فیلم پناه‌آوردن بن‌سلمان به محسن رضایی! وصول۹آبان

تصاویری از رسیدگی شخص رئیس قوه‌قضاییه به پروندهٔ تراستی‌ها

شبکه سه در اقدامی جنجالی نقشه ترور(اجرای عدالت) نیروهای امریکایی در امارات را منتشر کرد!

انتقاد شدید الحن آیت الله غفوری امام جمعه کرمانشاه: آقایان شورای نگهبان! مردم تایید صلاحیت افراد ناشایست را از چشم شما می بینند! نماینده و اطرافیان نماینده می گویند ما بالا تا پایین نظام را خریده ایم حتی اگر بخواهیم رییس قوه فضاییه را هم می خریم! با این ننگ چه میکنید؟ برادر نماینده در بین قضات و کارکنان شعب دادگستری بن کت و شلوار توزیع می کند! پیمانکار به مدیر فشار می اورد که من شصت میلیارد تومان برای انتخابات فلانی خرج کرده ام و تو باید با انجام دادن فلان کار برای من جبران کنی!

روز جهانی مبارزه با قاچاق سلاح در بنادر؛ ۳۰ اکتبر، روزی تاریخی در جنبش کارگری علیه جنگ اتحادیه سندیکایی پایه (USB) – ایتالیا ۳۱ اکتبر ۲۰۲۶، روز جهانی مبارزه کارگران بارانداز علیه قاچاق سلاح، با مشارکت حدود ۱۱۵ بندر در ۲۲ کشور از پنج قاره برگزار شد. این حرکت با نخستین تجمع اعتراضی در ساعت ۶ صبح در بندر ملبورن استرالیا آغاز شد و با آخرین گردهمایی اعتراضی در بنادر اوکلند و سان‌فرانسیسکو در ایالت کالیفرنیا به پایان رسید. در طول این روز، گزارش‌ها و روایت‌های متعددی از اعتصاب‌ها و تظاهراتی دریافت شد که بیش از ۲۵ سازمان سندیکایی نماینده کارگران بنادر در سراسر جهان فراخوان آن‌ها را صادر کرده بودند. همه این حرکت‌ها با شعار مشترک زیر برگزار شدند: «باراندازان برای جنگ کار نمی‌کند.» گسترده‌ترین اعتصاب‌ها در منطقه مدیترانه ثبت شدند. در فرانسه، کنفدراسیون عمومی کار (CGT) در ۲۴ بندر؛ در ایتالیا، اتحادیه USB و اتحادیه کارگران بنادر ORSA در ۹ بندر؛ در یونان، اتحادیه ENEDEP در ۱۰ بندر و در ترکیه، اتحادیه Liman-İş در سه بندر، اعتصاب‌های ۲۴ ساعته‌ای را با مشارکت بسیار گسترده کارگران سازمان‌دهی کردند. هم‌زمان، در کشورهای متعدد دیگر نیز اعتصاب‌هایی با مدت‌زمان کوتاه‌تر در بنادر برگزار شد. از جمله: اتحادیه ODT در بندر طنجه مد (Tanger Med)، بزرگ‌ترین بندر منطقه مدیترانه؛ اتحادیه LAB در بنادر سرزمین باسک؛تشکل‌های مختلف در چندین بندر اسپانیا؛اتحادیه Segadamelin Peo در قبرس. همچنین اعتصابی که در ابتدا از سوی فدراسیون WTWFI در ۱۱ بندر هند فراخوان داده شده بود، به دلیل شرایط نامساعد جوی به حالت تعلیق درآمد. در بسیاری از مناطق دیگر نیز تجمع‌های اعتراضی و تظاهرات برگزار شد. این حرکت‌ها در بنادر متعدد شمال اروپا، از جمله بندر هامبورگ با حضور اتحادیه Ver.di، و همچنین در دوبلین و کورک با مشارکت اتحادیه SIPTU برگزار شدند. در ساعات آینده نیز قرار بود تجمع‌هایی در بنادر وراکروز مکزیک و همچنین بنادر دیگری در آمریکای جنوبی، به‌ویژه در اسپیریتو سانتو و ایتاجای برزیل و مونته‌ویدئو در اروگوئه برگزار شود. این ابتکار بزرگ با حمایت گسترده تظاهرات و حرکت‌های همبستگی از سوی بسیاری از فدراسیون‌های سندیکایی ملی و بین‌المللی در سراسر جهان همراه شد که مایلیم از همه آن‌ها قدردانی کنیم. اما به‌طور ویژه می‌خواهیم از حمایت انجمن‌های فلسطینی و همچنین تشکل‌های مستقر در جزیره کوبا یاد کنیم. رد نسل‌کشی مردم فلسطین و محکومیت محاصره مردم کوبا، از محورهای اصلی بیانیه استانبول هستند؛ بیانیه‌ای که همچنان راهنمای اصلی و قطب‌نمای این روز بزرگ مبارزه به شمار می‌رود. در یونان، کارگران و زحمتکشان بخش‌های مختلف اقتصادی، به‌ویژه در منطقه پیرائوس و آتیکا، به این مبارزه پیوستند. در ایتالیا نیز کارگران بنادر با یکی از بزرگ‌ترین اعتصاب‌های عمومی تاریخ این کشور مورد حمایت و همبستگی قرار گرفتند. این روز مبارزه بین‌المللی، اقدامی عملی برای مقابله با تجارت مرگ بود؛ اقدامی که هدف آن متوقف کردن جابه‌جایی و انتقال محموله‌های مرگبار بود. تنها با در نظر گرفتن اعتصاب‌های ۲۴ ساعته، حدود ۵۵ هزار کانتینر متوقف شدند. بر اساس برآوردهای ارائه‌شده از سوی NHG، این توقف‌ها هزینه‌ای معادل ۶۰ میلیون یورو به بار آورده‌اند. البته باید هزینه‌های ناشی از تأخیرهای بعدی، پیامدهای مشخص اعتصاب عمومی در ایتالیا و همچنین مشارکت شمار بیشتری از بنادر را که برای ساعات کمتری متوقف شدند، به این رقم اضافه کرد. اما مهم‌تر از همه، ارزش واقعی این روز در تلاش عظیم کارگران بنادر برای همبستگی بین‌المللی نهفته است. آن‌ها نشان دادند که کارگران و زحمتکشان می‌توانند از مرز اختلافات و تفاوت‌ها فراتر بروند؛ می‌توانند جنگ را متوقف کنند؛ می‌توانند با پیامدهای مخرب آن بر دستمزدها و خدمات عمومی مقابله کنند؛ می‌توانند در برابر نظامی‌سازی زیرساخت‌ها و کل جامعه و همچنین خودکارسازی فعالیت‌های اسکله‌های بندری نه بگویند. موفقیت در برگزاری این روز نشان می‌دهد که این مسیر، مسیر درستی است: نیروی کار، کارگران و زحمتکشان دیگر نمی‌خواهند شریک و همدست نظام جنگ باشند. از فردا تلاش‌ها را آغاز می‌کنیم تا در حرکت بعدی، بخش‌های بیشتری از جامعه و کشورهای بیشتری در این مبارزه مشارکت کنند. اتحادیه سندیکایی پایه (USB) ⬇️⬇️⬇️