#سرمقالهروزنامهایمان
سهشنبه۵خردادماه۱۴۰۵شماره۶۴۲۷
شهرداری که باید ایستاده تشویقش کرد؛
ماموریت ناتمام مهندس شکاری در کهک!
✍عباس جعفری
🧩در ادبیات توسعه شهری، تفاوت میان مدیران اجرایی روزمره و سیاستگذاران آیندهنگر به اندازه تفاوت میان سکون و تاریخسازی است. هفته گذشته، خبر پایان همکاری مهندس رضا شکاری با شهرداری کهک منتشر شد. مدیری که آشناییام با او از جلسات شورای های اندیشهورزی استان آغاز شد و از همان ابتدا، دغدغهمندیاش در قامت یک مدیر تراز، نظرم را جلب کرد.
حکمرانی شهری در ایران سالهاست که در گرداب پروژههای ویترینی و نتایج کوتاهمدت گرفتار شده است. رویکردی که در آن، منابع سرزمینی قربانی مصلحتهای آنی میشوند. اما آنچه مهندس شکاری در کهک به منصه ظهور رساند، پارادایمی نوین و نایاب از برنامهریزی سرزمینی بود. او بهجای غرق شدن در روزمرگی، با وسواسی ستودنی به دنبال همافزایی نخبگان و مسئولین برای بلندپروازی در مسیر پیشرفت شهر بود. وی اقدام به تشکیل کارگروههای تخصصی برای تدوین سند راهبردی شهر کهک کرد تا نقشهراهی برای مدیریت یکپارچه و جلوگیری از هدررفت منابع شود. رویکردی که در مقیاس شهرهای همتراز، کمنظیر بود.
شکاری با درک عمیق از مفهوم ظرفیت برد، میدانست که توسعه پایدار کهک، در کپیبرداری از الگوهای غیربومی نیست، بلکه در پیوند میان ظرفیتهای زیستی-تاریخی و خرد نخبگان محلی نهفته است. او با دعوت از متخصصان و بومیان، حکمرانی حدس و گمان را به حکمرانی دادهمحور بدل کرد...
✔️ادامهمطلبدرپایگاهخبری ندای قم
┅══❉💠❉══┅
@Jafari_Channel
#سرمقالهروزنامهایمان
سهشنبه۵خردادماه۱۴۰۵شماره۶۴۲۷
شهرداری که باید ایستاده تشویقش کرد؛
ماموریت ناتمام مهندس شکاری در کهک!
✍عباس جعفری
🧩 در ادبیات توسعه شهری، تفاوت میان مدیران اجرایی روزمره و سیاستگذاران آیندهنگر به اندازه تفاوت میان سکون و تاریخسازی است. هفته گذشته، خبر پایان همکاری مهندس رضا شکاری با شهرداری کهک منتشر شد. مدیری که آشناییام با او از جلسات شورای های اندیشهورزی استان آغاز شد و از همان ابتدا، دغدغهمندیاش در قامت یک مدیر تراز، نظرم را جلب کرد.
حکمرانی شهری در ایران سالهاست که در گرداب پروژههای ویترینی و نتایج کوتاهمدت گرفتار شده است. رویکردی که در آن، منابع سرزمینی قربانی مصلحتهای آنی میشوند. اما آنچه مهندس شکاری در کهک به منصه ظهور رساند، پارادایمی نوین و نایاب از برنامهریزی سرزمینی بود. او بهجای غرق شدن در روزمرگی، با وسواسی ستودنی به دنبال همافزایی نخبگان و مسئولین برای بلندپروازی در مسیر پیشرفت شهر بود. وی اقدام به تشکیل کارگروههای تخصصی برای تدوین سند راهبردی شهر کهک کرد تا نقشهراهی برای مدیریت یکپارچه و جلوگیری از هدررفت منابع شود. رویکردی که در مقیاس شهرهای همتراز، کمنظیر بود.
شکاری با درک عمیق از مفهوم ظرفیت برد، میدانست که توسعه پایدار کهک، در کپیبرداری از الگوهای غیربومی نیست، بلکه در پیوند میان ظرفیتهای زیستی-تاریخی و خرد نخبگان محلی نهفته است. او با دعوت از متخصصان و بومیان، حکمرانی حدس و گمان را به حکمرانی دادهمحور بدل کرد. نگاه او به شهر به مثابه موجودی زنده بود که باید برای نسلهای آتی، زیستپذیر باقی بماند.
به عنوان کسی که دبیری کارگروه محیطزیست و خدمات شهری این سند راهبردی را بر عهده داشت، شهادت میدهم که این همکاری فراتر از یک وظیفه اداری، تعهدی اخلاقی بود. شکاری از آن دست مدیران جوانی بود که هزینه بلندمدت اندیشیدن را پرداخت و با آگاهی از هجمههای کوتاهبینانه، بر اصالت خرد بومی تأکید کرد.
تلخی رفتن چنین مدیری در این حقیقت نهفته است که پیش از ثمر نشستن بذرهای دانشبنیان او، فرصت خدمت از وی سلب شد. این قطع همکاری، بیش از آنکه خسارتی برای او باشد، زیانی برای شهر و شهروندانی است که قربانی حذف تفکر راهبردی شدهاند. امتداد تخریب چنین سرمایههای انسانی، بزرگترین مانع پیشرفت سرزمینی در کشور ما است.
مهندس رضا شکاری عزیز! به پاس آن نگاه بلند، آن دغدغهمندی مسئولانه و شجاعت در پایبندی به اصول علمی در قاموس مدیریت شهری کهک، ایستاده تشویقتان میکنیم. تاریخ توسعه این دیار، دیر یا زود، حق این نگاه راهبردی را ادا خواهد کرد. هر کجا که هستید، مسیرتان پررهرو باد که ایران ما، بیش از هر زمان دیگری، به مدیرانی با تبار تفکر شما نیازمند است.
✔️مطالعه مطلب در پایگاه خبری ندای قم👇
https://nedayeghom.ir/2um7
┅══❉💠❉══┅
@Jafari_Channel
#یادداشت
#روزنامهایمان
چهارشنبه۲۰خردادماه۱۴۰۵شماره۶۴۳۷
کیفرخواست محیطزیستی ایران علیه جنگ زیرساختها
✍ عباس جعفری
کارشناس برنامهریزی محیط زیست
🧩 حملات گسترده دشمن به زیرساختهای صنعتی به خصوص حوزه پتروشیمی در جنگ رمضان و در ادامه حمله اخیر رژیم صهیونیستی به پتروشیمی ماهشهر به صحنهای برای تهدید مستقیم امنیت اکولوژیک ایران تبدیل شده است. دشمن نشان داده است هیچ تعهدی در قبال پروتکلها و کنوانسیونهای بینالمللی در حوزه حقوق بشر و محیط زیست را ندارد. حملات مکرر به زیرساختهای نفت، گاز و پتروشیمی کشور، تعرض به سامانههای حیاتی محیط زیستی است که حیات میلیونها ایرانی به آنها وابسته است. تأسیسات پتروشیمی، مخازن مواد شیمیایی، خطوط انتقال فرآوردههای نفتی و مجتمعهای انرژی، از حساسترین نقاط کشور از منظر ریسکهای زیستمحیطی به شمار میروند و هرگونه حمله به آنها میتواند پیامدهایی فراتر از میدان نبرد ایجاد کند. از این منظر، آنچه رخ داده موضوعی است که باید در چارچوب مسئولیتهای بینالمللی نسبت به حفاظت از محیط زیست، سلامت عمومی و حقوق نسلهای آینده مورد ارزیابی قرار گیرد. هنگامی که تأسیسات پتروشیمی و مراکز ذخیره و فرآوری مواد خطرناک در معرض حمله قرار میگیرند، نخستین قربانی، هوایی است که مردم تنفس میکنند. دومین قربانی، خاکی است که امنیت غذایی کشور بر آن استوار است و سومین قربانی، منابع آبی و اکوسیستمهایی هستند که احیا آنها گاه به دههها زمان نیاز دارد...
➖ادامه در پایگاه خبری ندای قم👇
https://nedayeghom.ir/2r4f
#خلیج_فارس
#تنگه_هرمز
#محیط_زیست
┅══❉💠❉══┅
@Jafari_Channel
#روزنامهایمان
شنبه۲۳خردادماه۱۴۰۵شماره۶۴۳۸
شکافهایی که از مرگ تدریجی آبخوانها خبر میدهند؛
فرونشست نگران کننده زمین در دشت جعفرآباد
✍عباس جعفری
کارشناس برنامهریزی محیط زیست
🧩 مشاهده شکافهای متعدد زمین در دشت گازران قم نشانه ورود این آبخوان به مرحله فروپاشی است. سالها برداشت بیرویه از منابع آب زیرزمینی، تداوم خشکسالی و بیاعتنایی به ظرفیتهای طبیعی سرزمین، اکنون خود را در قالب زخمهایی عمیق بر چهره این سرزمین آشکار کرده است. این شکافها پرده از بحرانی برمیدارند که میتواند امنیت منابع آب، زیرساختهای حیاتی، تولید کشاورزی و حتی پایداری سکونت در بخشهایی از فلات مرکزی ایران را با چالشهای جدی مواجه کند. گازران امروز تصویری فشرده از آیندهای است که در صورت تداوم روند کنونی، در انتظار بسیاری از دشتهای دیگر استان قم خواهد بود.
در ادبیات علمی جهان، فرونشست زمین یکی از پیچیدهترین و نگرانکنندهترین مخاطرات محیطزیستی قرن بیستویکم شناخته میشود. افت شدید آبهای زیرزمینی در مناطق خشک و نیمهخشک میتواند به تغییر شکل دائمی پوسته زمین، ایجاد گسیختگیهای سطحی، تخریب زیرساختها و کاهش غیرقابل بازگشت ظرفیت آبخوانها منجر شود.
فرونشست زمین، آرام، بیصدا و مستمر پیشروی میکند. اما همین ویژگی، آن را به یکی از خطرناکترین مخاطرات سرزمینی تبدیل کرده است.فرونشست میتواند دههها ادامه پیدا کند و هر سال بخشی از سرمایههای طبیعی و اقتصادی یک سرزمین را نابود سازد.شکافهای مشاهدهشده در دشت گازران نشانه...
➖ادامه در پایگاه خبری ندای قم👇
https://nedayeghom.ir/l889
┅══❉💠❉══┅
@Jafari_Channel
#سرمقالهروزنامهایمان
شنبه۳۰خردادماه۱۴۰۵شماره۶۴۴۳
بازخوانی منطق حکمرانی در پیام رهبر انقلاب
تفاهم از موضع اقتدار
✍ عباس جعفری
پژوهشگر حوزه حکمرانی
✔️ در بررسی محتوای پیام رهبر انقلاب درباره تفاهمنامه میان ایران و آمریکا، بیش از آنکه این پیام در چارچوب تأیید یا رد یک توافق سیاسی تفسیر شود، باید آن را تبیینکننده چارچوبی برای فهم و ارزیابی این توافق دانست. در این پیام، نه نشانی از خوشبینی شتابزده به طرف مقابل و نه مخالفتی با اصل استفاده از ظرفیت دیپلماسی دیده میشود، آنچه برجسته شده، تأکید بر مسئولیتپذیری تصمیمگیران، صیانت از حقوق ملت ایران و حفظ مؤلفههای قدرت ملی در هرگونه تعامل با طرف مقابل است. از این رو، متن پیام را میتوان نقشه راهی برای ارزیابی آینده این تفاهم دانست. نقشه راهی که هم برای مسئولان داخلی، هم برای طرف آمریکایی و هم برای افکار عمومی، معیارهای روشنی را پیش روی قضاوت و داوری قرار میدهد...
➖ادامه در پایگاه خبری ندای قم👇
https://nedayeghom.ir/5wpd
┅══❉💠❉══┅
@Jafari_Channel
#سرمقالهروزنامهایمان
چهارشنبه۱۷تیرماه۱۴۰۵شماره۶۴۵۴
وحدت کلمه؛ سرمایه راهبردی ایران
✍ عباس جعفری
🧩جنگها معمولاً با خاموش شدن آتش سلاحها پایان مییابند، اما سرنوشت ملتها در میدان پساجنگ رقم میخورد. آینده کشورها را عقلانیت در تصمیمگیری، انسجام ملی، کیفیت حکمرانی و توانایی تبدیل تهدیدها به فرصتها میسازد. تاریخ معاصر جهان گواه آن است که ملتهای موفق پس از عبور از جنگها، با تکیه بر همبستگی داخلی، اقتصاد پویا، حکمرانی کارآمد و امید اجتماعی، مسیر توسعه را پیمودهاند و اجازه ندادهاند اختلافات داخلی، فرصت تاریخی بازسازی را از آنان سلب کند.
ایران امروز در یکی از حساسترین مقاطع تاریخ معاصر خود قرار دارد. در حال حاضر بزرگترین سرمایه کشور علاوه بر توان دفاعی یا ظرفیتهای اقتصادی و منابع طبیعی در اعتماد عمومی، انسجام ملی و همگرایی ارکان نظام است. این سرمایه، اگر تقویت شود، میتواند دشوارترین چالشها را به فرصت تبدیل کند و اگر آسیب ببیند، حتی بزرگترین ظرفیتهای مادی و انسانی نیز کارآمدی خود را از دست خواهند داد.
واقعیت آن است که در دوران جنگ و پساجنگ، بخش مهمی از میدان نبرد، در عرصه افکار عمومی و جنگ شناختی شکل میگیرد. دشمنان ایران بهخوبی دریافتهاند که شکستن وحدت داخلی، بسیار کمهزینهتر از رویارویی مستقیم است. از همین رو، ایجاد ناامیدی، دوقطبیسازی جامعه، تضعیف اعتماد عمومی و القای اختلاف میان ارکان تصمیمگیری، به یکی از مهمترین ابزارهای آنان تبدیل شده است...
➖ادامه در پایگاه خبری ندای قم👇
https://nedayeghom.ir/yar3
┅══❉💠❉══┅
@Jafari_Channel
#روزنامهایمان
شنبه۲۰تیرماه۱۴۰۵شماره۶۴۵۵
ضرورت نگاه ملی به استان قم
✍ عباس جعفری
➖وقتی یک شهر، میزبان یک ملت شد
مراسم تشییع پیکر مطهر رهبرمعظم انقلاب اسلامی، حضرت آیتالله العظمی امام خامنهای (قائد شهید)، در شهر مقدس قم، بدون تردید یکی از بزرگترین رویدادهای اجتماعی ومذهبی سالهای اخیر این شهر بود. رویدادی که میلیونها دل مشتاق را از نقاط مختلف کشوربه قم کشاند و بار دیگر جایگاه این شهر را به عنوان یکی از مهمترین کانونهای مذهبی و معنوی جهان اسلام به نمایش گذاشت.
تصاویرحضورگسترده مردم در مکلی مقدس جمکران و مسیرهای منتهی به آن، بلوار پیامبر اعظم(ص) و حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه(س)، نشان داد که این مراسم فراتراز یک برنامه استانی بود و باید آن را در تراز یک ابررویداد ملی تحلیل کرد، زیرا این تجمع عظیم را نمی توان با معیارهای معمول سنجید و همه پیامدهای آن را صرفاً متوجه تعدادی از مجموعه های اجرایی دانست.
➖حجم حضورمردم از ظرفیتهای معمول شهری فراتربود
در مراسم تشییع قم، حجم حضور مردم به اندازهای بود که از ظرفیتهای معمول شهری فراتر رفت. بنابراین طبیعی بود که حتی با وجود تمام برنامهریزیها، برخی محدودیتها و دشواریها نمایان شود. مدیریت چنین تجمعی با جمعیتی بسیار فراتر از شرایط عادی، خدمات حملونقل، امداد، امنیت، بهداشت، اسکان و تغذیه را به آزمونی سخت برای تابآوری زیرساختهای شهری بدل کرد تا آنجا که کمبودهای زیربنایی انباشتهشده، مستقیماً بر کیفیت ارائه خدمات و رفاه جمعیت حاضر تأثیر گذاشت...
✔️ادامه در پایگاه خبری ندای قم👇
https://nedayeghom.ir/pgt3
┅══❉💠❉══┅
@Jafari_Channel
#روزنامهایمان
شنبه۲۰تیرماه۱۴۰۵شماره۶۴۵۵
ضرورت نگاه ملی به استان قم
✍ عباس جعفری
➖وقتی یک شهر، میزبان یک ملت شد
مراسم تشییع پیکر مطهر رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت آیتالله العظمی امام خامنهای (قائد شهید)، در شهر مقدس قم، بدون تردید یکی از بزرگترین رویدادهای اجتماعی و مذهبی سالهای اخیر این شهر بود. رویدادی که میلیونها دل مشتاق را از نقاط مختلف کشور به قم کشاند و بار دیگر جایگاه این شهر را به عنوان یکی از مهمترین کانونهای مذهبی و معنوی جهان اسلام به نمایش گذاشت.
تصاویر حضور گسترده مردم در مسجد مقدس جمکران و مسیرهای منتهی به آن، بلوار پیامبر اعظم(ص) و حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه(س)، نشان داد که این مراسم فراتر از یک برنامه استانی بود و باید آن را در تراز یک ابررویداد ملی تحلیل کرد، زیرا این تجمع عظیم را نمی توان با معیارهای معمول سنجید و همه پیامدهای آن را صرفاً متوجه تعدادی از مجموعه های اجرایی دانست.
➖حجم حضورمردم از ظرفیتهای معمول شهری فراتربود
در مراسم تشییع قم، حجم حضور مردم به اندازهای بود که از ظرفیتهای معمول شهری فراتر رفت. بنابراین طبیعی بود که حتی با وجود تمام برنامهریزیها، برخی محدودیتها و دشواریها نمایان شود. مدیریت چنین تجمعی با جمعیتی بسیار فراتر از شرایط عادی، خدمات حملونقل، امداد، امنیت، بهداشت، اسکان و تغذیه را به آزمونی سخت برای تابآوری زیرساختهای شهری بدل کرد تا آنجا که کمبودهای زیربنایی انباشتهشده، مستقیماً بر کیفیت ارائه خدمات و رفاه جمعیت حاضر تأثیر گذاشت. لذا مراسم تاریخی تشییع امام شهید انقلاب در قم، همزمان سه واقعیت مهم عظمت سرمایه اجتماعی مردم، توان مدیریت دستگاههای اجرایی و ضرورت بازنگری جدی در زیرساختها و فرهنگ مشارکت شهری را آشکار ساخت.
نظر به اینکه پس از مراسم، برخی کاستیها و مشکلات اجرایی به موضوع بحث و نقد در فضای رسانهای تبدیل شد، ضروری است نگاه ما از سطح قضاوتهای شتابزده فراتر رود و این رویداد را با عینک علمی مدیریت شهری و مدیریت بحران تحلیل کنیم.
همانطور که در ابتدا عرض شد قم میزبان یک ابررویداد ملی بود. رویدادی که جمعیتی فراتر از ظرفیت طراحیشده شهری را در خود جای داد. در ادبیات مدیریت شهری، مفهومی تحت عنوان «ظرفیت برد» وجود دارد، یعنی توان یک محیط برای پذیرش جمعیت بدون آنکه عملکردهای اصلی آن دچار اختلال جدی شود. این ظرفیت فقط به فضای فیزیکی محدود نیست، بلکه مجموعهای از ظرفیتهای حملونقل، پارکینگ، خدمات شهری، امداد، امنیت و رفتار اجتماعی را شامل میشود. در مراسم اخیر قم، ظرفیت برد فیزیکی این منطقه از شهر به نقطه اوج خود رسید و از ظرفیت برد اجتماعی به کلی گذر کرد، بنابراین بخشی از مشکلاتی که مشاهدهشد ناشی از عدم تلاش لازم و بیبرنامگی نبود، بلکه نتیجه فاصله میان حجم بیسابقه حضور مردم و ظرفیتهای موجود شهری بود.
➖قم دیگر صرفاً یک استان با جمعیت ثابت و مشخص نیست.
این شهر به دلیل حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه(س)، مسجد مقدس جمکران، حوزههای علمیه و جایگاه جهانی خود، یک شهر با مأموریت ملی و بینالمللی و محور توسعه استان قم نیز بر همین رکن تدوین شده است. بنابراین زیرساختهای آن نیز باید متناسب با این جایگاه ارتقاء یابد.
مشکلاتی مانند کمبود پارکینگهای استاندارد، محدودیت برخی محورهای دسترسی به جمکران، نیاز به توسعه شبکه حملونقل عمومی، ایجاد مسیرهای جایگزین و استفاده از فناوریهای هوشمند مدیریت جمعیت، مسائلی نیستند که فقط در یک مراسم خاص خود را نشان دهند، بلکه سالهاست در مناسبتهای بزرگ قم تکرار میشوند و نیازمند یک برنامه جامع ملی هستند.
موضوع تأمین پارکینگ از مهمترین چالشهای جدی مراسمهای سالهای اخیر قم است. استفاده از فضاهای موقت و زمینهای خاکی شاید در شرایط اضطراری راهگشا باشد، اما شهری که میزبان رویدادهای بزرگ ملی و مذهبی است، باید به سمت ایجاد پارکینگهای دائمی، استاندارد و مجهز حرکت کند. مشکلات ناشی از گردوخاک در تابستان و گلولای در فصل بارندگی، نشان میدهد که این موضوع نیازمند یک برنامه جامع و بلندمدت است.
🔹ادامه مطلب 👇 @Jafari_Channel
🔹ادامه مطالب👆 @Jafari_Channel
➖ارتقای فرهنگ شهروندی به اندازه توسعه زیر ساخت ها مهم است
اما در کنار مسئله زیرساخت، موضوع مهم دیگر، فرهنگ شهروندی و مسئولیت اجتماعی در مدیریت رویدادهای بزرگ است که کمتر مورد توجه قرار گرفت. مدیریت چنین مراسم هابی با این حجم جمعیت، تنها وظیفه مدیران، نیروهای انتظامی و خدماتی و دستگاههای اجرایی نیست. شهروندان نیز بخشی از این سیستم مدیریتی هستند. همانگونه که از مسئولان انتظار برنامهریزی و خدمترسانی داریم، از مردم نیز انتظار میرود در چنین شرایطی مشارکت مسئولانه داشته باشند. در این مراسم، بسیاری از شهروندان قمی با درک شرایط، همکاری ارزشمندی از کاهش ترددهای غیرضروری گرفته تا رعایت توصیههای ترافیکی و همراهی با برنامههای مدیریت شهری داشتند اما متأسفانه تعداد محدودی از افراد با بیتوجهی به توصیهها، استفاده از خودروهای شخصی در محدودههای پرتراکم یا رها کردن خودرو در مکانهای نامناسب، فشار مضاعفی بر شبکه حملونقل و نیروهای اجرایی وارد کردند. در مدیریت بحران، گاهی یک رفتار نادرست کوچک میتواند زنجیرهای از مشکلات بزرگ ایجاد کند. توقف یک خودرو در مسیر نامناسب، میتواند حرکت صدها خودرو، فعالیت نیروهای امدادی و دسترسی مردم را مختل کند. این موضوع نشان میدهد که بهبود فرهنگ شهروندی، به اندازه توسعه خیابان و پارکینگ اهمیت دارد.
نقدهای مطرحشده درباره برخی کاستیها، اگر با هدف اصلاح و ارتقای مدیریت آینده باشد، اقدامی ارزشمند است، اما تبدیل یک رویداد بیسابقه و پیچیده به ابزاری برای نادیده گرفتن همه تلاشهای انجامشده، با واقعیتهای مدیریت رویدادهای کلان سازگار نیست.
➖این آوردگاه بزرگ باید به درسآموزیهای بنیادین تبدیل شود.
مدیریت چنین جمعیتی، کاری بسیار دشوار بود و باید از تلاش همه مدیران، نیروهای خدماتی، امدادی، انتظامی و مجموعههایی که در این شرایط پیچیده خدمت کردند، تقدیر کرد. در عین حال، همین تجربه باید به فرصتی برای یادگیری و اصلاح تبدیل شود تا با بهرهگیری از تجربه این مراسم، یک «طرح جامع مدیریت رویدادهای کلان» تدوین شود. طرحی که در آن توسعه زیرساختهای حملونقل، پارکینگهای دائمی، مدیریت هوشمند جمعیت، برنامههای اسکان و همچنین ارتقای فرهنگ شهروندی در کنار هم دیده شود. این مراسم نشان داد که سرمایه اصلی جمهوری اسلامی ایران، مردم مؤمنی هستند که با عشق و ارادت، سختی مسیر و همه این محدودیتها را تحمل میکنند. وظیفه مدیریت شهری و مسئولان کشوری نیز این است که با نگاهی ملی به استان قم، زیرساختهایی متناسب با این سرمایه عظیم انسانی را برای جهانشهر تمدنی کریمه اهل بیت(س) فراهم کنند. آیندهنگری برای قم، در گرو آن است که این آوردگاه بزرگ، در ترازوی مقصریابیها سنجیده نشود، بلکه در تجلی ارادهای ملی برای اعتلای پایتخت معنوی و به درسآموزیهای بنیادین هدایت گردد تا با عبور از کاستیهای امروز، ساختار شهری هوشمند، تابآور و شایسته برای میزبانی از میلیونها زائر در افقهای پیشرو ترسیم گردد.
✔️ مطالعه مطلب در پایگاه خبری ندای قم👇
https://nedayeghom.ir/pgt3
┅══❉💠❉══┅
@Jafari_Channel
#سرمقالهروزنامهایمان
دوشنبه۲۲تیرماه۱۴۰۵شماره۶۴۵۷
دشمن پشت مرزهاست، اختلافات داخلی کنار گذاشته شود
✍ عباس جعفری
🧩 کشور هنوز از میدان یک جنگ تمامعیار خارج نشده است، اما گویی عدهای اصرار دارند پیش از آنکه آتش دشمن بیرونی بهطور کامل خاموش شود، آتش اختلافات داخلی را شعلهور کنند. درست در روزهایی که مهمترین نیاز ایران، انسجام ملی و تمرکز بر مقابله با تهدیدهای خارجی است، برخی همچنان سرگرم ساختن جبههای در داخل کشور هستند. دشمن زمانی بیشترین بهره را میبرد که جامعه هدف، انرژی خود را از مقابله با تهدید بیرونی به نزاعهای داخلی منتقل کند. تغییر میدان تقابل از مرزهای کشور به فضای روانی و رسانهای جامعه، یکی از شناختهشدهترین مؤلفههای جنگ ترکیبی است، جنگی که در آن، تضعیف اعتماد عمومی و تشدید شکافهای اجتماعی، گاه از هر عملیات نظامی مؤثرتر عمل میکند.
جامعه ایران امروز بیش از هر زمان دیگری به بلوغ سیاسی نیاز دارد، بلوغی که میان نقد و تخریب، میان رقابت و تضعیف ارکان کشور و میان اختلافنظر و دوقطبیسازی تفاوت قائل شود. هیچ جریان سیاسی، هر اندازه خود را دلسوز انقلاب، نظام یا مردم بداند، نباید اجازه دهد رقابتهای جناحی بر ضرورت حفظ وحدت ملی سایه بیفکند...
➖ادامه مطلب در پایگاه خبری ندای قم👇
https://nedayeghom.ir/5b7u
┅══❉💠❉══┅
@Jafari_Channel
#سرمقالهروزنامهایمان
یکشنبه۲۸تیرماه۱۴۰۵شماره۶۴۶۱
انقلابیگری با انحصارطلبی اشتباه گرفته نشود
✍عباس جعفری
بخش مهمی از جنگ تحمیلی ایران با رژیم صهیونیستی و استکبار جهانی در میدان ادراک، اعتماد عمومی و انسجام ملی جریان دارد. دشمن اگر نتواند اراده ملت را در میدان نبرد بشکند، تلاش میکند آن را در میدان روایت، شایعه، بدبینی و اختلاف از درون فرسوده کند. از همین رو، بزرگترین سرمایه هر کشوری در اعتماد عمومی و همبستگی ملی نهفته است.
آنچه این روزها بیش از هر چیز نگرانکننده است، شکلگیری نوعی ادبیات سیاسی در میان برخی جریانها است که خود را از انقلابیترین مدافعان نظام معرفی میکنند، اما در عمل، هر تصمیم، انتصاب، اقدام دولت، مواضع دستگاه دیپلماسی و حتی عملکرد فرماندهان نظامی را از دریچه رقابتهای سیاسی و تسویهحسابهای جناحی تفسیر میکنند. گویی عدهای خود را تنها معیار تشخیص حق و باطل میدانند، هرکس با تحلیل آنان همسو نباشد، متهم به انحراف میشود و هر تصمیمی که مطابق خواست آنان نباشد، نشانه عدول از آرمانهای انقلاب معرفی میشود.
ضریب دادن به ادعاهای دشمن، القای شکاف در ساختار تصمیمگیری و القای بیاعتمادی نسبت به ارکان اداره کشور نادانسته و یا از روی جهالت سیاسی بازی در زمین دشمن است. نقد منصفانه یکی از عوامل اصلاح و پیشرفت است. اما میان نقد و تخریب، پرسشگری و اتهامزنی و مطالبهگری و بیاعتبار کردن مستمر نهادهای کشور،مرزی روشن وجود دارد. عبور از این مرز، حتی اگر با نیت خیر انجام شود،میتواند...
➖ادامهمطلبدر پایگاه خبری ندای قم👇
https://nedayeghom.ir/mnei
┅══❉💠❉══┅
@Jafari_Channel
#سرمقالهروزنامهایمان
یکشنبه۲۸تیرماه۱۴۰۵شماره۶۴۶۱
انقلابیگری با انحصارطلبی اشتباه گرفته نشود
✍عباس جعفری
🧩 بخش مهمی از جنگ تحمیلی ایران با رژیم صهیونیستی و استکبار جهانی در میدان ادراک، اعتماد عمومی و انسجام ملی جریان دارد. دشمن اگر نتواند اراده ملت را در میدان نبرد بشکند، تلاش میکند آن را در میدان روایت، شایعه، بدبینی و اختلاف از درون فرسوده کند. از همین رو، بزرگترین سرمایه هر کشوری در اعتماد عمومی و همبستگی ملی نهفته است.
آنچه این روزها بیش از هر چیز نگرانکننده است، شکلگیری نوعی ادبیات سیاسی در میان برخی جریانها است که خود را از انقلابیترین مدافعان نظام معرفی میکنند، اما در عمل، هر تصمیم، انتصاب، اقدام دولت، مواضع دستگاه دیپلماسی و حتی عملکرد فرماندهان نظامی را از دریچه رقابتهای سیاسی و تسویهحسابهای جناحی تفسیر میکنند. گویی عدهای خود را تنها معیار تشخیص حق و باطل میدانند، هرکس با تحلیل آنان همسو نباشد، متهم به انحراف میشود و هر تصمیمی که مطابق خواست آنان نباشد، نشانه عدول از آرمانهای انقلاب معرفی میشود.
ضریب دادن به ادعاهای دشمن، القای شکاف در ساختار تصمیمگیری و القای بیاعتمادی نسبت به ارکان اداره کشور نادانسته و یا از روی جهالت سیاسی بازی در زمین دشمن است. نقد منصفانه یکی از عوامل اصلاح و پیشرفت است. اما میان نقد و تخریب، پرسشگری و اتهامزنی و مطالبهگری و بیاعتبار کردن مستمر نهادهای کشور،مرزی روشن وجود دارد. عبور از این مرز، حتی اگر با نیت خیر انجام شود،میتواند همان نتیجهای را رقم بزند که دشمن سالهاست برای تحقق آن سرمایهگذاری کرده است.
بخش قابل توجهی از نیروهای مؤمن، انقلابی و دلسوز کشور، سرمایههای ارزشمند این ملت هستند اما همین سرمایه انسانی، اگر گرفتار روایتهای هیجانی، تحلیلهای شتابزده و برداشتهای جناحی شوند، ناخواسته انرژی خود را در مسیری مصرف خواهند کرد که هیچ نسبتی با اولویتهای امروز کشور ندارد. تفسیرهای نادرست، برداشتهای شتابزده و گاه تحلیلهایی که بیش از آنکه بر واقعیت استوار باشند بر پیشفرضهای سیاسی تکیه دارند، میتوانند ظرفیت عظیم جریان انقلابی را از حل مسائل کشور به سمت منازعات فرسایشی سوق دهند.
امروز بیش از هر زمان دیگری باید مراقب بود که انقلابیگری با انحصارطلبی اشتباه گرفته نشود. هیچ فرد، جریان یا رسانهای مالک انقلاب و نیروهای انقلابی نیست و هیچکس حق ندارد خود را سخنگوی جریان انقلابی و نیروهای وابسته به آن معرفی کند. انقلاب اسلامی با تکثر نیروهای وفادار به اصول خود تداوم یافته است و با حذف، تخطئه و متهم کردن مستمر یکدیگر، خلل جدی در تداوم این مولفه موثر ایجاد خواهد شد و نخستین برنده آن دشمنی خواهد بود که سالهاست برای فرسایش وحدت ملی، جنگ شناختی و عملیات روانی طراحی و تلاش کرده است.
در حال حاضر کشور بیش از هر زمان دیگری به عقلانیت، سعهصدر و مسئولیتپذیری سیاسی نیاز دارد. آنان که در جایگاه رسانه، تریبون، تشکل یا جریان سیاسی سخن میگویند، باید بدانند هر واژهای که اعتماد مردم را هدف قرار دهد، هر تحلیلی که ارکان کشور را مقابل یکدیگر قرار دهد و هر روایتی که بذر ناامیدی و تفرقه را در جامعه بکارد، صرفنظر از نیت گوینده، بازی در زمین جنگ شناختی دشمن است.
در روزگاری که خون بهترین فرزندان این سرزمین، ضامن امنیت و استقلال ایران شده است، همه ما در برابر تاریخ، مردم و شهدا مسئولیم. مسئول حفظ سرمایهای که نام آن انسجام ملی است. این سرمایه را نباید قربانی رقابت و تسویه حساب های سیاسی، خودبرترپنداریهای جناحی و روایتهایی کرد که بیش از آنکه به اقتدار کشور کمک کنند، به فرسایش اعتماد عمومی دامن میزند.
➖لینکمطلبدر پایگاه خبری ندای قم👇
https://nedayeghom.ir/mnei
┅══❉💠❉══┅
@Jafari_Channel