#سرمقاله‌روزنامه‌ایمان یک‌شنبه۱۱آبان‌ماه۱۴۰۴شماره۶۳۰۲ خورشید از آسمان می‌تابد؛ زمین را پاس بداریم ✍عباس جعفری 🧩توسعه انرژی‌های پاک، به‌ویژه انرژی خورشیدی، یکی از هوشمندانه‌ترین گام‌ها در مسیر آینده پایدار ایران است. کشوری که آفتاب درخشانش از شرق تا غرب می‌تابد، بی‌شک باید از این موهبت طبیعی برای کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی، کاهش آلودگی و مهار گرد و خاک استفاده کند. اما همان‌طور که بسیاری از کارشناسان و حتی شماری از مقامات در استان‌های مختلف کشور هشدار داده‌اند، نباید اجازه داد مسیر صحیح استفاده از انرژی خورشیدی به پوششی برای زمین‌خواری و واگذاری‌های بی‌ضابطه زمین تبدیل شود. در روزهای اخیر،برخی از مسئولان و دلسوزان محیط‌زیست در برخی استان‌ها نسبت به واگذاری زمین‌های مرغوب در حاشیه جاده‌ها یا مناطق تاریخی و مستعد کشاورزی و مراتع مرغوب، تحت عنوان احداث نیروگاه‌های خورشیدی، اعتراض و نگرانی خود را بیان کرده‌اند. اعتراض آنان بی‌راه هم نیست، چراکه اگر بدون مطالعه و دقت لازم، زمین‌هایی که ارزش زیست‌محیطی،کشاورزی یا مرتعی دارند، به این کار اختصاص یابند، در آینده با بحران جدیدی مواجه خواهیم شد که شاید جبران آن ممکن نباشد. هیچ‌کس مخالف توسعه نیروگاه‌های خورشیدی نیست، اما جایگزینی زمین‌های مرغوب با زمین‌های بی‌خاصیت شرط عقل و تدبیر است. پروژه‌های انرژی خورشیدی باید بر پایه‌ مطالعات کارشناسی و با نگاه اکولوژیک اجرا شوند و جذابیت‌های موقعیت‌های جغرافیایی یا دسترسی‌های اقتصادی در این واگذاری ها تاثیری نداشته باشد... 🔺ادامه در ندای قم👇 https://nedayeghom.ir/7h1k ┅══❉💠❉══┅ @Jafari_Channel

#روزنامه‌ایمان شنبه۱۷آبان‌ماه۱۴۰۱شماره۶۳۰۶ مشاوران بی‌مشاوره؛ گره کور در نظام حکمرانی ✍عباس جعفری پژوهشگر حوزه حکمرانی 🧩 یکی از چالش‌های پنهان، ریشه دار و کمتر دیده‌شده در نظام حکمرانی کشور، مسئله انتخاب و به‌کارگیری مشاوران توسط وزرا، مدیران ارشد و نمایندگان منتخب مردم است. در ظاهر، قانون برای این مسئله مجوزهایی قائل شده و دستگاه‌ها را مجاز دانسته تا از ظرفیت مشاور در تصمیم‌سازی‌ها استفاده کنند. اما در عمل، این موضوع به یکی از درگاه‌های بی‌ضابطه‌ترین انتصابات در ساختار اداری و سیاسی کشور بدل شده است. جایی که مرز بین تخصص، تعهد و روابط شخصی به‌کلی از هم پاشیده است. امروز در بسیاری از دستگاه‌های اجرایی، مشاورانی حضور دارند که سنخیتی با مأموریت‌های آن سازمان ندارند و صرفاً به‌دلیل دوستی، روابط پیشین یا توصیه‌های سیاسی، وارد چرخه تصمیم‌سازی شده‌اند. این افراد، برخلاف فلسفه وجودی جایگاه مشاور، نه‌تنها نمی توانند کمکی به مدیران کنند بلکه خود به عامل تولید خطا در تصمیم‌گیری‌ها تبدیل می‌شوند. بدتر آنکه در بسیاری از موارد، همین افراد از طریق قراردادهای مشاوره‌ای موقت، مسیر استخدام رسمی را طی کرده و سال‌ها بعد، به هزینه دائمی و سربار برای دولت و بودجه عمومی کشور بدل می‌شوند و تا زمان بازنشستگی از بیت المال باید حقوق آنها پرداخت شود. ابهام در مواد قانونی مربوط به نحوه انتخاب، ارزیابی عملکرد و حدود اختیارات مشاوران، عملاً این حوزه را به منطقه خاکستری حکمرانی تبدیل کرده است... 🔺ادامه مطلب در پایگاه خبری ندای قم👇 https://nedayeghom.ir/4kiz ┅══❉💠❉══┅ @Jafari_Channel

📸 دیدار با حضرت آیت الله محسن فقیهی دوشنبه۲۶آبان ماه۱۴۰۴ ➖انسجام و همبستگی، رمز پیروزی ملت است. ➖صدای عدالت طلبی شما همواره بلند باشد. ➖فضای مجازی را تسخیر کنید نه محدود ┅══❉💠❉══┅ @Jafari_Channel

#روزنامه‌ایمان شنبه۱آذرماه۱۴۰۴شماره۶۳۱۶ علل کاهش بارندگی در استان قم پنهان کاری در برداشت از منابع آبی ✍عباس جعفری پژوهشگر حوزه حکمرانی 🧩 سال‌هاست که در ایران باران کمتر می‌بارد، اما آنچه امروز در قم دیده می‌شود، یک خشکسالی طبیعی نیست. نتیجه سال‌ها تصمیم‌گیری سراسر خطاست، تصمیم‌هایی که چرخه آب را از شکل طبیعی خارج کرد و باران را از آسمان استان ربود. در نگاه اول، نبود بارش به تغییرات اقلیمی نسبت داده می‌شود، اما واقعیت آن است که قم، قربانی خطاهای مدیریتی و مداخلات نادرست در منابع آبی شد. تخریب‌هایی که توان احیای طبیعت و بازگشت پذیری محیط زیستی را از بین برد و اکنون آثار آن به شکل کاهش بارش، تشدید خشکی، گرد و خاک و فرونشست در حال خودنمایی است. قم در جایگاهی قرار دارد که در بهترین حالت نیز برای بارش به منابع بالادست وابسته است، اما همین اقلیم شکننده، طی سال‌های گذشته با اقداماتی مواجه شد که آخرین رمق چرخه طبیعی بارش را از میان برد. ساخت مخازن عظیم ذخیره آب در ارتفاعات استان، حبس آب در نقاطی که باید آزادانه در حوضه جریان می‌یافت، توسعه بی‌ضابطه باغ‌ویلاها و برداشت بی‌رویه از منابع آب زیرزمینی، نظم طبیعی حوضه قم را مختل کرد. مناطقی از استان از پست ترین نقاط دشت مسیله تا مناطق مرتفع قم، سالهاست با افت شدید سطح آب زیرزمینی مواجه‌ شده اند. وقتی آبخوان خالی می‌شود، خاک قدرت جذب رطوبت را از دست می‌دهد، حرارت زمین بالا می‌رود و ارتباط زمین با جو مختل می‌شود. این چرخه معیوب،یکی از عوامل کاهش بارش محلی در استان قم است... ➖ادامه در ندای قم👇 https://nedayeghom.ir/obh4 ┅═❉💠❉═┅ @Jafari_Channel

#روزنامه‌ایمان شنبه۱آذرماه۱۴۰۴شماره۶۳۱۶ علل کاهش بارندگی در استان قم پنهان کاری در برداشت از منابع آبی ✍عباس جعفری پژوهشگر حوزه حکمرانی 🧩 سال‌هاست که در ایران باران کمتر می‌بارد، اما آنچه امروز در قم دیده می‌شود، یک خشکسالی طبیعی نیست. نتیجه سال‌ها تصمیم‌گیری سراسر خطاست، تصمیم‌هایی که چرخه آب را از شکل طبیعی خارج کرد و باران را از آسمان استان ربود. در نگاه اول، نبود بارش به تغییرات اقلیمی نسبت داده می‌شود، اما واقعیت آن است که قم، قربانی خطاهای مدیریتی و مداخلات نادرست در منابع آبی شد. تخریب‌هایی که توان احیای طبیعت و بازگشت پذیری محیط زیستی را از بین برد و اکنون آثار آن به شکل کاهش بارش، تشدید خشکی، گرد و خاک و فرونشست در حال خودنمایی است. قم در جایگاهی قرار دارد که در بهترین حالت نیز برای بارش به منابع بالادست وابسته است، اما همین اقلیم شکننده، طی سال‌های گذشته با اقداماتی مواجه شد که آخرین رمق چرخه طبیعی بارش را از میان برد. ساخت مخازن عظیم ذخیره آب در ارتفاعات استان، حبس آب در نقاطی که باید آزادانه در حوضه جریان می‌یافت، توسعه بی‌ضابطه باغ‌ویلاها و برداشت بی‌رویه از منابع آب زیرزمینی، نظم طبیعی حوضه قم را مختل کرد. مناطقی از استان قم از پست ترین نقاط دشت مسیله تا مناطق مرتفعی مانند کهک و بخش‌های جنوب‌غربی قم، سالهاست با افت شدید سطح آب زیرزمینی مواجه‌ شده اند. افتی که در مطالعات ملی در ردیف بیشترین میزان‌ افت‌های استان‌های مرکزی کشور قرار دارد. وقتی آبخوان خالی می‌شود، خاک قدرت جذب رطوبت را از دست می‌دهد، حرارت زمین بالا می‌رود و ارتباط زمین با جو مختل می‌شود. این چرخه معیوب، یکی از عوامل کاهش بارش محلی در استان قم است. پدیده‌ای که امروز بیش از هر زمان دیگری محسوس است. خشکیدن پهنه‌های طبیعی رطوبت‌ساز کشور نیز بخشی از همین بحران است. نابودی پهنه‌های رطوبت‌ساز در کشور، جنگل‌زدایی در زاگرس و هیرکانی، خشکیدن تالاب‌ها و دریاچه‌ها از هورالعظیم گرفته تا ارومیه چرخه طبیعی تولید رطوبت را مختل کرده است. تالاب‌ها و دشت‌هایی که زمانی موتور تولید رطوبت و تعدیل‌کننده دما بودند، دیگر کارایی گذشته را ندارند. تقریباً نیمی از کم‌بارشی ۲۵سال اخیر ایران مستقیماً نتیجه خشک شدن تالاب‌ها است. نبود آب سطحی کافی، جنگل‌زدایی تدریجی و نابودی پوشش گیاهی بومی، میزان تبخیر و بازگشت بخار آب به جو را کاهش داده است، یعنی همان چرخه‌ای که شرط نخست شکل‌گیری بارش‌های پاییزی و زمستانی است. اخیرا مطالعه‌ای در دانشگاه تهران نشان داد که در سال ۱۳۵۵ میانگین بارندگی ایران حدود ۵۰۰میلی‌متر بوده است. از این مقدار، ۴۸درصد ناشی از رطوبت محلی، ۳۵درصد از سامانه‌های مدیترانه‌ای و ۱۷درصد از سامانه‌های سودانی بوده است. اما در سال ۱۴۰۴ این رقم به ۲۱۵ میلی‌متر کاهش یافته و سهم رطوبت محلی تنها ۱۲درصد بوده است. ۵۵درصد بارش‌ها از سامانه‌های مدیترانه‌ای ضعیف شده و ۳۳درصد از سامانه‌های سودانی تأمین می‌شود که بیشترشان هم در اثر گرما و تبخیر از بین می‌روند. این اتفاق در قم، به دلیل قرارگیری در انتهای حوضه آبریز و وابستگی کامل به منابع بالادست، اثرگذاری بیشتری دارد. بسیاری از تصمیم‌ها بدون مطالعات کامل و گاه برخلاف قواعد حوضه آبریز اتخاذ شده‌اند. مسئله از غیبت یک نظام مدیریت یکپارچه و شفاف در حوزه آب است. آنچه امروز وضعیت بارش قم را همانند کل کشور تحت‌تأثیر قرار داده، فقط کمبود باران نیست، کمبود مسئولیت‌پذیری در حکمرانی آب است. سال‌هاست که هشدار کارشناسان درباره فرونشست، کسری آبخوان‌ها، نابودی منابع طبیعی و برداشت‌های بیش از حد مجاز تاب آوری اکولوژیکی، جدی گرفته نشده است. بسیاری از این خطاهای مدیریتی در هیچ گزارشی برای افکار عمومی از سوی مدیران محلی و دستگاه‌های ملی توضیح داده نشده‌ است تا عمق فاجعه برای بسیاری از مردم همچنان مبهم باقی بماند. باران نمی‌بارد، چون زمین دیگر توان همراهی با آسمان را ندارد. این وضعیت را نباید با تقدیر و عذاب الهی توجیه کرد. رخدادی که نتیجه اثرات تجمعی سوء مدیریت‌هایی است که اکنون صورت‌مسئله را از آسمان به زمین کشانده است. تنها کاهش ۴۵درصدی پوشش جنگلی زاگرس باعث کاهش ۳۵درصدی بارندگی در فلات مرکزی ایران شده است. استمرار حیات بشر در چرخه آب است و برای بازگرداندن باران، نخست باید زمین را زنده کرد، برداشت‌ها را کنترل کرد، منابع طبیعی را احیا کرد و جلوی پروژه‌ها و اقداماتی را گرفت که تعادل حوضه آبریز را بر هم زده‌اند. بازگشت بارش به استان قم، معجزه آسمانی نمی‌خواهد، بازگشت به عقلانیت زمینی می‌خواهد چرا که بارش‌های بی سابقه اواخر دهه ۹۰ نیز نتوانست کسری مخازن آب استان را جبران کند. 🔺مطالعه مطلب در پایگاه خبری ندای قم ┅══❉💠❉══┅ @Jafari_Channel

بسیج، پیشران بی‌ادعای حکمرانی مسئولانه در ایران ✍ عباس جعفری مسئول گروه حکمرانی بسیج اساتید قم ایرنا/ پیچیدگی‌های اجتماعی، تکثر بحران‌ها و سرعت تحولات دنیای امروز، دولت‌ها را در تأمین ظرفیت‌های لازم حکمرانی با چالش مواجه کرده است و کشف الگوهایی که بتوانند توان حل مسئله را فراتر از ساختارهای رسمی افزایش دهند، ضرورتی انکارناپذیر است. در ایران، چنین الگویی سال‌هاست وجود دارد و اگرچه گاهی در تحلیل‌ها نادیده گرفته می‌شود، اما در میدان عمل بارها کارآمدی خود را نشان داده است، بسیج به‌عنوان یک تشکل با نیروهای داوطلب، یک مدل حکمرانی مردم‌پایه، انعطاف‌پذیر و مسئله‌محور است. در تحلیل حکمرانی، الگوهایی ارزشمند هستند که سه ویژگی کلیدی سرعت، هزینه‌پایین و اعتماد اجتماعی را همزمان دارا باشند. بسیج از معدود ساختارهایی است که هر سه را به شکلی طبیعی در خود تجمیع کرده است و همین ویژگی، آن را از یک نهاد اجتماعی فراتر برده و به یک زیرساخت حکمرانی تبدیل کرده است. زیرساختی که در بحران‌ها، خلأهای نهادی را پر می‌کند، در بزنگاه‌ها ظرفیت دولت را افزایش می‌دهد و در مسیری که بسیاری از قالب‌های رسمی با کندی حرکت می‌کنند، امکان اقدام سریع و میدانی را فراهم می‌سازد. بسیج در عرصه‌های مختلفی از مدیریت بحران‌های طبیعی مانند سیل و زلزله تا جهاد سلامت، از محرومیت‌زدایی و سازندگی تا نقش‌آفرینی در امنیت محلی، از جهاد علمی و فناوری تا فعالیت‌های اجتماعی و فرهنگی این ظرفیت را آشکار کرده است. مؤلفه مشترک مجموعه این رفتارها از تبدیل شناخت میدانی به اقدام مؤثر نشئت می‌گیرد که تحت عنوان «حکمرانی عمل‌محور» شناخته می‌شود. رهیافتی که برخلاف ساختارهای بوروکراتیک، ماهیتش بر اجرا و نتیجه استوار است. از سوی دیگر، بسیج نقش جدی در پیوند میان دولت و جامعه دارد. پیوندی که نقص آن یکی از ریشه‌های اصلی ناکارآمدی در بسیاری از نظام‌های حکمرانی معاصر است. بسیج در نقطه‌ای می‌ایستد که می‌تواند تصمیمات کلان را به کنش اجتماعی تبدیل کند و نیازهای میدانی مردم را به فهم سیاست‌گذار برساند. این ویژگی، بسیج را به پل حکمرانی بدل کرده است که هم امکان مشارکت مردم را افزایش می‌دهد و هم اجرای سیاست‌ها را تسهیل می‌کند. در دوره‌ای که جنگ شناختی، روایت‌های تحریف‌شده و فرسایش اعتماد عمومی، جوامع را تهدید می‌کند، بسیج با تولید اعتماد از طریق عمل واقعی، پایه گذار اعتماد در حکمرانی با حضوری کارآمد و خدمت مستمر به مردم است. این همان نقطه‌ای است که بسیج در آن می‌درخشد. جایی که کنش اجتماعی بی‌منت و خدمت بدون چشم‌داشت، سرمایه اجتماعی می‌آفریند. با چنین ویژگی‌هایی، بسیج را می‌توان همچنان مدل مطمئنی برای ساخت آینده حکمرانی در ایران دانست، مدلی که بر مشارکت مردمی، اقدام‌محوری، مسئولیت‌پذیری اجتماعی و توزیع هوشمندانه ظرفیت‌ها استوار است. در جهانی که دولت‌های بزرگ به‌تنهایی قادر به حل مسائل پیچیده نیستند، بسیج نمونه‌ای از حکمرانی شبکه‌ای و جامعه‌پایه است که می‌تواند بارهای سنگین را از دوش ساختار رسمی بردارد و مسیر تحقق عدالت، پیشرفت و تاب‌آوری را هموار سازد. این حقیقت هر روز روشن‌تر می‌شود که کشوری با این سطح از ظرفیت مردمی و این میزان از سازمان‌یافتگی اجتماعی، برخوردار از مزیتی راهبردی است که بسیاری از کشورها حتی در شرایط بحران به‌دنبال آن هستند. بسیج، صرفاً ساختاری نظامی و نه نهادی تشریفاتی نیست بلکه بستر حکمرانی مردمی جمهوری اسلامی است که توانسته مفهوم مسئولیت عمومی، مشارکت ملی و اقدام جمعی را از سطح شعار به سطح کارآمدی تبدیل کند. بازشناسی بسیج از منظر حکمرانی، یک ضرورت تحلیلی است زیرا آینده حکمرانی کارآمد در ایران، ناگزیر بر شانه ساختارهایی استوار خواهد بود که توان فعال‌سازی ظرفیت جامعه را داشته باشند. بسیج دقیقاً همان ساختاری است که این توان را دارد، آن‌را حفظ کرده و مستمراً گسترش می‌دهد. #قم #یادداشت #بسیج_مردم_اقتدار_ملی #بسیج_مستضعفین #هفته_بسبج_گرامی_باد #آذز۱۴۰۴ سازمان بسیج اساتید دانشگاههای استان قم https://eitaa.com/qom_basatid @basijasatidk

#یادداشت #روزنامه‌ایمان شنبه۸آذرماه‌۱۴۰۴شماره۶۳۲۰ گسست اخلاق، مردان در محاق ✍عباس جعفری پژوهشگر حوزه حکمرانی 🧩هر بار سخن از حجاب و عفاف به میان آمده، نگاه‌ها بی‌درنگ به سمت زنان چرخیده و انبوهی از تحلیل‌ها، سیاست‌ها و برنامه‌ها بر محور پوشش آنان شکل گرفته است؛ گویی تنها نیمی از جامعه حامل مسئولیت اخلاقی و ایمانی بوده و نیم دیگر، یعنی مردان، ناظرانی خنثی و فارغ از هرگونه نقش و تکلیف به شمار می‌آیند. نگاهی که با حقیقت دینی، واقعیت عقلانی و حتی تجربه اجتماعی این سال‌ها سازگار نیست. سامان‌‌دهی جامعه از مردان آغاز می‌شود؛ همان‌گونه که پیامبران نیز نخست با هدایت مردان، ستون‌های جامعه را استوار ساختند. جامعه‌ سالم و خانواده‌ امن با محوریت احیای عمومی گفتمان عفت مردان امکان‌پذیر است. حجاب زنان بدون عفت مردان نمی‌گذارد هیچ قانونی در این مسئله به ثمر برسد، حکمرانی فرهنگی نیز تا زمانی که نقش مردان را در محور عفاف نادیده بگیرد، توان بازسازی نظم اخلاقی را نخواهد داشت؛ زیرا بازتعریف نقش اخلاقی مردان یک ضرورت راهبردی است. حقیقت آن است که ستون سلامت اخلاقی جامعه بر نگاه و رفتار مردان بنا شده است. اصلی که قرآن کریم بر آن صراحت دارد، آنجا که خطاب نخست را به مردان می‌فرماید: «قُل لِلمُؤمِنین یَغُضّوا مِن أَبصارِهِم». این تقدّم، حکمت ژرفی در خود دارد؛ زیرا آنجا که نگاه مردان مهار شود، عفاف به ارزش اجتماعی تبدیل می‌شود، حجاب معنا می‌گیرد و امنیت اخلاقی در جامعه استحکام می‌یابد... ➖ادامه در پایگاه خبری ندای قم👇 https://nedayeghom.ir/opg9 ┅══❉💠❉══┅ @Jafari_Channel

#یادداشت #روزنامه‌ایمان دوشنبه۱۰آذرماه‌۱۴۰۴شماره۶۳۲۲ حذف سهمیه بنزین یارانه‌ای خودروهای نو؛ تصمیمی که فرسودگی را رسمی می‌کند ✍عباس جعفری پژوهشگر حوزه حکمرانی 🧩تصمیم اخیر دولت برای اصلاح قیمت بنزین و حذف سهمیه یارانه‌ای خودروهای نو که در ظاهر اقدامی جهت مدیریت مصرف است، در عمل با اصول نوسازی ناوگان و کاهش آلایندگی کاملاً مغایرت دارد. در کشوری که میلیون‌ها خودروی فرسوده و پرمصرف در خیابان‌ها تردد می‌کنند و آلودگی هوا سالانه جان و رفاه مردم را تهدید می‌کند، چنین تصمیمی در عمل انگیزه نوسازی را از بین برده و چرخه فرسودگی را تقویت می‌کند. در حالی که نگاه به کاهش مصرف سوخت باید مبتنی بر توسعه خودروهای کم‌مصرف و نوآوری در حمل‌ونقل باشد، حذف سهمیه حتی برای خودروهای نوی اقتصادی تولید داخل، آسیب‌های زیست‌محیطی، اقتصادی و سلامت اجتماعی را تشدید می‌کند. بازار خودرو ایران طی سال‌های اخیر تحت تأثیر جهش قیمت‌ها، کاهش قدرت خرید و فقدان برنامه عملی اسقاط، مردم را ناچار به خرید خودروهای دست‌دوم و فرسوده کرده بود، اکنون حذف سهمیه برای خودروهای نو، عملاً خودروهای پرمصرف را در موقعیت برتر قرار می‌دهد و زمینه افزایش آلودگی و تلفات انرژی را فراهم می‌سازد. نکته قابل‌تأمل این است که دولت هیچ محدودیتی برای نگهداری خودروهای فرسوده اعمال نکرده است و استاندارد اجباری برای خروج خودروهای بالای ۲۰ سال و اسقاط و جایگزینی آنها به درستی طی سال‌های گذشته تدوین و اجرایی نشده است... ➖ادامه در پایگاه خبری ندای قم👇 https://nedayeghom.ir/zg9j ┅══❉💠❉══┅ @Jafari_Channel

#توقف_نکنید به پشتوانه رهنمودهای رهبر عزیزمان توقف نخواهیم کرد. 🌷انقلاب را آن‌هایی جلو بردند که وقتی درها بسته شد، ایستادن را انتخاب نکردند. مسئولیت از دوش جوان انقلابی برداشته نمی‌شود؛ او برای ایستادن نیامده است. https://virasty.com/AbbasJafari

#سرمقاله‌روزنامه‌ایمان شنبه۲۹آذرماه۱۴۰۴شماره۶۳۳۵ پژوهش؛ از مناسبت تقویمی تا مسئله حکمرانی ✍عباس جعفری مسئول گروه حکمرانی بسیج اساتید قم 🧩هر ساله با فرا رسیدن هفته پژوهش، بیانیه و مطالب متعددی منتشر و همایش‌هایی نیز برگزار می‌شود اما واقعیت آن است که پژوهش در کشور ما بیش از آنکه در متن نظام حکمرانی قرار داشته باشد، به سمت حاشیه‌ای تشریفاتی و مناسبتی رانده شده است. در بسیاری از تصمیم‌های کلان کشور، از مدیریت منابع آب و انرژی گرفته تا آموزش، محیط زیست، حمل‌ونقل و حتی سیاست‌های اجتماعی، پژوهش ها عمدتاً به سمت توجیه طرح‌ها رفته اند، تصمیم ها گرفته می‌شود و سپس پژوهشی سفارشی برای تأیید آن تصمیم تولید می‌شود. این معکوس‌شدن نسبت تصمیم و تحقیق، مهم‌ترین آسیب نظام پژوهشی و حکمرانی حال حاضر کشور است. یکی از چالش‌های جدی، فقدان مسئله‌محوری واقعی در پژوهش‌ها است. حجم بالایی از تحقیقات دانشگاهی بدون پیوند با مسائل واقعی جامعه و صرفاً برای ارتقای مرتبه علمی یا کسب امتیاز اداری و بدون مخاطب مشخص در نظام اجرایی تولید می‌شوند. وضعیتی که منجر به انباشت مقاله های بی‌مصرف در کشور شده است و ابزاری برای حل مسائل کشور ارائه نمی‌دهند. بررسی سهم تاثیر پژوهش در تصمیم‌گیری‌های کلان کشور نشان دهنده آن است که پژوهش اولویت اصلی در حکمرانی دولتمردان ایران نیست و سیاستمداران و سرمایه‌داران هستند که تصمیم می‌گیرند طرح‌ها به چه سمت و سویی برود. این در حالی است که کشورهایی با منابع طبیعی محدود، توانسته‌اند... ➖ادامه مطلب در ندای قم👇 https://nedayeghom.ir/pesn ➖@Jafari_Channel ➖https://virasty.com/AbbasJafari

#سرمقاله‌روزنامه‌ایمان یکشنبه۷دی‌ماه۱۴۰۴شماره۶۳۴۱ ضرورت بازنگری در سیاست‌گذاری های کلان انرژی ✍عباس جعفری پژوهشگر حوزه حکمرانی 🧩 ایران با بیش از ۳۴ تریلیون مترمکعب، دومین ذخایر گاز طبیعی جهان را دارا می‌باشد، اما چند سالی است که در زمستان با چالش ناترازی گاز روبه‌رو است. وضعیتی که بازتاب‌ ضعف‌های ساختاری، سیاست‌گذاری‌های نامتقارن و کم‌توجهی به زیرساخت ذخیره‌سازی و مدیریت مصرف انرژی در کشور است. آمارهای منتشر شده در رسانه‌ها نشان می‌دهد که مصرف گاز بخش خانگی و تجاری هر ساله رو به افزایش است و در فصول سرد فشار جدی بر شبکه توزیع و خطوط انتقال وارد می کند. وضعیتی که بدون اصلاح الگوی مصرف و ذخیره سازی گاز، همچنان در سال‌های آتی تشدید خواهد شد. گزارش‌ها حاکی از آن است که ناترازی گاز در زمستان سال جاری می‌تواند به حدود ۴۰۰ میلیون مترمکعب در روز برسد. کسری که نتیجه عدم توازن میان رشد مصرف و ظرفیت تولید و ذخیره‌سازی است. در ایران برخلاف کشورهای توسعه‌یافته، ذخیره‌سازی گاز زیرزمینی در مقیاس قابل‌توجه صورت نمی‌گیرد و تاسیسات کنونی فقط بخش کوچکی از نیاز اوج زمستان را پوشش می‌دهد. این ضعف ساختاری باعث شده در زمانی که مصرف اوج می‌گیرد، شبکه توان تقویت عرضه را نداشته باشد تا در دوره‌های پیک مصرف، به‌جای اتکا به انبارهای زیرزمینی برای مدیریت تقاضا، کشور مجبور به تنظیم عرضه از شبکه اصلی یا بازگشت به مصرف سوخت‌های سنگین‌ و آلاینده شود... ➖مطالعه ادامه یادداشت در ندای قم https://nedayeghom.ir/fxve #ناترازی_گاز #حکمرانی_انرژی #ذخیره‌سازی ┅══❉💠❉══┅ @Jafari_Channel