_

‌هرچه آید به سرم، باز گویم گذرد وای بر این عمر که با میگذرد، میگذرد!

خونه که ساکت باشه انگار همه‌چی مال خودته، میتونی یه لیوان قهوه درست کنی لم بدی روی مبل و کتابی رو که نصفه مونده بخونی، فیلمی بذاری، صدای موسیقی رو هرچقدر خواستی زیاد کنی، یا حتی وسط هال بی‌دلیل برقصی، هیچ‌کس قضاوتت نمی‌کنه، هیچ‌کس چیزی نمیخواد، و همین بی‌قیدی ساده‌ست که حس زندگی رو قشنگ می‌کنه، انگار آرامش درست همین‌جاست، همین‌جا توی خونه.

حق..

_

و در نهایت قضیه این نیست که من چقدر دارم براش تلاش میکنم...هیچ وقت دیگه مثل قبل نمیشه-

درجریانید مهر داره تموم میشه دیگه؟

زندگی داره رو 2x میگذره لامصب...

من هنوزم هستم ولی نیستم🚶

خیلی دلم تنگ شده

مامان همیشه می‌گفت صبر کن درست میشه، اون موقع‌ها فکر می‌کردم فقط دلداریه، یه جمله ساده برای آروم کردنم، ولی هر بار که گذشت فهمیدم حق با مامان بود، زندگی واقعا با صبر درست میشه، مثل چای که باید دم بکشه، مثل زخم که باید وقت بخواد تا خوب بشه، مامان خودش همیشه صبر کرد، با دل خسته و دستای پر از کار، با لبخندای آرومش که به آدم امید می‌داد، الان هر وقت دلم میگیره، صدای اون جمله‌ توی گوشمه صبر کن عزیزم درست میشه.