#ویراست ✍ عباس جعفری https://virasty.com/AbbasJafari/1759500915436511793 ┅══❉💠❉══┅ @Jafari_Channel

#سرمقاله‌روزنامه‌ایمان شنبه۱۲مهرماه‌۱۴۰۴شماره۶۲۸۱ اتحاد ملت رمز شکست ناپذیری ✍ عباس جعفری پژوهشگر حوزه حکمرانی ➖ هفته دفاع مقدس هرسال فرصتی برای بازخوانی یکی از درخشان‌ترین صفحات تاریخ این ملت است. روزهایی که همبستگی و ایستادگی مردم ایران در برابر دشمن بعثی، هشت سال مداوم، نقشه‌های جهانی را ناکام گذاشت و عزتی ماندگار برای ایران رقم زد. اما امسال، مرور آن خاطره بزرگ با تجربه‌ای تازه و قابل تأمل همراه شد، حمله نظامی به کشور که به «جنگ ۱۲ روزه» شهرت یافت و تاریخ بار دیگر تکرارشد و نشان داد که رمز پیروزی در کنار داشتن توان نظامی قدرتمند در اتحاد مردمی و حکمرانی متکی بر مردم است... 🔺ادامه در پایگاه خبری ندای قم👇 https://nedayeghom.ir/n2ty ┅══❉💠❉══┅ @Jafari_Channel

#سرمقاله‌روزنامه‌ایمان شنبه۱۹مهرماه۱۴۰۴شماره۶۲۸۶ حکمرانی هیدرولیکی و ضرورت تاب‌آوری آب؛ قم در تنگنای سراب توسعه ✍عباس جعفری پژوهشگر حوزه حکمرانی 🧩سال‌هاست نگاه‌ها دراستان قم به سمت توسعه اقتصادی وعمرانی دوخته شده است، گویی آینده قم درگسترش زیرساخت‌ها و سرمایه‌گذاری‌های جدید معنا می‌یابد. حقیقت اما جای دیگری است، آنچه می‌تواند مسیر این استان را تعیین کند، وضعیت منابع آبی آن است که اکنون به مرزهای بحرانی رسیده و دیگر توان ادامه بارگذاری‌های سنگین را ندارد. بی‌توجهی به این واقعیت، همه برنامه‌های توسعه را بر زمینی لغزان بنا خواهد کرد. امروز قم بیش از هر زمان دیگری به نقطه‌ای رسیده است که حیات شهری و توسعه پایدارش به شدت وابسته به آب است، منبعی که از مرزهای تحمل طبیعی گذشته و بی‌اعتنایی به آن، هر چشم‌انداز دیگری را به سرابی تهی خواهد کشاند،در چنین شرایطی، مسئله اصلی در قم به شیوه حکمرانی آب بازمی‌گردد. همچنان رویکرد مسلط برمدیریت منابع آبی کشور و این استان، ادامه همان حکمرانی هیدرولیکی با نگاهی سنتی است، الگویی که آب را صرفاً از منظر سازه‌ای می‌بیند و با سدسازی، انتقال بین‌حوضه‌ای و برداشت فزاینده از سفره‌های زیرزمینی، تلاش می‌کند نیازهای رو به افزایش را پاسخ دهد. این شیوه، گرچه در کوتاه‌مدت امکان تأمین آب را فراهم کرده، اما در بلندمدت تاب‌آوری اکولوژیک را فرسوده کرده و منابع حیاتی قم را به مرز بحران کشانده است... ➖ادامه در پایگاه خبری ندای قم👇 https://nedayeghom.ir/opvd ┅══❉💠❉══┅ @Jafari_Channel

#سرمقاله‌روزنامه‌ایمان سه‌شنبه۲۹مهرماه۱۴۰۴شماره۶۲۹۴ ضرورت توجه به واقعیت های اقلیمی و منابع آبی محدود باز تعریف مسیر توسعه قم ✍عباس جعفری پژوهشگر حوزه حکمرانی 🧩 یکی از چالش‌های ریشه‌دار نظام برنامه‌ریزی کشور، غلبه‌ نگاه آمارمحور و مقطعی بر سیاست‌گذاری کلان و بلندمدت توسعه‌ای بوده است. اغلب مسئولان اجرایی در بازه‌ زمانی تصدی مسئولیت، با برجسته‌سازی آمارهای رشد اقتصادی یا صنعتی، کارنامه‌ ای از دستاوردهای خود ارائه‌ می دهند که فاقد تداوم و ثبات بوده و در بلندمدت منجر به تضعیف زیرساخت‌های زیستی، اجتماعی و معیشتی آن زیست بوم شده است. رویکردی که در آن مدیران به جای آنکه به دنبال اصلاح راهبردهای توسعه و حل ریشه‌ای مسائل باشند، در پی ثبت رکوردهایی از عملکرد خود هستند که در ظاهر ممکن است نشانه‌ای از پیشرفت باشد، اما در واقع، بازتابی از انحراف در حکمرانی است. توسعه‌ای که بر پایه‌ نمایش آماری بنا شود، عمر کوتاهی دارد. افزایش موقت تولید یا رشد صادرات اگر با تخریب منابع آب، فرسایش خاک، آلودگی هوا و از بین رفتن فرصت‌های معیشتی همراه باشد، نتیجه آن ویرانی با نقاب توسعه است... 🔺ادامه در پایگاه خبری ندای قم👇 https://nedayeghom.ir/66by ┅══❉💠❉══┅ @Jafari_Channel

#روزنامه_ایمان #ندای_قم شنبه۱۰آبان‌ماه۱۴۰۴شماره۶۳۰۱صفحه۴ پیامدهای عامل تشدیدکننده‌ فرونشست ها در قم را بررسی می کند؛ توسعه کاشت پسته؛ نسخه‌ای که زمین را خشکاند ✍عباس جعفری پژوهشگر حوزه حکمرانی 🧩 فرونشست زمین در ایران به‌عنوان یک پدیده هیدروژئوتکنیکی گسترده و برگشت‌ناپذیر، پیامد مستقیم برداشت بی‌رویه از منابع آب زیرزمینی است و تهدیدی جدی برای امنیت آب، کشاورزی و توسعه پایدار شهری ایجاد کرده است. طی سال‌های گذشته استان قم به عنوان نمونه‌ای بارز از تأثیر تصمیمات کشاورزی و سیاستگذاری‌های اصلاح الگوی کشت بر فشار آبخوان‌ها و تشدید فرونشست در کشور مطرح شده است. روندی که ظرفیت ذخیره آبخوان‌ها را کاهش و خسارات زیرساختی و اقتصادی قابل توجهی به همراه داشته است... 🔺ادامه در پایگاه خبری ندای قم👇 https://nedayeghom.ir/uruv ┅══❉💠❉══┅ @Jafari_Channel

#سرمقاله‌روزنامه‌ایمان یک‌شنبه۱۱آبان‌ماه۱۴۰۴شماره۶۳۰۲ خورشید از آسمان می‌تابد؛ زمین را پاس بداریم ✍عباس جعفری 🧩توسعه انرژی‌های پاک، به‌ویژه انرژی خورشیدی، یکی از هوشمندانه‌ترین گام‌ها در مسیر آینده پایدار ایران است. کشوری که آفتاب درخشانش از شرق تا غرب می‌تابد، بی‌شک باید از این موهبت طبیعی برای کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی، کاهش آلودگی و مهار گرد و خاک استفاده کند. اما همان‌طور که بسیاری از کارشناسان و حتی شماری از مقامات در استان‌های مختلف کشور هشدار داده‌اند، نباید اجازه داد مسیر صحیح استفاده از انرژی خورشیدی به پوششی برای زمین‌خواری و واگذاری‌های بی‌ضابطه زمین تبدیل شود. در روزهای اخیر،برخی از مسئولان و دلسوزان محیط‌زیست در برخی استان‌ها نسبت به واگذاری زمین‌های مرغوب در حاشیه جاده‌ها یا مناطق تاریخی و مستعد کشاورزی و مراتع مرغوب، تحت عنوان احداث نیروگاه‌های خورشیدی، اعتراض و نگرانی خود را بیان کرده‌اند. اعتراض آنان بی‌راه هم نیست، چراکه اگر بدون مطالعه و دقت لازم، زمین‌هایی که ارزش زیست‌محیطی،کشاورزی یا مرتعی دارند، به این کار اختصاص یابند، در آینده با بحران جدیدی مواجه خواهیم شد که شاید جبران آن ممکن نباشد. هیچ‌کس مخالف توسعه نیروگاه‌های خورشیدی نیست، اما جایگزینی زمین‌های مرغوب با زمین‌های بی‌خاصیت شرط عقل و تدبیر است. پروژه‌های انرژی خورشیدی باید بر پایه‌ مطالعات کارشناسی و با نگاه اکولوژیک اجرا شوند و جذابیت‌های موقعیت‌های جغرافیایی یا دسترسی‌های اقتصادی در این واگذاری ها تاثیری نداشته باشد... 🔺ادامه در ندای قم👇 https://nedayeghom.ir/7h1k ┅══❉💠❉══┅ @Jafari_Channel

#روزنامه‌ایمان شنبه۱۷آبان‌ماه۱۴۰۱شماره۶۳۰۶ مشاوران بی‌مشاوره؛ گره کور در نظام حکمرانی ✍عباس جعفری پژوهشگر حوزه حکمرانی 🧩 یکی از چالش‌های پنهان، ریشه دار و کمتر دیده‌شده در نظام حکمرانی کشور، مسئله انتخاب و به‌کارگیری مشاوران توسط وزرا، مدیران ارشد و نمایندگان منتخب مردم است. در ظاهر، قانون برای این مسئله مجوزهایی قائل شده و دستگاه‌ها را مجاز دانسته تا از ظرفیت مشاور در تصمیم‌سازی‌ها استفاده کنند. اما در عمل، این موضوع به یکی از درگاه‌های بی‌ضابطه‌ترین انتصابات در ساختار اداری و سیاسی کشور بدل شده است. جایی که مرز بین تخصص، تعهد و روابط شخصی به‌کلی از هم پاشیده است. امروز در بسیاری از دستگاه‌های اجرایی، مشاورانی حضور دارند که سنخیتی با مأموریت‌های آن سازمان ندارند و صرفاً به‌دلیل دوستی، روابط پیشین یا توصیه‌های سیاسی، وارد چرخه تصمیم‌سازی شده‌اند. این افراد، برخلاف فلسفه وجودی جایگاه مشاور، نه‌تنها نمی توانند کمکی به مدیران کنند بلکه خود به عامل تولید خطا در تصمیم‌گیری‌ها تبدیل می‌شوند. بدتر آنکه در بسیاری از موارد، همین افراد از طریق قراردادهای مشاوره‌ای موقت، مسیر استخدام رسمی را طی کرده و سال‌ها بعد، به هزینه دائمی و سربار برای دولت و بودجه عمومی کشور بدل می‌شوند و تا زمان بازنشستگی از بیت المال باید حقوق آنها پرداخت شود. ابهام در مواد قانونی مربوط به نحوه انتخاب، ارزیابی عملکرد و حدود اختیارات مشاوران، عملاً این حوزه را به منطقه خاکستری حکمرانی تبدیل کرده است... 🔺ادامه مطلب در پایگاه خبری ندای قم👇 https://nedayeghom.ir/4kiz ┅══❉💠❉══┅ @Jafari_Channel

📸 دیدار با حضرت آیت الله محسن فقیهی دوشنبه۲۶آبان ماه۱۴۰۴ ➖انسجام و همبستگی، رمز پیروزی ملت است. ➖صدای عدالت طلبی شما همواره بلند باشد. ➖فضای مجازی را تسخیر کنید نه محدود ┅══❉💠❉══┅ @Jafari_Channel

#روزنامه‌ایمان شنبه۱آذرماه۱۴۰۴شماره۶۳۱۶ علل کاهش بارندگی در استان قم پنهان کاری در برداشت از منابع آبی ✍عباس جعفری پژوهشگر حوزه حکمرانی 🧩 سال‌هاست که در ایران باران کمتر می‌بارد، اما آنچه امروز در قم دیده می‌شود، یک خشکسالی طبیعی نیست. نتیجه سال‌ها تصمیم‌گیری سراسر خطاست، تصمیم‌هایی که چرخه آب را از شکل طبیعی خارج کرد و باران را از آسمان استان ربود. در نگاه اول، نبود بارش به تغییرات اقلیمی نسبت داده می‌شود، اما واقعیت آن است که قم، قربانی خطاهای مدیریتی و مداخلات نادرست در منابع آبی شد. تخریب‌هایی که توان احیای طبیعت و بازگشت پذیری محیط زیستی را از بین برد و اکنون آثار آن به شکل کاهش بارش، تشدید خشکی، گرد و خاک و فرونشست در حال خودنمایی است. قم در جایگاهی قرار دارد که در بهترین حالت نیز برای بارش به منابع بالادست وابسته است، اما همین اقلیم شکننده، طی سال‌های گذشته با اقداماتی مواجه شد که آخرین رمق چرخه طبیعی بارش را از میان برد. ساخت مخازن عظیم ذخیره آب در ارتفاعات استان، حبس آب در نقاطی که باید آزادانه در حوضه جریان می‌یافت، توسعه بی‌ضابطه باغ‌ویلاها و برداشت بی‌رویه از منابع آب زیرزمینی، نظم طبیعی حوضه قم را مختل کرد. مناطقی از استان از پست ترین نقاط دشت مسیله تا مناطق مرتفع قم، سالهاست با افت شدید سطح آب زیرزمینی مواجه‌ شده اند. وقتی آبخوان خالی می‌شود، خاک قدرت جذب رطوبت را از دست می‌دهد، حرارت زمین بالا می‌رود و ارتباط زمین با جو مختل می‌شود. این چرخه معیوب،یکی از عوامل کاهش بارش محلی در استان قم است... ➖ادامه در ندای قم👇 https://nedayeghom.ir/obh4 ┅═❉💠❉═┅ @Jafari_Channel

#روزنامه‌ایمان شنبه۱آذرماه۱۴۰۴شماره۶۳۱۶ علل کاهش بارندگی در استان قم پنهان کاری در برداشت از منابع آبی ✍عباس جعفری پژوهشگر حوزه حکمرانی 🧩 سال‌هاست که در ایران باران کمتر می‌بارد، اما آنچه امروز در قم دیده می‌شود، یک خشکسالی طبیعی نیست. نتیجه سال‌ها تصمیم‌گیری سراسر خطاست، تصمیم‌هایی که چرخه آب را از شکل طبیعی خارج کرد و باران را از آسمان استان ربود. در نگاه اول، نبود بارش به تغییرات اقلیمی نسبت داده می‌شود، اما واقعیت آن است که قم، قربانی خطاهای مدیریتی و مداخلات نادرست در منابع آبی شد. تخریب‌هایی که توان احیای طبیعت و بازگشت پذیری محیط زیستی را از بین برد و اکنون آثار آن به شکل کاهش بارش، تشدید خشکی، گرد و خاک و فرونشست در حال خودنمایی است. قم در جایگاهی قرار دارد که در بهترین حالت نیز برای بارش به منابع بالادست وابسته است، اما همین اقلیم شکننده، طی سال‌های گذشته با اقداماتی مواجه شد که آخرین رمق چرخه طبیعی بارش را از میان برد. ساخت مخازن عظیم ذخیره آب در ارتفاعات استان، حبس آب در نقاطی که باید آزادانه در حوضه جریان می‌یافت، توسعه بی‌ضابطه باغ‌ویلاها و برداشت بی‌رویه از منابع آب زیرزمینی، نظم طبیعی حوضه قم را مختل کرد. مناطقی از استان قم از پست ترین نقاط دشت مسیله تا مناطق مرتفعی مانند کهک و بخش‌های جنوب‌غربی قم، سالهاست با افت شدید سطح آب زیرزمینی مواجه‌ شده اند. افتی که در مطالعات ملی در ردیف بیشترین میزان‌ افت‌های استان‌های مرکزی کشور قرار دارد. وقتی آبخوان خالی می‌شود، خاک قدرت جذب رطوبت را از دست می‌دهد، حرارت زمین بالا می‌رود و ارتباط زمین با جو مختل می‌شود. این چرخه معیوب، یکی از عوامل کاهش بارش محلی در استان قم است. پدیده‌ای که امروز بیش از هر زمان دیگری محسوس است. خشکیدن پهنه‌های طبیعی رطوبت‌ساز کشور نیز بخشی از همین بحران است. نابودی پهنه‌های رطوبت‌ساز در کشور، جنگل‌زدایی در زاگرس و هیرکانی، خشکیدن تالاب‌ها و دریاچه‌ها از هورالعظیم گرفته تا ارومیه چرخه طبیعی تولید رطوبت را مختل کرده است. تالاب‌ها و دشت‌هایی که زمانی موتور تولید رطوبت و تعدیل‌کننده دما بودند، دیگر کارایی گذشته را ندارند. تقریباً نیمی از کم‌بارشی ۲۵سال اخیر ایران مستقیماً نتیجه خشک شدن تالاب‌ها است. نبود آب سطحی کافی، جنگل‌زدایی تدریجی و نابودی پوشش گیاهی بومی، میزان تبخیر و بازگشت بخار آب به جو را کاهش داده است، یعنی همان چرخه‌ای که شرط نخست شکل‌گیری بارش‌های پاییزی و زمستانی است. اخیرا مطالعه‌ای در دانشگاه تهران نشان داد که در سال ۱۳۵۵ میانگین بارندگی ایران حدود ۵۰۰میلی‌متر بوده است. از این مقدار، ۴۸درصد ناشی از رطوبت محلی، ۳۵درصد از سامانه‌های مدیترانه‌ای و ۱۷درصد از سامانه‌های سودانی بوده است. اما در سال ۱۴۰۴ این رقم به ۲۱۵ میلی‌متر کاهش یافته و سهم رطوبت محلی تنها ۱۲درصد بوده است. ۵۵درصد بارش‌ها از سامانه‌های مدیترانه‌ای ضعیف شده و ۳۳درصد از سامانه‌های سودانی تأمین می‌شود که بیشترشان هم در اثر گرما و تبخیر از بین می‌روند. این اتفاق در قم، به دلیل قرارگیری در انتهای حوضه آبریز و وابستگی کامل به منابع بالادست، اثرگذاری بیشتری دارد. بسیاری از تصمیم‌ها بدون مطالعات کامل و گاه برخلاف قواعد حوضه آبریز اتخاذ شده‌اند. مسئله از غیبت یک نظام مدیریت یکپارچه و شفاف در حوزه آب است. آنچه امروز وضعیت بارش قم را همانند کل کشور تحت‌تأثیر قرار داده، فقط کمبود باران نیست، کمبود مسئولیت‌پذیری در حکمرانی آب است. سال‌هاست که هشدار کارشناسان درباره فرونشست، کسری آبخوان‌ها، نابودی منابع طبیعی و برداشت‌های بیش از حد مجاز تاب آوری اکولوژیکی، جدی گرفته نشده است. بسیاری از این خطاهای مدیریتی در هیچ گزارشی برای افکار عمومی از سوی مدیران محلی و دستگاه‌های ملی توضیح داده نشده‌ است تا عمق فاجعه برای بسیاری از مردم همچنان مبهم باقی بماند. باران نمی‌بارد، چون زمین دیگر توان همراهی با آسمان را ندارد. این وضعیت را نباید با تقدیر و عذاب الهی توجیه کرد. رخدادی که نتیجه اثرات تجمعی سوء مدیریت‌هایی است که اکنون صورت‌مسئله را از آسمان به زمین کشانده است. تنها کاهش ۴۵درصدی پوشش جنگلی زاگرس باعث کاهش ۳۵درصدی بارندگی در فلات مرکزی ایران شده است. استمرار حیات بشر در چرخه آب است و برای بازگرداندن باران، نخست باید زمین را زنده کرد، برداشت‌ها را کنترل کرد، منابع طبیعی را احیا کرد و جلوی پروژه‌ها و اقداماتی را گرفت که تعادل حوضه آبریز را بر هم زده‌اند. بازگشت بارش به استان قم، معجزه آسمانی نمی‌خواهد، بازگشت به عقلانیت زمینی می‌خواهد چرا که بارش‌های بی سابقه اواخر دهه ۹۰ نیز نتوانست کسری مخازن آب استان را جبران کند. 🔺مطالعه مطلب در پایگاه خبری ندای قم ┅══❉💠❉══┅ @Jafari_Channel

بسیج، پیشران بی‌ادعای حکمرانی مسئولانه در ایران ✍ عباس جعفری مسئول گروه حکمرانی بسیج اساتید قم ایرنا/ پیچیدگی‌های اجتماعی، تکثر بحران‌ها و سرعت تحولات دنیای امروز، دولت‌ها را در تأمین ظرفیت‌های لازم حکمرانی با چالش مواجه کرده است و کشف الگوهایی که بتوانند توان حل مسئله را فراتر از ساختارهای رسمی افزایش دهند، ضرورتی انکارناپذیر است. در ایران، چنین الگویی سال‌هاست وجود دارد و اگرچه گاهی در تحلیل‌ها نادیده گرفته می‌شود، اما در میدان عمل بارها کارآمدی خود را نشان داده است، بسیج به‌عنوان یک تشکل با نیروهای داوطلب، یک مدل حکمرانی مردم‌پایه، انعطاف‌پذیر و مسئله‌محور است. در تحلیل حکمرانی، الگوهایی ارزشمند هستند که سه ویژگی کلیدی سرعت، هزینه‌پایین و اعتماد اجتماعی را همزمان دارا باشند. بسیج از معدود ساختارهایی است که هر سه را به شکلی طبیعی در خود تجمیع کرده است و همین ویژگی، آن را از یک نهاد اجتماعی فراتر برده و به یک زیرساخت حکمرانی تبدیل کرده است. زیرساختی که در بحران‌ها، خلأهای نهادی را پر می‌کند، در بزنگاه‌ها ظرفیت دولت را افزایش می‌دهد و در مسیری که بسیاری از قالب‌های رسمی با کندی حرکت می‌کنند، امکان اقدام سریع و میدانی را فراهم می‌سازد. بسیج در عرصه‌های مختلفی از مدیریت بحران‌های طبیعی مانند سیل و زلزله تا جهاد سلامت، از محرومیت‌زدایی و سازندگی تا نقش‌آفرینی در امنیت محلی، از جهاد علمی و فناوری تا فعالیت‌های اجتماعی و فرهنگی این ظرفیت را آشکار کرده است. مؤلفه مشترک مجموعه این رفتارها از تبدیل شناخت میدانی به اقدام مؤثر نشئت می‌گیرد که تحت عنوان «حکمرانی عمل‌محور» شناخته می‌شود. رهیافتی که برخلاف ساختارهای بوروکراتیک، ماهیتش بر اجرا و نتیجه استوار است. از سوی دیگر، بسیج نقش جدی در پیوند میان دولت و جامعه دارد. پیوندی که نقص آن یکی از ریشه‌های اصلی ناکارآمدی در بسیاری از نظام‌های حکمرانی معاصر است. بسیج در نقطه‌ای می‌ایستد که می‌تواند تصمیمات کلان را به کنش اجتماعی تبدیل کند و نیازهای میدانی مردم را به فهم سیاست‌گذار برساند. این ویژگی، بسیج را به پل حکمرانی بدل کرده است که هم امکان مشارکت مردم را افزایش می‌دهد و هم اجرای سیاست‌ها را تسهیل می‌کند. در دوره‌ای که جنگ شناختی، روایت‌های تحریف‌شده و فرسایش اعتماد عمومی، جوامع را تهدید می‌کند، بسیج با تولید اعتماد از طریق عمل واقعی، پایه گذار اعتماد در حکمرانی با حضوری کارآمد و خدمت مستمر به مردم است. این همان نقطه‌ای است که بسیج در آن می‌درخشد. جایی که کنش اجتماعی بی‌منت و خدمت بدون چشم‌داشت، سرمایه اجتماعی می‌آفریند. با چنین ویژگی‌هایی، بسیج را می‌توان همچنان مدل مطمئنی برای ساخت آینده حکمرانی در ایران دانست، مدلی که بر مشارکت مردمی، اقدام‌محوری، مسئولیت‌پذیری اجتماعی و توزیع هوشمندانه ظرفیت‌ها استوار است. در جهانی که دولت‌های بزرگ به‌تنهایی قادر به حل مسائل پیچیده نیستند، بسیج نمونه‌ای از حکمرانی شبکه‌ای و جامعه‌پایه است که می‌تواند بارهای سنگین را از دوش ساختار رسمی بردارد و مسیر تحقق عدالت، پیشرفت و تاب‌آوری را هموار سازد. این حقیقت هر روز روشن‌تر می‌شود که کشوری با این سطح از ظرفیت مردمی و این میزان از سازمان‌یافتگی اجتماعی، برخوردار از مزیتی راهبردی است که بسیاری از کشورها حتی در شرایط بحران به‌دنبال آن هستند. بسیج، صرفاً ساختاری نظامی و نه نهادی تشریفاتی نیست بلکه بستر حکمرانی مردمی جمهوری اسلامی است که توانسته مفهوم مسئولیت عمومی، مشارکت ملی و اقدام جمعی را از سطح شعار به سطح کارآمدی تبدیل کند. بازشناسی بسیج از منظر حکمرانی، یک ضرورت تحلیلی است زیرا آینده حکمرانی کارآمد در ایران، ناگزیر بر شانه ساختارهایی استوار خواهد بود که توان فعال‌سازی ظرفیت جامعه را داشته باشند. بسیج دقیقاً همان ساختاری است که این توان را دارد، آن‌را حفظ کرده و مستمراً گسترش می‌دهد. #قم #یادداشت #بسیج_مردم_اقتدار_ملی #بسیج_مستضعفین #هفته_بسبج_گرامی_باد #آذز۱۴۰۴ سازمان بسیج اساتید دانشگاههای استان قم https://eitaa.com/qom_basatid @basijasatidk