت بسط امور و آبادانی رهنمون میشود. · ردّ القائات دشمن: دشمن قسم‌خورده سعی دارد القاء کند که آبادانی از تبعیّت از او می‌گذرد، در حالی که تاریخ خلاف آن را نشان می‌دهد. --- ۶. فناوری، نوآوری و بهره‌گیری از نخبگان و از جمله مسائل و موضوعات مهمّ دیگر، بکارگیری فناوریها و نوآوریهای پیشنهاد شده توسّط نخبگان جوان است. گاه استفاده‌ی به‌موقع از این مزیّت و ترک روال معمول و عادت‌های مرسوم در یک موضوع، جهش‌های مؤثری در مسیر ترقّی و تعالی کشور صورت میدهد. این امر در انواع شُعبِ تولید قدرت اعمّ از کشاورزی و صنعت و فرهنگ و تربیت، امور ارتباطاتی و اجتماعی قابل تصوّر است.