بسیج، پیشران بی‌ادعای حکمرانی مسئولانه در ایران ✍ عباس جعفری مسئول گروه حکمرانی بسیج اساتید قم ایرنا/ پیچیدگی‌های اجتماعی، تکثر بحران‌ها و سرعت تحولات دنیای امروز، دولت‌ها را در تأمین ظرفیت‌های لازم حکمرانی با چالش مواجه کرده است و کشف الگوهایی که بتوانند توان حل مسئله را فراتر از ساختارهای رسمی افزایش دهند، ضرورتی انکارناپذیر است. در ایران، چنین الگویی سال‌هاست وجود دارد و اگرچه گاهی در تحلیل‌ها نادیده گرفته می‌شود، اما در میدان عمل بارها کارآمدی خود را نشان داده است، بسیج به‌عنوان یک تشکل با نیروهای داوطلب، یک مدل حکمرانی مردم‌پایه، انعطاف‌پذیر و مسئله‌محور است. در تحلیل حکمرانی، الگوهایی ارزشمند هستند که سه ویژگی کلیدی سرعت، هزینه‌پایین و اعتماد اجتماعی را همزمان دارا باشند. بسیج از معدود ساختارهایی است که هر سه را به شکلی طبیعی در خود تجمیع کرده است و همین ویژگی، آن را از یک نهاد اجتماعی فراتر برده و به یک زیرساخت حکمرانی تبدیل کرده است. زیرساختی که در بحران‌ها، خلأهای نهادی را پر می‌کند، در بزنگاه‌ها ظرفیت دولت را افزایش می‌دهد و در مسیری که بسیاری از قالب‌های رسمی با کندی حرکت می‌کنند، امکان اقدام سریع و میدانی را فراهم می‌سازد. بسیج در عرصه‌های مختلفی از مدیریت بحران‌های طبیعی مانند سیل و زلزله تا جهاد سلامت، از محرومیت‌زدایی و سازندگی تا نقش‌آفرینی در امنیت محلی، از جهاد علمی و فناوری تا فعالیت‌های اجتماعی و فرهنگی این ظرفیت را آشکار کرده است. مؤلفه مشترک مجموعه این رفتارها از تبدیل شناخت میدانی به اقدام مؤثر نشئت می‌گیرد که تحت عنوان «حکمرانی عمل‌محور» شناخته می‌شود. رهیافتی که برخلاف ساختارهای بوروکراتیک، ماهیتش بر اجرا و نتیجه استوار است. از سوی دیگر، بسیج نقش جدی در پیوند میان دولت و جامعه دارد. پیوندی که نقص آن یکی از ریشه‌های اصلی ناکارآمدی در بسیاری از نظام‌های حکمرانی معاصر است. بسیج در نقطه‌ای می‌ایستد که می‌تواند تصمیمات کلان را به کنش اجتماعی تبدیل کند و نیازهای میدانی مردم را به فهم سیاست‌گذار برساند. این ویژگی، بسیج را به پل حکمرانی بدل کرده است که هم امکان مشارکت مردم را افزایش می‌دهد و هم اجرای سیاست‌ها را تسهیل می‌کند. در دوره‌ای که جنگ شناختی، روایت‌های تحریف‌شده و فرسایش اعتماد عمومی، جوامع را تهدید می‌کند، بسیج با تولید اعتماد از طریق عمل واقعی، پایه گذار اعتماد در حکمرانی با حضوری کارآمد و خدمت مستمر به مردم است. این همان نقطه‌ای است که بسیج در آن می‌درخشد. جایی که کنش اجتماعی بی‌منت و خدمت بدون چشم‌داشت، سرمایه اجتماعی می‌آفریند. با چنین ویژگی‌هایی، بسیج را می‌توان همچنان مدل مطمئنی برای ساخت آینده حکمرانی در ایران دانست، مدلی که بر مشارکت مردمی، اقدام‌محوری، مسئولیت‌پذیری اجتماعی و توزیع هوشمندانه ظرفیت‌ها استوار است. در جهانی که دولت‌های بزرگ به‌تنهایی قادر به حل مسائل پیچیده نیستند، بسیج نمونه‌ای از حکمرانی شبکه‌ای و جامعه‌پایه است که می‌تواند بارهای سنگین را از دوش ساختار رسمی بردارد و مسیر تحقق عدالت، پیشرفت و تاب‌آوری را هموار سازد. این حقیقت هر روز روشن‌تر می‌شود که کشوری با این سطح از ظرفیت مردمی و این میزان از سازمان‌یافتگی اجتماعی، برخوردار از مزیتی راهبردی است که بسیاری از کشورها حتی در شرایط بحران به‌دنبال آن هستند. بسیج، صرفاً ساختاری نظامی و نه نهادی تشریفاتی نیست بلکه بستر حکمرانی مردمی جمهوری اسلامی است که توانسته مفهوم مسئولیت عمومی، مشارکت ملی و اقدام جمعی را از سطح شعار به سطح کارآمدی تبدیل کند. بازشناسی بسیج از منظر حکمرانی، یک ضرورت تحلیلی است زیرا آینده حکمرانی کارآمد در ایران، ناگزیر بر شانه ساختارهایی استوار خواهد بود که توان فعال‌سازی ظرفیت جامعه را داشته باشند. بسیج دقیقاً همان ساختاری است که این توان را دارد، آن‌را حفظ کرده و مستمراً گسترش می‌دهد. #قم #یادداشت #بسیج_مردم_اقتدار_ملی #بسیج_مستضعفین #هفته_بسبج_گرامی_باد #آذز۱۴۰۴ سازمان بسیج اساتید دانشگاههای استان قم https://eitaa.com/qom_basatid @basijasatidk

#یادداشت #روزنامه‌ایمان شنبه۸آذرماه‌۱۴۰۴شماره۶۳۲۰ گسست اخلاق، مردان در محاق ✍عباس جعفری پژوهشگر حوزه حکمرانی 🧩هر بار سخن از حجاب و عفاف به میان آمده، نگاه‌ها بی‌درنگ به سمت زنان چرخیده و انبوهی از تحلیل‌ها، سیاست‌ها و برنامه‌ها بر محور پوشش آنان شکل گرفته است؛ گویی تنها نیمی از جامعه حامل مسئولیت اخلاقی و ایمانی بوده و نیم دیگر، یعنی مردان، ناظرانی خنثی و فارغ از هرگونه نقش و تکلیف به شمار می‌آیند. نگاهی که با حقیقت دینی، واقعیت عقلانی و حتی تجربه اجتماعی این سال‌ها سازگار نیست. سامان‌‌دهی جامعه از مردان آغاز می‌شود؛ همان‌گونه که پیامبران نیز نخست با هدایت مردان، ستون‌های جامعه را استوار ساختند. جامعه‌ سالم و خانواده‌ امن با محوریت احیای عمومی گفتمان عفت مردان امکان‌پذیر است. حجاب زنان بدون عفت مردان نمی‌گذارد هیچ قانونی در این مسئله به ثمر برسد، حکمرانی فرهنگی نیز تا زمانی که نقش مردان را در محور عفاف نادیده بگیرد، توان بازسازی نظم اخلاقی را نخواهد داشت؛ زیرا بازتعریف نقش اخلاقی مردان یک ضرورت راهبردی است. حقیقت آن است که ستون سلامت اخلاقی جامعه بر نگاه و رفتار مردان بنا شده است. اصلی که قرآن کریم بر آن صراحت دارد، آنجا که خطاب نخست را به مردان می‌فرماید: «قُل لِلمُؤمِنین یَغُضّوا مِن أَبصارِهِم». این تقدّم، حکمت ژرفی در خود دارد؛ زیرا آنجا که نگاه مردان مهار شود، عفاف به ارزش اجتماعی تبدیل می‌شود، حجاب معنا می‌گیرد و امنیت اخلاقی در جامعه استحکام می‌یابد... ➖ادامه در پایگاه خبری ندای قم👇 https://nedayeghom.ir/opg9 ┅══❉💠❉══┅ @Jafari_Channel

#یادداشت #روزنامه‌ایمان دوشنبه۱۰آذرماه‌۱۴۰۴شماره۶۳۲۲ حذف سهمیه بنزین یارانه‌ای خودروهای نو؛ تصمیمی که فرسودگی را رسمی می‌کند ✍عباس جعفری پژوهشگر حوزه حکمرانی 🧩تصمیم اخیر دولت برای اصلاح قیمت بنزین و حذف سهمیه یارانه‌ای خودروهای نو که در ظاهر اقدامی جهت مدیریت مصرف است، در عمل با اصول نوسازی ناوگان و کاهش آلایندگی کاملاً مغایرت دارد. در کشوری که میلیون‌ها خودروی فرسوده و پرمصرف در خیابان‌ها تردد می‌کنند و آلودگی هوا سالانه جان و رفاه مردم را تهدید می‌کند، چنین تصمیمی در عمل انگیزه نوسازی را از بین برده و چرخه فرسودگی را تقویت می‌کند. در حالی که نگاه به کاهش مصرف سوخت باید مبتنی بر توسعه خودروهای کم‌مصرف و نوآوری در حمل‌ونقل باشد، حذف سهمیه حتی برای خودروهای نوی اقتصادی تولید داخل، آسیب‌های زیست‌محیطی، اقتصادی و سلامت اجتماعی را تشدید می‌کند. بازار خودرو ایران طی سال‌های اخیر تحت تأثیر جهش قیمت‌ها، کاهش قدرت خرید و فقدان برنامه عملی اسقاط، مردم را ناچار به خرید خودروهای دست‌دوم و فرسوده کرده بود، اکنون حذف سهمیه برای خودروهای نو، عملاً خودروهای پرمصرف را در موقعیت برتر قرار می‌دهد و زمینه افزایش آلودگی و تلفات انرژی را فراهم می‌سازد. نکته قابل‌تأمل این است که دولت هیچ محدودیتی برای نگهداری خودروهای فرسوده اعمال نکرده است و استاندارد اجباری برای خروج خودروهای بالای ۲۰ سال و اسقاط و جایگزینی آنها به درستی طی سال‌های گذشته تدوین و اجرایی نشده است... ➖ادامه در پایگاه خبری ندای قم👇 https://nedayeghom.ir/zg9j ┅══❉💠❉══┅ @Jafari_Channel

#توقف_نکنید به پشتوانه رهنمودهای رهبر عزیزمان توقف نخواهیم کرد. 🌷انقلاب را آن‌هایی جلو بردند که وقتی درها بسته شد، ایستادن را انتخاب نکردند. مسئولیت از دوش جوان انقلابی برداشته نمی‌شود؛ او برای ایستادن نیامده است. https://virasty.com/AbbasJafari

#سرمقاله‌روزنامه‌ایمان شنبه۲۹آذرماه۱۴۰۴شماره۶۳۳۵ پژوهش؛ از مناسبت تقویمی تا مسئله حکمرانی ✍عباس جعفری مسئول گروه حکمرانی بسیج اساتید قم 🧩هر ساله با فرا رسیدن هفته پژوهش، بیانیه و مطالب متعددی منتشر و همایش‌هایی نیز برگزار می‌شود اما واقعیت آن است که پژوهش در کشور ما بیش از آنکه در متن نظام حکمرانی قرار داشته باشد، به سمت حاشیه‌ای تشریفاتی و مناسبتی رانده شده است. در بسیاری از تصمیم‌های کلان کشور، از مدیریت منابع آب و انرژی گرفته تا آموزش، محیط زیست، حمل‌ونقل و حتی سیاست‌های اجتماعی، پژوهش ها عمدتاً به سمت توجیه طرح‌ها رفته اند، تصمیم ها گرفته می‌شود و سپس پژوهشی سفارشی برای تأیید آن تصمیم تولید می‌شود. این معکوس‌شدن نسبت تصمیم و تحقیق، مهم‌ترین آسیب نظام پژوهشی و حکمرانی حال حاضر کشور است. یکی از چالش‌های جدی، فقدان مسئله‌محوری واقعی در پژوهش‌ها است. حجم بالایی از تحقیقات دانشگاهی بدون پیوند با مسائل واقعی جامعه و صرفاً برای ارتقای مرتبه علمی یا کسب امتیاز اداری و بدون مخاطب مشخص در نظام اجرایی تولید می‌شوند. وضعیتی که منجر به انباشت مقاله های بی‌مصرف در کشور شده است و ابزاری برای حل مسائل کشور ارائه نمی‌دهند. بررسی سهم تاثیر پژوهش در تصمیم‌گیری‌های کلان کشور نشان دهنده آن است که پژوهش اولویت اصلی در حکمرانی دولتمردان ایران نیست و سیاستمداران و سرمایه‌داران هستند که تصمیم می‌گیرند طرح‌ها به چه سمت و سویی برود. این در حالی است که کشورهایی با منابع طبیعی محدود، توانسته‌اند... ➖ادامه مطلب در ندای قم👇 https://nedayeghom.ir/pesn ➖@Jafari_Channel ➖https://virasty.com/AbbasJafari

#سرمقاله‌روزنامه‌ایمان یکشنبه۷دی‌ماه۱۴۰۴شماره۶۳۴۱ ضرورت بازنگری در سیاست‌گذاری های کلان انرژی ✍عباس جعفری پژوهشگر حوزه حکمرانی 🧩 ایران با بیش از ۳۴ تریلیون مترمکعب، دومین ذخایر گاز طبیعی جهان را دارا می‌باشد، اما چند سالی است که در زمستان با چالش ناترازی گاز روبه‌رو است. وضعیتی که بازتاب‌ ضعف‌های ساختاری، سیاست‌گذاری‌های نامتقارن و کم‌توجهی به زیرساخت ذخیره‌سازی و مدیریت مصرف انرژی در کشور است. آمارهای منتشر شده در رسانه‌ها نشان می‌دهد که مصرف گاز بخش خانگی و تجاری هر ساله رو به افزایش است و در فصول سرد فشار جدی بر شبکه توزیع و خطوط انتقال وارد می کند. وضعیتی که بدون اصلاح الگوی مصرف و ذخیره سازی گاز، همچنان در سال‌های آتی تشدید خواهد شد. گزارش‌ها حاکی از آن است که ناترازی گاز در زمستان سال جاری می‌تواند به حدود ۴۰۰ میلیون مترمکعب در روز برسد. کسری که نتیجه عدم توازن میان رشد مصرف و ظرفیت تولید و ذخیره‌سازی است. در ایران برخلاف کشورهای توسعه‌یافته، ذخیره‌سازی گاز زیرزمینی در مقیاس قابل‌توجه صورت نمی‌گیرد و تاسیسات کنونی فقط بخش کوچکی از نیاز اوج زمستان را پوشش می‌دهد. این ضعف ساختاری باعث شده در زمانی که مصرف اوج می‌گیرد، شبکه توان تقویت عرضه را نداشته باشد تا در دوره‌های پیک مصرف، به‌جای اتکا به انبارهای زیرزمینی برای مدیریت تقاضا، کشور مجبور به تنظیم عرضه از شبکه اصلی یا بازگشت به مصرف سوخت‌های سنگین‌ و آلاینده شود... ➖مطالعه ادامه یادداشت در ندای قم https://nedayeghom.ir/fxve #ناترازی_گاز #حکمرانی_انرژی #ذخیره‌سازی ┅══❉💠❉══┅ @Jafari_Channel

#ویراست ✍ عباس جعفری کارشناس رسانه و فعال محیط زیست https://virasty.com/AbbasJafari/1767029280543469019 ┅══❉💠❉══┅ #زیســـتــن‌درمــحـــیــط‌زیـــسـت @Jafari_Channel

#گزارش_تصویری #شهرداری_کهک #قم ➖جلسه تدوین سند راهبردی شهرداری کهک ➖یکشنبه۷دی‌ماه۱۴۰۴ ✍ عباس جعفری 💢 کهک، شهری با ظرفیت‌های ارزشمند تاریخی، طبیعی، انسانی و محیطی است که برنامه‌ریزی برای آینده آن، نیازمند نگاه داده‌محور، شناخت میدانی و تصمیم‌سازی مبتنی بر واقعیت‌های محلی است. ♦️در جریان جلسه ۷ دی ۱۴۰۴ و در ادامه فرآیند تدوین سند راهبردی شهرداری کهک، مسئولیت دبیری کارگروه محیط‌زیست و خدمات شهری تدوین سند راهبردی شهرداری کهک به اینجانب سپرده شد. مسئولیتی که آن را در چارچوب تعهد اجتماعی و وظیفه حرفه‌ای تلقی می‌کنم. ✔️ محور این کارگروه، ارتقای کیفیت زیست شهری از طریق هم‌راستاسازی ملاحظات محیط‌زیستی با نظام خدمات شهری، تحلیل چالش‌ها، شناسایی مزیت‌های نسبی و ارائه راهکارهای اجرایی، قابل پایش و منطبق بر توان مدیریتی شهر است. در این مسیر، با اتکا به تجربه، شناخت منطقه و همکاری نخبگانی، تمام توان خود را برای تدوین خروجی‌هایی کاربردی و اثرگذار به کار خواهم گرفت. ➖هدف، تولید سندی زنده و قابل اجرا است. @Jafari_Channel

#سرمقاله‌روزنامه‌ایمان شنبه۱۰بهمن‌ماه۱۴۰۴شماره۶۳۶۱ قم‌ به چه شورایی نیاز دارد؟ ✍عباس جعفری 🧩با نزدیک شدن به انتخابات شورای شهر، قم نیز مانند بسیاری از کلان‌شهرها و مراکز استانی کشور، در معرض تکرار یک الگوی آشنا قرار گرفته است. ورود گسترده افرادی به عرصه انتخابات شورا که بیش از آن‌که شناختی از سازوکار مدیریت شهری، اقتصاد شهر و الزامات حکمرانی محلی داشته باشند، با انگیزه‌های کنشگری اجتماعی، فعالیت فرهنگی یا بهره‌برداری های شخصی و سیاسی از جایگاه رسمی شورا، پا به میدان گذاشته‌اند. شورای شهر، مطابق قانون و منطق حکمرانی شهری، نهادی استراتژیک با مأموریت مشخص در سیاست‌گذاری، تنظیم‌گری و نظارت بر عملکرد شهرداری است. این نهاد قرار نبوده است جایگزین مدیریت اجرایی شهر شود و تریبونی برای پیگیری مطالبات شخصی یا اجتماعی خارج از چارچوب وظایف آن شود. با این حال، تجربه ادوار مختلف شورای شهر قم نشان داده است که این مرز مهم، بارها و بارها نادیده گرفته شده است. قم، به‌واسطه ویژگی‌های خاص جمعیتی، مهاجرپذیری، محدودیت‌های منابع پایدار درآمدی و فشارهای مضاعف بر زیرساخت‌های شهری، بیش از بسیاری از شهرها نیازمند شورای متخصص و سیاست‌گذار است. اما در عمل، شورا در مقاطعی به نهادی بدل شده که یا درگیر منازعات داخلی و سیاسی بوده یا با ورود به حوزه اجرا، عامل اصلی اصطکاک در تصمیم‌گیری‌های شهری بوده است. وضعیتی که مستقیماً هزینه‌های اداره شهر را افزایش داده و فرآیند پیشرفت شهر را مختل کرده است... 🔺ادامه مطلب در پایگاه خبری ندای قم👇 https://nedayeghom.ir/gyd0 ┅══❉💠❉══┅ @Jafari_Channel

#سرمقاله‌روزنامه‌ایمان شنبه۱۰بهمن‌ماه۱۴۰۴شماره۶۳۶۱ قم‌ به چه شورایی نیاز دارد؟ ✍عباس جعفری 🧩با نزدیک شدن به انتخابات شورای شهر، قم نیز مانند بسیاری از کلان‌شهرها و مراکز استانی کشور، در معرض تکرار یک الگوی آشنا قرار گرفته است. ورود گسترده افرادی به عرصه انتخابات شورا که بیش از آن‌که شناختی از سازوکار مدیریت شهری، اقتصاد شهر و الزامات حکمرانی محلی داشته باشند، با انگیزه‌های کنشگری اجتماعی، فعالیت فرهنگی یا بهره‌برداری های شخصی و سیاسی از جایگاه رسمی شورا، پا به میدان گذاشته‌اند. شورای شهر، مطابق قانون و منطق حکمرانی شهری، نهادی استراتژیک با مأموریت مشخص در سیاست‌گذاری، تنظیم‌گری و نظارت بر عملکرد شهرداری است. این نهاد قرار نبوده است جایگزین مدیریت اجرایی شهر شود و تریبونی برای پیگیری مطالبات شخصی یا اجتماعی خارج از چارچوب وظایف آن شود. با این حال، تجربه ادوار مختلف شورای شهر قم نشان داده است که این مرز مهم، بارها و بارها نادیده گرفته شده است. قم، به‌واسطه ویژگی‌های خاص جمعیتی، مهاجرپذیری، محدودیت‌های منابع پایدار درآمدی و فشارهای مضاعف بر زیرساخت‌های شهری، بیش از بسیاری از شهرها نیازمند شورای متخصص و سیاست‌گذار است. اما در عمل، شورا در مقاطعی به نهادی بدل شده که یا درگیر منازعات داخلی و سیاسی بوده یا با ورود به حوزه اجرا، عامل اصلی اصطکاک در تصمیم‌گیری‌های شهری بوده است. وضعیتی که مستقیماً هزینه‌های اداره شهر را افزایش داده و فرآیند پیشرفت شهر را مختل کرده است. واقعیت غیرقابل انکار آن است که اقتصاد شهری قم شکننده است. شهری که امکان مانور گسترده بر درآمدهای پایدار را ندارد، اگر توسط شورایی فاقد درک مالی و بودجه‌ای اداره شود، ناگزیر به مسیرهای پرریسکی چون تراکم‌فروشی، تغییر کاربری‌های مسئله‌دار و اتکا به جرایم تخلفات ساختمانی سوق داده می‌شود. این دقیقاً همان نقطه‌ای است که ضعف تخصص در شورا، خود را به‌صورت بدهی انباشته، نابرابری فضایی و فرسایش سرمایه اجتماعی نشان خواهد داد. در چنین شرایطی، تأکید برخی اعضا یا نامزدها بر فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی، اگرچه در ظاهر قابل دفاع به نظر می‌رسد، اما زمانی مورد سؤال جدی قرار می‌گیرد که منبع تأمین مالی این فعالیت‌ها از اساس، محل اشکال باشد. فرهنگی که هزینه آن از فروش تراکم، اخذ جرایم بخصوص در حوزه تخلفات ساختمانی و مسیرهای قانون‌گریزانه تأمین شود، نه تنها با منطق حکمرانی عقلانی سازگار نیست بلکه با مبانی فقه و حکمرانی اسلامی نیز همخوانی ندارد و در نهایت شهر را به بیراهه خواهد کشاند و وارد چرخه‌ای معیوبی می‌کند که در آن تخلف و بی‌انضباطی مالی و مدیریتی، به‌تدریج به یک رویه عادی تبدیل می‌گردد. قم امروز، بیش از هر زمان دیگر، نیازمند شورایی با فهم عمیق از اقتصاد شهری، اولویت‌بندی پروژه‌ها و پیامدهای بلندمدت تصمیم گیری های سیاستی است. شورایی که بداند هر مصوبه، چه اثری بر توزیع خدمات، عدالت شهری، آینده کالبدی شهر و کیفیت زندگی شهروندان دارد. شورایی که بتواند شهرداری را هدایت کند، نه آن را زمین‌گیر منازعات و تصمیمات کوتاه‌مدت کند. شورای شهر، جای افراد دغدغه‌مند فاقد تخصص نیست، همان‌طور که جای متخصصان بی‌تعهد هم نیست. قم به ترکیب از تعهد، تخصص و تجربه نیاز دارد. کسانی که شورا را سکوی پرتاب نمی‌بینند، بلکه آن را یکی از حساس‌ترین نهادهای تصمیم‌ساز شهر می‌دانند. نهادی که یک خطای آن می‌تواند سال‌ها هزینه های سنگینی بر شهر تحمیل کند. اگر قرار است شورای شهر قم از وضعیت فعلی عبور کند، راهی جز بازگشت به منطق وجودی خود ندارد. منطقی که بر سیاست‌گذاری عقلانی، نظارت حرفه‌ای و فاصله‌گیری آگاهانه از پوپولیسم انتخاباتی استوار است و از تبدیل شورا به میدان کنشگری‌های هیجانی و ماجراجویی‌های پرهزینه جلوگیری می‌کند. در غیر این صورت، هزینه آزمون‌وخطای افراد ناآشنا با حکمرانی شهری را باید شهروندان پرداخت کنند. 🔺مطالعه مطلب در پایگاه خبری ندای قم👇 https://nedayeghom.ir/gyd0 ┅══❉💠❉══┅ @Jafari_Channel

⭕️وقتی انقلاب و انتظار به هم می‌رسند ✍عباس جعفری مسئول گروه حکمرانی بسیج اساتید قم ایرنا-قم/ تقارن دهه فجر امسال با میلاد حضرت مهدی موعود، قائم آل محمد(عج)، در میانه آشوب‌های جهان معاصر، می تواند بهانه ای شود تا پیوند عمیق میان انقلاب اسلامی و اندیشه انتظار را به نمایش بگذارد، چراکه هر دو در نپذیرفتن ظلم به‌عنوان سرنوشت قطعی بشر استوار شده‌اند. در جهانی که نظم حاکم بر آن بیش از هر زمان دیگر عریان شده، مفاهیمی چون آزادی، حقوق بشر و قانون، به ابزارهایی برای اعمال فشار و توجیه سلطه تبدیل شده‌اند. قدرت‌های سلطه‌گر، به‌ویژه در سال‌های اخیر، دیگر حتی تلاشی برای پنهان‌سازی تناقض‌های خود نمی‌کنند. تحریم‌های گسترده علیه ملت‌ها، جنگ‌های نیابتی، استانداردهای دوگانه در قبال فجایع انسانی و مهندسی افکار عمومی از طریق رسانه‌های فراملی، نشان داده که آنچه امروز نظم جهانی نامیده می‌شود، بیش از آنکه مبتنی بر عدالت باشد، مبتنی بر موازنه زور است. ایران، به‌عنوان کشوری که از آغاز انقلاب اسلامی تصمیم گرفت مستقل بماند و در مدار سلطه تعریف نشود، به‌طور طبیعی در کانون این تقابل قرار گرفته است. فشارهای اقتصادی، جنگ روانی، عملیات رسانه‌ای و تلاش برای القای ناامیدی، همگی اجزای یک راهبرد واحد، حول وادار کردن ملت ایران به عقب‌نشینی از هویت و انتخاب تاریخی خود می باشند. تجربه چهار دهه گذشته نشان داده است که مسئله اصلی، استقلال طلبی ایران است، مفهومی که انقلاب اسلامی آن را از یک شعار به واقعیتی پرهزینه اما پایدار تبدیل کرد. وقوع انقلاب در ایران تنها جابه‌جایی قدرت سیاسی نبود، فراتر از آن، اعلام این باور بود که می‌توان در جهانی ناعادلانه، نظمی متفاوت را تصور و برای آن هزینه داد. اینجاست که پیوند عمیق انقلاب با اندیشه مهدویت معنا پیدا می‌کند. انتظار در منطق شیعی، به معنای تعلیق مسئولیت یا دل‌خوش‌کردن به آینده‌ای نامعلوم نیست. انتظار، نفی وضع موجود ظالمانه و ایمان به امکان تغییر آن است. میلاد حضرت مهدی (عج)، در کنار یاد انقلاب اسلامی، این پیام را تقویت می‌کند که تاریخ خطی بسته و از پیش تعیین‌شده در اختیار قدرت‌ها نیست. همان‌گونه که انقلاب اسلامی در زمانی رخ داد که بسیاری آن را ناممکن می‌دانستند، وعده عدالت جهانی نیز در زمانی محقق خواهد شد که شاید محاسبات مادی آن را بعید جلوه دهند. این نقطه اشتراک، انقلاب و انتظار را به دو جلوه از یک منطق واحد منطق امید آگاهانه در برابر استبداد ساختاری تبدیل می‌کند. در شرایطی که جهان با بحران مشروعیت قدرت‌های بزرگ مواجه است و ملت‌ها بیش از گذشته نسبت به روایت‌های رسمی بدبین شده‌اند، این هم‌زمانی پیام روشنی دارد. نظام سلطه و تحقیر ملت‌ها نمی‌تواند برای همیشه ادامه یابد و آنچه می‌ماند، اراده جوامعی است که حاضر نشده‌اند کرامت خود را معامله کنند. از این منظر، دهه فجر و نیمه شعبان، هر دو حقیقتی را آشکار می‌کنند که آینده، الزاماً امتداد امروز نیست. تقارن این دو مناسبت بزرگ تلنگری بر آن است که امید، اگر با آگاهی و مسئولیت همراه شود، به یک نیروی سیاسی و اجتماعی قدرتمند تبدیل می‌شود. انقلابی که از ایمان، امکان تغییر را ممکن ساخت و انتظاری که ظلم را نفی می‌کند، هر دو بر یک اصل مشترک ایستاده‌اند، جهان می‌تواند عادلانه‌تر شود، اگر انسان‌ها نقش خود را فراموش نکنند. این شاید مهم‌ترین پیام این هم‌زمانی باشد. پیامی برای امروز ایران و برای جهانی که بیش از همیشه، خسته از بی‌عدالتی، به دنبال روزنه‌ای از معنا و رهایی می‌گردد. منبع تکمیلی خبر مطالعه یادداشت در خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران https://irna.ir/xjWzbL #اساتید #قم #دهه_فجر #ایران_مقتدر_ملت_پیروز #یادداشت #بهمن۱۴۰۴ سازمان بسیج اساتید دانشگاههای استان قم https://eitaa.com/qom_basatid @basijasatidk 🇮🇷🇮🇷

#یادداشت #روزنامه‌ایمان سه‌شنبه‌چهاردهم‌بهمن‌ماه۱۴۰۴شماره ۶۳۶۴ پیام تقارن انقلاب و انتظار ✍ عباس جعفری مسئول گروه حکمرانی بسیج اساتید قم 🔺مطالعه یادداشت در خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران https://irna.ir/xjWzbL ┅══❉💠❉══┅ @Jafari_Channel