#گزارش_تصویری #شهرداری_کهک #قم ➖جلسه تدوین سند راهبردی شهرداری کهک ➖یکشنبه۷دی‌ماه۱۴۰۴ ✍ عباس جعفری 💢 کهک، شهری با ظرفیت‌های ارزشمند تاریخی، طبیعی، انسانی و محیطی است که برنامه‌ریزی برای آینده آن، نیازمند نگاه داده‌محور، شناخت میدانی و تصمیم‌سازی مبتنی بر واقعیت‌های محلی است. ♦️در جریان جلسه ۷ دی ۱۴۰۴ و در ادامه فرآیند تدوین سند راهبردی شهرداری کهک، مسئولیت دبیری کارگروه محیط‌زیست و خدمات شهری تدوین سند راهبردی شهرداری کهک به اینجانب سپرده شد. مسئولیتی که آن را در چارچوب تعهد اجتماعی و وظیفه حرفه‌ای تلقی می‌کنم. ✔️ محور این کارگروه، ارتقای کیفیت زیست شهری از طریق هم‌راستاسازی ملاحظات محیط‌زیستی با نظام خدمات شهری، تحلیل چالش‌ها، شناسایی مزیت‌های نسبی و ارائه راهکارهای اجرایی، قابل پایش و منطبق بر توان مدیریتی شهر است. در این مسیر، با اتکا به تجربه، شناخت منطقه و همکاری نخبگانی، تمام توان خود را برای تدوین خروجی‌هایی کاربردی و اثرگذار به کار خواهم گرفت. ➖هدف، تولید سندی زنده و قابل اجرا است. @Jafari_Channel

#سرمقاله‌روزنامه‌ایمان شنبه۱۰بهمن‌ماه۱۴۰۴شماره۶۳۶۱ قم‌ به چه شورایی نیاز دارد؟ ✍عباس جعفری 🧩با نزدیک شدن به انتخابات شورای شهر، قم نیز مانند بسیاری از کلان‌شهرها و مراکز استانی کشور، در معرض تکرار یک الگوی آشنا قرار گرفته است. ورود گسترده افرادی به عرصه انتخابات شورا که بیش از آن‌که شناختی از سازوکار مدیریت شهری، اقتصاد شهر و الزامات حکمرانی محلی داشته باشند، با انگیزه‌های کنشگری اجتماعی، فعالیت فرهنگی یا بهره‌برداری های شخصی و سیاسی از جایگاه رسمی شورا، پا به میدان گذاشته‌اند. شورای شهر، مطابق قانون و منطق حکمرانی شهری، نهادی استراتژیک با مأموریت مشخص در سیاست‌گذاری، تنظیم‌گری و نظارت بر عملکرد شهرداری است. این نهاد قرار نبوده است جایگزین مدیریت اجرایی شهر شود و تریبونی برای پیگیری مطالبات شخصی یا اجتماعی خارج از چارچوب وظایف آن شود. با این حال، تجربه ادوار مختلف شورای شهر قم نشان داده است که این مرز مهم، بارها و بارها نادیده گرفته شده است. قم، به‌واسطه ویژگی‌های خاص جمعیتی، مهاجرپذیری، محدودیت‌های منابع پایدار درآمدی و فشارهای مضاعف بر زیرساخت‌های شهری، بیش از بسیاری از شهرها نیازمند شورای متخصص و سیاست‌گذار است. اما در عمل، شورا در مقاطعی به نهادی بدل شده که یا درگیر منازعات داخلی و سیاسی بوده یا با ورود به حوزه اجرا، عامل اصلی اصطکاک در تصمیم‌گیری‌های شهری بوده است. وضعیتی که مستقیماً هزینه‌های اداره شهر را افزایش داده و فرآیند پیشرفت شهر را مختل کرده است... 🔺ادامه مطلب در پایگاه خبری ندای قم👇 https://nedayeghom.ir/gyd0 ┅══❉💠❉══┅ @Jafari_Channel

#سرمقاله‌روزنامه‌ایمان شنبه۱۰بهمن‌ماه۱۴۰۴شماره۶۳۶۱ قم‌ به چه شورایی نیاز دارد؟ ✍عباس جعفری 🧩با نزدیک شدن به انتخابات شورای شهر، قم نیز مانند بسیاری از کلان‌شهرها و مراکز استانی کشور، در معرض تکرار یک الگوی آشنا قرار گرفته است. ورود گسترده افرادی به عرصه انتخابات شورا که بیش از آن‌که شناختی از سازوکار مدیریت شهری، اقتصاد شهر و الزامات حکمرانی محلی داشته باشند، با انگیزه‌های کنشگری اجتماعی، فعالیت فرهنگی یا بهره‌برداری های شخصی و سیاسی از جایگاه رسمی شورا، پا به میدان گذاشته‌اند. شورای شهر، مطابق قانون و منطق حکمرانی شهری، نهادی استراتژیک با مأموریت مشخص در سیاست‌گذاری، تنظیم‌گری و نظارت بر عملکرد شهرداری است. این نهاد قرار نبوده است جایگزین مدیریت اجرایی شهر شود و تریبونی برای پیگیری مطالبات شخصی یا اجتماعی خارج از چارچوب وظایف آن شود. با این حال، تجربه ادوار مختلف شورای شهر قم نشان داده است که این مرز مهم، بارها و بارها نادیده گرفته شده است. قم، به‌واسطه ویژگی‌های خاص جمعیتی، مهاجرپذیری، محدودیت‌های منابع پایدار درآمدی و فشارهای مضاعف بر زیرساخت‌های شهری، بیش از بسیاری از شهرها نیازمند شورای متخصص و سیاست‌گذار است. اما در عمل، شورا در مقاطعی به نهادی بدل شده که یا درگیر منازعات داخلی و سیاسی بوده یا با ورود به حوزه اجرا، عامل اصلی اصطکاک در تصمیم‌گیری‌های شهری بوده است. وضعیتی که مستقیماً هزینه‌های اداره شهر را افزایش داده و فرآیند پیشرفت شهر را مختل کرده است. واقعیت غیرقابل انکار آن است که اقتصاد شهری قم شکننده است. شهری که امکان مانور گسترده بر درآمدهای پایدار را ندارد، اگر توسط شورایی فاقد درک مالی و بودجه‌ای اداره شود، ناگزیر به مسیرهای پرریسکی چون تراکم‌فروشی، تغییر کاربری‌های مسئله‌دار و اتکا به جرایم تخلفات ساختمانی سوق داده می‌شود. این دقیقاً همان نقطه‌ای است که ضعف تخصص در شورا، خود را به‌صورت بدهی انباشته، نابرابری فضایی و فرسایش سرمایه اجتماعی نشان خواهد داد. در چنین شرایطی، تأکید برخی اعضا یا نامزدها بر فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی، اگرچه در ظاهر قابل دفاع به نظر می‌رسد، اما زمانی مورد سؤال جدی قرار می‌گیرد که منبع تأمین مالی این فعالیت‌ها از اساس، محل اشکال باشد. فرهنگی که هزینه آن از فروش تراکم، اخذ جرایم بخصوص در حوزه تخلفات ساختمانی و مسیرهای قانون‌گریزانه تأمین شود، نه تنها با منطق حکمرانی عقلانی سازگار نیست بلکه با مبانی فقه و حکمرانی اسلامی نیز همخوانی ندارد و در نهایت شهر را به بیراهه خواهد کشاند و وارد چرخه‌ای معیوبی می‌کند که در آن تخلف و بی‌انضباطی مالی و مدیریتی، به‌تدریج به یک رویه عادی تبدیل می‌گردد. قم امروز، بیش از هر زمان دیگر، نیازمند شورایی با فهم عمیق از اقتصاد شهری، اولویت‌بندی پروژه‌ها و پیامدهای بلندمدت تصمیم گیری های سیاستی است. شورایی که بداند هر مصوبه، چه اثری بر توزیع خدمات، عدالت شهری، آینده کالبدی شهر و کیفیت زندگی شهروندان دارد. شورایی که بتواند شهرداری را هدایت کند، نه آن را زمین‌گیر منازعات و تصمیمات کوتاه‌مدت کند. شورای شهر، جای افراد دغدغه‌مند فاقد تخصص نیست، همان‌طور که جای متخصصان بی‌تعهد هم نیست. قم به ترکیب از تعهد، تخصص و تجربه نیاز دارد. کسانی که شورا را سکوی پرتاب نمی‌بینند، بلکه آن را یکی از حساس‌ترین نهادهای تصمیم‌ساز شهر می‌دانند. نهادی که یک خطای آن می‌تواند سال‌ها هزینه های سنگینی بر شهر تحمیل کند. اگر قرار است شورای شهر قم از وضعیت فعلی عبور کند، راهی جز بازگشت به منطق وجودی خود ندارد. منطقی که بر سیاست‌گذاری عقلانی، نظارت حرفه‌ای و فاصله‌گیری آگاهانه از پوپولیسم انتخاباتی استوار است و از تبدیل شورا به میدان کنشگری‌های هیجانی و ماجراجویی‌های پرهزینه جلوگیری می‌کند. در غیر این صورت، هزینه آزمون‌وخطای افراد ناآشنا با حکمرانی شهری را باید شهروندان پرداخت کنند. 🔺مطالعه مطلب در پایگاه خبری ندای قم👇 https://nedayeghom.ir/gyd0 ┅══❉💠❉══┅ @Jafari_Channel

⭕️وقتی انقلاب و انتظار به هم می‌رسند ✍عباس جعفری مسئول گروه حکمرانی بسیج اساتید قم ایرنا-قم/ تقارن دهه فجر امسال با میلاد حضرت مهدی موعود، قائم آل محمد(عج)، در میانه آشوب‌های جهان معاصر، می تواند بهانه ای شود تا پیوند عمیق میان انقلاب اسلامی و اندیشه انتظار را به نمایش بگذارد، چراکه هر دو در نپذیرفتن ظلم به‌عنوان سرنوشت قطعی بشر استوار شده‌اند. در جهانی که نظم حاکم بر آن بیش از هر زمان دیگر عریان شده، مفاهیمی چون آزادی، حقوق بشر و قانون، به ابزارهایی برای اعمال فشار و توجیه سلطه تبدیل شده‌اند. قدرت‌های سلطه‌گر، به‌ویژه در سال‌های اخیر، دیگر حتی تلاشی برای پنهان‌سازی تناقض‌های خود نمی‌کنند. تحریم‌های گسترده علیه ملت‌ها، جنگ‌های نیابتی، استانداردهای دوگانه در قبال فجایع انسانی و مهندسی افکار عمومی از طریق رسانه‌های فراملی، نشان داده که آنچه امروز نظم جهانی نامیده می‌شود، بیش از آنکه مبتنی بر عدالت باشد، مبتنی بر موازنه زور است. ایران، به‌عنوان کشوری که از آغاز انقلاب اسلامی تصمیم گرفت مستقل بماند و در مدار سلطه تعریف نشود، به‌طور طبیعی در کانون این تقابل قرار گرفته است. فشارهای اقتصادی، جنگ روانی، عملیات رسانه‌ای و تلاش برای القای ناامیدی، همگی اجزای یک راهبرد واحد، حول وادار کردن ملت ایران به عقب‌نشینی از هویت و انتخاب تاریخی خود می باشند. تجربه چهار دهه گذشته نشان داده است که مسئله اصلی، استقلال طلبی ایران است، مفهومی که انقلاب اسلامی آن را از یک شعار به واقعیتی پرهزینه اما پایدار تبدیل کرد. وقوع انقلاب در ایران تنها جابه‌جایی قدرت سیاسی نبود، فراتر از آن، اعلام این باور بود که می‌توان در جهانی ناعادلانه، نظمی متفاوت را تصور و برای آن هزینه داد. اینجاست که پیوند عمیق انقلاب با اندیشه مهدویت معنا پیدا می‌کند. انتظار در منطق شیعی، به معنای تعلیق مسئولیت یا دل‌خوش‌کردن به آینده‌ای نامعلوم نیست. انتظار، نفی وضع موجود ظالمانه و ایمان به امکان تغییر آن است. میلاد حضرت مهدی (عج)، در کنار یاد انقلاب اسلامی، این پیام را تقویت می‌کند که تاریخ خطی بسته و از پیش تعیین‌شده در اختیار قدرت‌ها نیست. همان‌گونه که انقلاب اسلامی در زمانی رخ داد که بسیاری آن را ناممکن می‌دانستند، وعده عدالت جهانی نیز در زمانی محقق خواهد شد که شاید محاسبات مادی آن را بعید جلوه دهند. این نقطه اشتراک، انقلاب و انتظار را به دو جلوه از یک منطق واحد منطق امید آگاهانه در برابر استبداد ساختاری تبدیل می‌کند. در شرایطی که جهان با بحران مشروعیت قدرت‌های بزرگ مواجه است و ملت‌ها بیش از گذشته نسبت به روایت‌های رسمی بدبین شده‌اند، این هم‌زمانی پیام روشنی دارد. نظام سلطه و تحقیر ملت‌ها نمی‌تواند برای همیشه ادامه یابد و آنچه می‌ماند، اراده جوامعی است که حاضر نشده‌اند کرامت خود را معامله کنند. از این منظر، دهه فجر و نیمه شعبان، هر دو حقیقتی را آشکار می‌کنند که آینده، الزاماً امتداد امروز نیست. تقارن این دو مناسبت بزرگ تلنگری بر آن است که امید، اگر با آگاهی و مسئولیت همراه شود، به یک نیروی سیاسی و اجتماعی قدرتمند تبدیل می‌شود. انقلابی که از ایمان، امکان تغییر را ممکن ساخت و انتظاری که ظلم را نفی می‌کند، هر دو بر یک اصل مشترک ایستاده‌اند، جهان می‌تواند عادلانه‌تر شود، اگر انسان‌ها نقش خود را فراموش نکنند. این شاید مهم‌ترین پیام این هم‌زمانی باشد. پیامی برای امروز ایران و برای جهانی که بیش از همیشه، خسته از بی‌عدالتی، به دنبال روزنه‌ای از معنا و رهایی می‌گردد. منبع تکمیلی خبر مطالعه یادداشت در خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران https://irna.ir/xjWzbL #اساتید #قم #دهه_فجر #ایران_مقتدر_ملت_پیروز #یادداشت #بهمن۱۴۰۴ سازمان بسیج اساتید دانشگاههای استان قم https://eitaa.com/qom_basatid @basijasatidk 🇮🇷🇮🇷

#یادداشت #روزنامه‌ایمان سه‌شنبه‌چهاردهم‌بهمن‌ماه۱۴۰۴شماره ۶۳۶۴ پیام تقارن انقلاب و انتظار ✍ عباس جعفری مسئول گروه حکمرانی بسیج اساتید قم 🔺مطالعه یادداشت در خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران https://irna.ir/xjWzbL ┅══❉💠❉══┅ @Jafari_Channel

خبرگزاری دفاع مقدس ۲۱ دی ۱۴۰۴ گزارش تصاویری/ مراسم چهلمین روز خاکسپاری شهید گمنام بوستان طبقاتی منطقه بنیاد قم عکس: ابوالفضل بمانی https://dnws.ir/003NbK

⭕️اساتید بسیجی اعضای شورای سازمان بسیج اساتید دانشگاههای استان قم در راهپیمایی ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ #اساتید #قم #فتح_بزرگ #شکوه_حضور #دهه_فجر #یااباصالح_المهدی #گزارش #بهمن۱۴۰۴ https://eitaa.com/qom_basatid @basijasatidk سازمان بسیج اساتید دانشگاههای استان قم 🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷

⭕️جلوه های حضور در صفوف آهنین ملت ایران دانشگاهیان بسبجی همواره با تمام دارایی خویش در صحنه های انقلاب حضوری همیشگی دارند. #اساتید #قم #فتح_بزرگ #شکوه_حضور #دهه_فجر #یااباصالح_المهدی #گزارش #بهمن۱۴۰۴ https://eitaa.com/qom_basatid @basijasatidk سازمان بسیج اساتید دانشگاههای استان قم 🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷