سوال: یادتون هست جواد ظریف معاون راهبردی ریاست جمهوری شد یادتون هست یک تیمی گذاشتند همه مسولین کشور تا آبدراچی ادارات را تغییر بدهند؟! به نظرتون اون تیم چه تغییراتی در وزارت خارجه داده؟ چه کسانی سفیر شدند؟ خودتون با حوصله روش فکر کنید... خط و تاثیر جواد ظریف در همه اتفاقات مهم کشور محل تامل هست. 👇متن مقاله ظریف اینجا...👇

ترجمه اصل مقاله جواد ظریف در فارین افرز، ▪️درباره ضرورت آتش بس و‌ ضرورت بازکردن تنگه هرمز توسط ایران 14 فروردین 1405 👈نقدش اینجا

🚩دولت آمریکا ۶۰ میلیون گاومیش را کشت تا منبع غذایی سرخپوستان تمام شود و بتواند آنها را تسلیم کند. این اولین تحریم و محاصره اقتصادی آمریکاست

📽 رهبر شهید: وقتی اوباما رئیس جمهور آمریکا توانست با حسن روحانی رئیس جمهور ایران تلفنی صحبت کند آمریکایی‌ها جشن گرفتند☎️‼️ آمریکایی‌ها در دنیا جار زدند ما جمهوری اسلامی ایران را کشاندیم پای میز مذاکره 📝📃📄📑 📺 انتشار برای اولین بار: سخنان رهبر شهید در مقابل حسن روحانی و جواد ظریف علیه مذاکره با آمریکا..

🔴 اظهارات عجیب قشقاوی: پیشنهاد همکاری اقتصادی ۵۰۰ میلیاردی دولت پزشکیان به ترامپ، که دندان طمع آمریکایی ها را تیزتر کرد‼️ مادورو در ونزوئلا هم بعد از پیشنهاد همکاری اقتصادی به آمریکا توسط آمریکا ربوده شد ✍ تنها نسخه عالمانه برای آمریکا تحقق شعار مرگ بر آمریکا هست و انتقام

نقد علمی، روش‌مند و مستند، متن درس اول کتاب آمادگی دفاعی (امنیت پایدار - صفحات ۱ تا ۱۰ کتاب) بر اساس معیارهای «مطالعات امنیتی (Security Studies)»، «طراحی و برنامه‌ریزی درسی (Instructional Design)» و «روان‌شناسی یادگیری نوجوان» به بوته‌ی نقد می‌گذاریم: ۱. تعریف ناقص، تقلیل‌گرایانه و متناقض از خود مفهوم «امنیت» (صفحه ۳) * متن کتاب: «امنیت، دوری از هرگونه تهدید یا حمله و نیز آمادگی برای رویارویی با خطرات است... اگر کشوری علی‌رغم وجود تهدیدهای مختلف همچنان با مقاومت شرایط امنیتی مناسبی را حفظ کرده باشد امنیت در آن کشور پایدار است». * اشکال علمی و منطقی: * در دانش مطالعات استراتژیک، امنیت را بر اساس دو بعد بنیادین تفکیک می‌کنند: بعد عینی (Objective) یعنی فقدان تهدیدهای واقعی، و بعد ذهنی (Subjective) یعنی احساس رهایی از ترس و اضطراب. تعریف کتاب امنیت را به «دوری از تهدید یا حمله» فرومی‌کاهد که تعریفی کاملاً سلبی (Negative Security) و متعلق به گفتمان رئالیستی کلاسیک قرن بیستم است؛ در حالی که مفهوم «امنیت ایجابی (Positive Security)» که ناظر به تحقق آزادی‌ها، رفاه، کرامت انسانی و فرصت رشد است، کاملاً مغفول مانده است. * مؤلف گزاره‌ای پارادوکسیکال ارائه می‌دهد: ابتدا می‌گوید امنیت یعنی «دوری از تهدید»، سپس می‌گوید اگر کشوری «با وجود تهدیدهای مختلف» ایستادگی کند امنیت آن پایدار است! حفظ شرایط در وضعیت تهدید مداوم، نامش «بقا در وضعیت اضطراری» یا «مدیریت بحران» است، نه «امنیت پایدار». پایداری امنیت متضمن کاهش ساختاری تهدیدها و بازتولید درونی ثبات است، نه استمرار تنش. ۲. گسست منطقی میان عنوان «امنیت پایدار» و متن درس (تضاد نظری) * متن کتاب: عنوان درس «امنیت پایدار» است، اما در ادامه صفحات ۵ تا ۱۰، بحث یک‌سره به مرزبانی فیزیکی، یگان‌های نظامی و حفاظت پادگانی تقلیل می‌یابد. * اشکال علمی: * در نظریه‌های معاصر (مانند مکتب کپنهاگ)، امنیت پایدار (Sustainable Security) مفهومی چندبعدی شامل ۵ بخش است: نظامی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی. * در متن کتاب، از پایه‌های اصلی امنیت پایدار ایران امروز نظیر «امنیت زیست‌محیطی و آب (Ecological Security)»، «سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی (Social Cohesion)» و «امنیت معیشت و تاب‌آوری اقتصادی» هیچ خبری نیست. نویسنده مفهوم جدید «امنیت پایدار» را صرفاً به عنوان یک برچسب امروزی برای محتوای قدیمی و کلاسیک «دفاع نظامی» به کار برده است. ۳. سطحی‌سازی مفاهیم کلان در قالب فعالیت‌های مکانیکی و ابهام‌زا (صفحات ۳ و ۴) * متن کتاب در فعالیت ۲ (صفحه ۴): جدولی دو ستونه آورده و می‌گوید: «با توجه به ستون اول (کشور دارای امنیت پایدار: وضعیت اقتصادی مطلوب، خدمات اجتماعی، وضعیت فرهنگی)، ستون دوم (کشور دارای امنیت ناپایدار) را کامل کنید». * اشکال آموزشی و روش‌شناختی: * این فعالیت به نازل‌ترین شکل ممکن به تفکر دو قطبیِ مکانیکی (Binary / Manichean Thinking) دامن می‌زند. در علوم اجتماعی و تحلیل ژئوپلیتیک، پایداری امنیت یک طیف کیفی (Continuum) است، نه سیاه و سفید. پاسخ چنین فعالیتی چیزی جز متضادنویسی ادبی (مثلاً نوشتن «وضعیت اقتصادی نامطلوب» در برابر مطلوب) نیست و هیچ چالش ذهنی، مهارت پژوهشی یا تفکر تحلیلی به دانش‌آموز نمی‌افزاید. ۴. ناسازگاری نقشه و تحلیل ژئوپلیتیک با واقعیت‌ها و نیازهای تحلیلی دانش‌آموز (صفحات ۵ و ۶) * متن کتاب: نقشه‌ای کلی از خاورمیانه و غرب آسیا آورده و سؤال می‌کند: «تحقیق کنید کشور آمریکا در کشورهای غرب آسیا بخصوص اطراف ایران چه تعداد پایگاه نظامی دارد؟ علت این امر چیست؟» * اشکال ژئواستراتژیک و آموزشی: * آموزش ژئوپلیتیک به نسل جوان نیازمند شناخت «کریدورهای تجارتی و ترانزیتی منطقه‌ای»، «ژئوپلیتیک انرژی و زنجیره ارزش»، «بحران آب‌های فرامرزی (هیرمند، ارس، اروندرود)» و «معادلات همسایگی» است. * تقلیل چالش‌های ژئوپلیتیک پیچیده ایران در غرب آسیا صرفاً به «شمارش پایگاه‌های نظامی آمریکا»، رویکردی منفعلانه، تک‌عاملی و مربوط به دوران جنگ سرد است و توان فهم ائتلاف‌های نوین منطقه‌ای، نفوذ کریدوری، یا تغییر موازنه قوا را به دانش‌آموز نمی‌دهد. ۵. خلط مضحک «سطوح تحلیل» و مغالطه در نسبت وظایف شهروندی با وظایف تخصصی نهادی (صفحه ۷) 👇 ادامه نقد درس👇

* متن کتاب: در جدول صفحه ۷ تحت عنوان «مأموریت برخی از بخش‌های فعال در عرصه حفاظت و برقراری امنیت کشور»، ردیف‌های ۱ تا ۶ به یگان‌های زمینی ارتش، سپاه، مرزبانی فراجا، پدافند هوایی، فتا و حفاظت هواپیمایی اختصاص دارد و نشان‌های نظامی (آرم‌ها) آنها درج شده است. * اشکال طراحی آموزشی: * مقدمه درس مدعی شده است که «همه مردم کشور از جمله ما دانش‌آموزان در برقراری امنیت... سهیم هستیم». بلافاصله بعد از این ادعا، به جای آموزش اینکه «وظیفه و نقش یک نوجوان و شهروند در امنیت شهری، کاهش بحران، ایمنی اجتماعی یا دفاع مدنی چیست»، یک ساختارِ سازمانی خشکِ نظامی عرضه می‌شود که دانش‌آموز صرفاً باید آرم‌ها و حوزه‌های سازمانی را بدون کاربرد عملی به خاطر بسپارد. ۶. ساده‌انگاری مفهوم صلح و نادیده گرفتن حقوق بین‌الملل (صفحه ۸) * متن کتاب: در کادر صلح بیان می‌کند: «جمهوری اسلامی ایران با الهام از آیات قرآن و رفتار و گفتار پیامبر... خواستار دوستی با همه کشورهایی است که به حقوق دیگران تجاوز نمی‌کنند... در صورت پایبندی همه کشورها به این اصول، امنیت جهانی به وجود می‌آید». * اشکال نظری: * در نظریه روابط بین‌الملل، صلح یک فرآیند نهادی، حقوقی، دیپلماتیک و ناشی از توازن قدرت، پیمان‌های بازدارندگی و رژیم‌های بین‌المللی است. تبدیل گزاره‌ی صلح به یک گزاره‌ی انتزاعی و اخلاقیِ «اگر همه خوب باشند جهان امن می‌شود»، شبیه ادبیات کتب دوره ابتدایی است و فاقد ارائه‌ی مکانیزم‌های واقعی حل منازعه، دیپلماسی دفاعی و حقوق بین‌الملل است. ۷. عدم درک ماهیت جنگ ترکیبی (Hybrid Warfare) و تهدیدات شناختی در بخش تهدیدات (صفحات ۸ و ۹) * متن کتاب: تهدیدها را به ۴ دسته سنتی و جداگانه تفکیک کرده است: «تهدیدات اقتصادی، سیاسی، نظامی، فرهنگی». در تهدید نظامی می‌گوید «عدم فروش تجهیزات نظامی» و در تهدید فرهنگی می‌گوید «بازی‌های رایانه‌ای و شبکه‌های ماهواره‌ای». * اشکال علمی در تحلیل تهدیدهای معاصر: * تهدیدات امروز جهان ماهیت هیبریدی (ترکیبی) و شبکه‌ای دارند؛ یعنی تهدید سایبری، تروریسم اقتصادی، تحریم فناوری، دستکاری شناختی (Cognitive Warfare) و نبرد اطلاعاتی هم‌زمان و هم‌پوشان عمل می‌کنند. تفکیک مکانیکی و سنتی تهدیدها به چهار بخش مجزا، مدل ذهنی بسیار کهنه‌ای به دانش‌آموز می‌دهد. * تقلیل تهدیدات مدرن فرهنگی-اجتماعی به عبارت‌های دهه‌های گذشته مثل «بازی‌های رایانه‌ای و ماهواره» بدون اشاره به مسائلی نظیر الگوریتم‌های شبکه‌های اجتماعی، اخبار جعلی (Deepfake و فیک‌نیوز)، مهندسی داده‌ها و قطبی‌سازی اجتماعی، نشان‌دهنده گسست کامل نویسندگان از درک واقعیت زیست‌بوم نوجوان قرن بیست و یکم است. ۸. رونویسی ناشیانه از آیین‌نامه‌های پادگانی برای دانش‌آموز پایه دهم (صفحه ۱۰) * متن کتاب در جدول «بیشتر بدانید ۲»: عنوان گذاشته: «برخی از وظایف حفاظتی که بر عهده شماست یا در آینده به شما سپرده خواهد شد»، و سپس موارد زیر را ردیف کرده است: * حفاظت گفتار: «سکوت، کم‌حرفی، تفکر قبل از سخن، کلی‌گویی، ساده‌زیستی و گمنامی»! * حفاظت اسناد: «جلوگیری از جعل و انهدام اسناد، محافظت از نقشه‌ها و لوح فشرده...»! * حفاظت سلاح و مهمات: «مقابله با رطوبت و نور، مقابله با سرقت سلاح و واگذاری به افراد غیرمجاز»! * حفاظت فیزیکی: «کنترل ورود و خروج اشخاص به اماکن و تأسیسات...»! * فاجعه در برنامه‌ریزی درسی و روان‌شناختی: * عدم انطباق با ویژگی‌های شناختی مخاطب: این مباحث کپی-پیست مستقیم از «دفترچه آموزش نگهبانی و حراست پادگانی» برای سربازان وظیفه در بدو خدمت است. آوردن این موارد برای دانش‌آموز ۱۶ ساله در مدرسه، نشان‌دهنده ناتوانی طراح در تفکیک «سواد امنیتی شهروندی (Citizen Security Literacy)» از «شرح وظایف دژبانی و حفاظت پرسنلی» است. * آموزش ضداجتماعی به جای آموزش عقلانی: توصیه به «کم‌حرفی، کلی‌گویی و گمنامی» تحت عنوان حفاظت گفتار برای یک نوجوان محصل، در روان‌شناسی تربیتی در تضاد با مهارت‌های اساسی زندگی نظیر شفافیت، کار گروهی، ارتباط مؤثر و تفکر انتقادی است. این ادبیات نوجوان را دچار انزوا، بدبینی و توهم توطئه در روابط عادی می‌کند، بدون آنکه کمترین مهارتی در حفظ امنیت سایبری حساب‌های کاربری شخصی یا امنیت داده‌های هویتی‌اش در فضای مجازی بیاموزد. جمع‌بندی ساختاری درس اول این کتاب نه نظم منطقی هرم یادگیری (از مفهوم تا کاربست) را رعایت کرده، نه توانسته امنیت پایدار را به درستی تبیین کند، و نه محتوای آن برای نوجوان جذابیت و فایده ملموسی در زندگی امروز دارد؛ بلکه صرفاً کلاژی ناهماهنگ از گزاره‌های اداری، مفاهیم کهنه و سرفصل‌های پادگانی است که هیچ تناسبی با تهدیدات پیچیده و نیازهای امنیت ملی امروز ایران ندارد.

رمزگشایی از استحاله نرم در متون آموزشی؛ ردپای شاخص‌های سند ۲۰۳۰ در مهندسی کتاب آمادگی دفاعی بررسی ساختار مفهومی و تحلیلی کتاب درسی «آمادگی دفاعی» (پایه دهم و دوازدهم) نشان می‌دهد که چینش مباحث، گزینش واژگان و مهندسی فصول آن به‌طور معناداری به سمت انفعال‌بخشی، تفکیک مضامین ارزشی از بنیان‌های تئوریک و تقلیل مفاهیم «جهاد و شهادت» به قالب‌های بی‌خطر سوق یافته است. مقایسه تطبیقی میان بندهای کلیدی سند ۲۰۳۰ یونسکو (به‌ویژه هدف ۴ و شاخص ۴.۷ پیرامون ترویج صلح، نفی مفاهیم خشونت و بازتعریف شهروندی جهانی) با فصول مختلف این کتاب، بیانگر اشتراکات و الگوهای زیر است: ۱. قرنطینه‌سازی مفاهیم جهادی و حذف آن‌ها از درس پایه (مدخل نظری) * انتقال جهاد و شهادت به حاشیه: طبق استانداردهای سند ۲۰۳۰، متون آموزشی نباید دانش‌آموز را با جهان‌بینی «جهاد فی‌سبیل‌الله»، تقابل حق و باطل، و مشروعیت قتال روبه‌رو سازند. در ساختار این کتاب، درس اول تحت عنوان «امنیت پایدار» دقیقاً به عنوان یک فیلتر عمل می‌کند؛ به‌گونه‌ای که مفاهیم قرآنی، فرهنگ شهادت، روحیه سلحشوری و نبرد عقیدتی به‌کلی از چارچوب نظری درس اول حذف شده و به عنوان مقولاتی صرفاً تاریخی به فصول بعدی تبعید شده‌اند. * بی‌اثرسازی مفهوم امنیت: در درس اول، امنیت بدون هیچ اتصالی به ایمان، بصیرت و مقاومت فعالانه، در قالب فرمول‌های پوزیتیویستی و خنثی مطرح شده است. ۲. تقلیل امنیت مکتبی به «توسعه رفاه‌محور» (Human Security) * جایگزینی توسعه با بازدارندگی: در بند ۴.۷ سند ۲۰۳۰، صلح پایدار بر شاخص‌های رفاه، سلامت و توسعه اقتصادی تعریف می‌شود. متن کتاب در جدول صفحه ۴، در یک هم‌پوشانی آشکار، ارکان «امنیت پایدار» را به «وضعیت اقتصادی مطلوب (نظام تولید و توزیع)»، «خدمات اجتماعی مناسب (بهداشت و آموزش)» و «سبک زندگی» پیوند می‌زند. * حذف گفتمان ایستادگی: در این جدول، عناصر بنیادین یک نظام انقلابی نظیر «توان بازدارندگی موشکی»، «آمادگی رزمی مردم‌پایه» و «ایستادگی در برابر استکبار» هیچ جایگاهی در تعریف پایه‌ای امنیت ندارند و امنیت کاملاً منطبق بر ادبیات نهادهای توسعه‌ای غربی تعریف شده است. ۳. ترویج «صلح‌گرایی انتزاعی» و نفی تقابل هویتی (صفحه ۸) * ادبیات صلح کل: سند ۲۰۳۰ خواستار آموزش مدارا و پرهیز از ترویج روحیات مبارزه‌جویانه است. کتاب در صفحه ۸ کادری با عنوان «صلح» تعبیه کرده و پیامبر اکرم را منحصراً «پیام‌آور صلح و رحمت» معرفی می‌کند و دستیابی به «امنیت جهانی» را ناشی از پایبندی به دوستی میان دولت‌ها می‌داند. * سکوت درباره آیات استکبارستیزی: این رویکردِ صلح‌محورِ یک‌جانبه، با اصول تفکر دفاعی اسلام در باب مرزبندی با دشمن، عدم اعتماد به مستکبران و مبارزه با ظالمان فاصله دارد و دقیقاً بازتولید مدل «شهروندی جهانی بی‌خاصیت» است. ۴. تفکیک جنسیتی و انفعال‌بخشی به دختران * سلب مسئولیت دفاعی از جامعه زنان: در حاشیه‌های رسمی متن کتاب، دستورالعمل‌هایی درج شده است؛ از جمله در صفحه ۶۰ ذیل مبحث سربازی: «آموزش این قسمت برای دختران حذف گردد» و در صفحه ۶۵ ذیل رزم انفرادی و نظام جمع: «آموزش نظام جمع با سلاح می‌تواند برای دختران حذف شود». * انطباق با پروتکل‌های غیرنظامی‌سازی نوجوانان: در الگوی تراز انقلاب اسلامی و تجربه دفاع مقدس، زنان ستون‌های پشتیبانی، امدادگری، انگیزش‌بخشی و مقاومت شهری بوده‌اند؛ اما در این کتاب، مهارت‌های پایه‌ای دفاعی و رزمی از سرفصل یادگیری دختران حذف شده تا منطبق بر دستورالعمل‌های بین‌المللی مبنی بر مصون نگه‌داشتن دختران از آموزش‌های دفاعی-رزمی عمل شود. ۵. تقلیل جهاد به وظایف اداری و تبدیل «مجاهد» به «مأمور» * بوروکراتیزه کردن دفاع: به‌جای پرورش روحیه فداکاری، ازخودگذشتگی و غیرت انقلابی، کتاب دفاع را به «چارت‌های سازمانی، نشان‌ها، آرم‌های اداری و دستورالعمل‌های دژبانی پادگانی» فروکاسته است. دانش‌آموز به جای فراگیری مبانی پایداری در جنگ شناختی و نبرد اراده‌ها، باید جزئیات بوروکراتیک و سازمانی را از حفظ کند. * ترویج انزوا و سکوت: در صفحه ۱۰، با عنوان «حفاظت گفتار»، صراحتاً به دانش‌آموز توصیه می‌شود: «سکوت، کم‌حرفی، تفکر قبل از سخن، کلی‌گویی و گمنامی»! این تلقی از رفتار فردی، روحیه جهاد تبیین، کنش‌گری اجتماعی و دفاع آگاهانه را به انفعال، پرهیز از اظهارنظر و سکوت تبدیل می‌نماید. متن این کتاب با رویکردی تدریجی و زیرپوستی، زبان دفاعی کشور را از یک «الگوی زنده، انقلابی، جهادی و شهادت‌طلبانه» به یک «مدل بی‌خطر، شبه‌مدنی، تفکیک‌شده و منطبق با کدهای مفهومی اسناد بین‌المللی» تغییر داده است. این دگرگونی خروجی ملموسی جز کاهش حساسیت نسل جوان نسبت به توطئه‌های تهاجم سخت و نرم دشمن نخواهد داشت.

پخت و پز جدید سفارت ایران! سفارت ایران در بوسنی شلنگ و گرفته روی روبیو وزیر خارجه آمریکا و گفته آفتابه ایرانی قدمش ده ها برابر عمر کشورته و قد تمدنت حرف بزن بچه!

متن درس پیشنهادی به همراه توضیحات و روش تدریس جلسه اول آمادگی دفاعی دبیرستان بر اساس اندیشه مقاومت وجهاد ویژه فرهنگیان و مربیان دفاعی

🚨 ببینین نظریه‌پرداز و استاد دانشگاه ملی مکزیک چطور جهاد تبیین میکنه