🌀 جشنواره سلمان؛ گامی رو به جلو، نیازمندِ درنگی عمیق 📝 نقدی بر دومین جشنواره بین‌المللی رسانه و فضای مجازی سلمان 🔢 بخش نخست 🖋 جمال نصیری | مدیر رسانه مناهج 🔸 چندی پیش، دومین دوره «جشنواره بین‌المللی رسانه و فضای مجازی سلمان» برگزار شد؛ رویدادی که متولی رسمی آن حوزه علمیه خراسان است و هلدینگ رسانه‌ای «خبر فوری» نیز به عنوان بازوی اجرایی و حامی، در کنار آن ایستاد. در هیاهوی رسانه‌ایِ پس از جشنواره، میانِ تمجیدهای غلیظ و گاه نقدهای تلخ و رادیکال، جای خالی یک نگاهِ «کارشناسی، منصفانه و همه‌جانبه» به شدت احساس می‌شود. نگاهی که نه به قصد تخریب، بلکه به نیتِ «آسیب‌شناسی» و «ارتقاء»، نقاط قوت و ضعف این جشنواره‌ی خراسانی را بکاود. ✅ نیمه پُر لیوان (نقاط قوت) 1️⃣🔺درکِ ضرورتِ میدان: همین که حوزه علمیه خراسان، برخلاف رویه‌های سنتی و محافظه‌کارانه، عزم آن را دارد که در اکوسیستم رسانه‌ای کشور و حتی در مقیاس بین‌المللی کنشگر باشد، شایسته تحسین است. این یعنی خروج از انفعال و درک درست از مقتضیات زمان. 2️⃣🔺اعتماد به جوانان: سپردن بار سنگین اجرایی جشنواره به دوش جوانان و طلاب دغدغه‌مند، ریسک مبارکی است که نشان از پویایی مدیریتی در این نهاد دارد. 3️⃣🔺تنوع و چترِ گسترده: طراحی بخش‌های هشت‌گانه برای دریافت آثار، نشان داد که سیاست‌گذاران جشنواره تلاش کرده‌اند چترِ وسیعی بر سرِ گونه‌های مختلف تولیدات رسانه‌ای بگسترانند. ❇️ این ابتکارات اگر درست هدایت شود، می‌تواند برای حوزه کهنِ خراسان، یک «مزیت رقابتی» ویژه در برابر حوزه‌های قم، اصفهان و نجف ایجاد کند و رقابت سازنده، مادرِ شکوفایی است. 〰️〰️〰️〰️ ♨️ نیمه خالی لیوان (نقاط ضعف و هشدارهای راهبردی) اما نباید تعارف کرد؛ این حرکت مبارک اگر آسیب‌شناسی نشود، ثمر چندانی نخواهد داشت. اهمّ نقدها عبارت‌اند از: 1️⃣🔻 آفتِ «اسم‌گرایی» و توهمِ بین‌المللی بودن: این جشنواره تا رسیدن به قد و قواره‌ی یک رویدادِ استانداردِ «بین‌المللی»، فرسنگ‌ها فاصله دارد. یکی از آفاتِ رایجِ ما، انتخابِ عناوین بزرگ بدونِ زیرساختِ لازم است! برادرانه می‌گویم؛ ای‌کاش به‌جای ویترین‌سازی عظیم، از سطح استانی و ملی شروع می‌کردیم، «مشقِ جشنواره‌داری» می‌کردیم و پله‌پله تا بامِ بین‌الملل می‌رفتیم. جهشِ ناگهانی بدونِ زیرساخت، تنها به اعتبارِ نام «حوزه و جشنواره» لطمه می‌زند. 2️⃣🔻گسستِ میانِ «شعار» و «عمل»: شعارِ فاخرِ «جهانِ همدل در انتظار موعود» کجا و خروجی‌های جشنواره کجا؟ ارتباطِ مفهومیِ جشنواره با این آرمانِ بلند، جز در چند کلیپ احساسی و حضور سلبریتی‌ها و اجرای ترانه‌های انتظار و دیالوگ‌های احساسی، چگونه تبیین شد؟ جشنواره باید «امتدادِ محتواییِ» شعارش باشد، نه فقط ویترینی برای نمایشِ آن. 3️⃣🔻بحرانِ «عمق» و غفلت از «جهاد تبیین»: بزرگترین چالش ما در رسانه‌های دینی و انقلابی، فقدانِ «تبیینِ سه‌بعدی» است؛ محتوایی که هم «علمی و مستند» بوده، هم «فرمِ جذاب» داشته باشد و هم «گسترهِ مخاطب» را پوشش دهد. در این جشنواره، جایگاهِ «رسانه‌های عمیق» کجا بود؟ ای‌کاش حوزه خراسان، محوریت را به الگوهایی چون «اندیشکده سعداء و آقای راجی» می‌داد؛ تا بلاگرهای مذهبی و انقلابی نیز بیاموزند که «دفاع از اسلام و انقلاب» نیازمندِ «داده» و «استدلال» است، نه فقط شور و احساس. جشنواره باید «جهت‌دهنده» باشد؛ نه صرفاً «منعکس‌کننده». 4️⃣🔻استحاله هویتِ «روحانیِ رسانه‌ای»: این نکته بسیار دردآور است. هویتِ طلبه در رسانه، نباید به یک «شومن» یا «نقال» تقلیل یابد. اینکه یک برادر معمم را در برابر سلبریتی‌ها بیاوریم تا شاهنامه بخواند (با تمام احترامی که برای عظمت فردوسی قائلیم)، خطای استراتژیک در بازنماییِ روحانیت است. هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد. ما باید به طلابِ جوان بیاموزیم که احترام و ضریب‌نفوذ روحانیت، در «عمیق بودن» و «گره‌گشایی فکری» است، نه در تبدیل شدن به رقبایِ طناز برای کمدین‌ها! اولویت ما باید تربیتِ «مبلغِ تبیین‌گر» باشد، نه «روحانیِ اینفلوئنسر». 5️⃣🔻فقرِ شفافیت در داوری: اعتبارِ هر جشنواره به «میزِ داوری» آن است. عدم شفافیت در اینکه چه آثاری، با چه متر و معیاری و توسط چه کسانی داوری شده‌اند، پاشنه آشیلِ این رویداد بود. چرا آثار برگزیده در یک پلتفرمِ مشخص بارگذاری نشد تا جامعه‌ی نخبگانی بتواند عیارِ داوری‌ها را بسنجد؟! 📌 ادامه در فرسته‌ی بعد...👇 #جشنواره_سلمان #حوزه_خراسان ✍️ اللَّهُمَ‌ سَلِّمْ‌ وَ تَمِّم... https://eitaa.com/joinchat/2217739200C03b2daf614

🌀 جشنواره سلمان؛ گامی رو به جلو، نیازمندِ درنگی عمیق 📝 نقدی بر دومین جشنواره بین‌المللی رسانه و فضای مجازی سلمان 🔢 بخش دوم 🖋 جمال نصیری | مدیر رسانه مناهج 6️⃣🔻آشفتگی در برنامه‌های جانبی و فرصت‌سوزی شبکه‌سازی: جشنواره فقط اختتامیه و اهدای جایزه نیست؛ اصلِ ماجرا، «شبکه‌سازی» و «انتقال تجربه» در حاشیه نشست‌هاست؛ که این مهم، به عنوان هدف جشنواره نیز اعلام شد؛ اما فقدانِ نشست‌های تخصصیِ هدفمند و بی‌نظمی در برنامه‌های جنبی، این فرصت طلایی برای رشدِ شرکت‌کنندگان را سوزاند. 7️⃣🔻تکیه بر «اعتبارِ عاریتی» سلبریتی‌ها: دعوتِ انبوه از چهره‌های مشهور برای ضبط تیزر و کلیپ، آن‌هم برای جشنواره‌ای که هنوز در فرم و محتوا نقص‌های جدی و عیان دارد، نتیجه عکس می‌دهد. چراکه مخاطبِ هوشمند می‌پرسد: «آیا حوزه علمیه خراسان برای دیده‌شدن جشنواره، به دامنِ سلبریتی‌ها پناه برده است؟» اعتبارِ جشنواره‌ی رسانه‌ای، باید «ذاتی» و برخاسته از «غنای محتوا» باشد، نه عاریت‌گرفته از چهره‌های سینمایی و مجازی. بله اگر جانب محتوایی و استخوان‌بندی جشنواره قوی شد، می‌توان از چهره‌های مشهور نیز برای ضریب دادنش کمک گرفت. 8️⃣🔻عدم نظرسنجی: ای کاش از میان شرکت‌کنندگان درباره نقاط قوت و ضعف جشنواره نظرسنجی منضبط و عالمانه‌ای انجام می‌شد؛ تا مجریان و عوامل جشنواره نگاه جامعی به کارنامه خود پیدا کنند. 💠 سخن آخر: نفسِ این حرکت، مبارک و قابل دفاع است و باید دست‌مریزاد گفت. اما نقدِ صریحِ، از سرِ دلسوزی برای نونهالِ دوساله‌ای است که اگر مسیرش اصلاح نگردد، ممکن است به بیراهه رفته و خیلی زود از بین برود. همه ما وظیفه داریم کمک کنیم تا زحماتِ خالصانه‌ی دوستانمان در خراسان، به ثمر بنشیند و در دوره‌های آتی، شاهد جشنواره‌ای باشیم که هم در «فرم» و هم در «محتوا»، ترازِ اسلام و انقلاب اسلامی باشد. #جشنواره_سلمان #حوزه_خراسان ✍️ اللَّهُمَ‌ سَلِّمْ‌ وَ تَمِّم... https://eitaa.com/joinchat/2217739200C03b2daf614

🌀 تخریب امید؛ بجای طراحی آینده! 📝 در حاشیه «سرابِ» رویدادهای استارتاپیِ فرهنگی 🖋 جمال نصیری | مدیر رسانه مناهج 🔸 پیش‌تر در یادداشتی گلایه کرده بودم که «چرا جماعتی از فعالان عرصه فرهنگ، کاسب فرهنگی می‌سازند؟»؛ بزرگوارانی که خالصانه(!) در مسیرِ تجاری‌سازیِ فرهنگ می‌تازند و ابایی هم ندارند که خیلی عریان و بی‌پرده، فریاد بزنند که به دنبال راه‌اندازی «کسب و کار» هستند. 🔺 اما امروز علاوه بر آن پدیده‌ی تلخ، با «تله‌ی» جدیدی مواجهیم: «فراخوان‌هایی با رنگ و لعابِ حمایت از استارتاپ‌ها، اما با باطنِ پیمانکاری!» نمونه‌اش یکی از همین رویدادهای پرطمطراق اخیر که یکی‌دو روز پیش به پایان رسید و برگزیدگانِ خود را به‌جای خوشحالی، در «شوک» فرو برد! ❗️سناریوی فریبنده: وعده می‌دهند: «بیایید! طرح بیاورید! تا چندصد میلیون تومان حمایت می‌کنیم!» جوانِ دغدغه‌مند و تیم‌های خودجوش که با هزینه‌ی شخصی و خون‌دل، محتوا تولید می‌کنند، خوشحال می‌شوند که بالاخره کسی پیدا شد تا ارزشِ «ایده و تیم» را بفهمد. با هزار امید و آرزو و صرفِ وقت و هزینه، طرح را آماده می‌کنند و در ماراتنِ گزینش‌ها شرکت می‌کنند. ‼️ اما پرده‌ی آخرِ نمایش: به برگزیدگان، به‌جای لوح تقدیر و جایزه نقدی و سرمایه‌گذاری (که وعده داده بودند)، عملاً «سندِ بردگی» تعارف می‌کنند! پیامشان این است: «آفرین! شما به عنوانِ «پروژه‌بگیرِ ما» انتخاب شدید! اگر دستورات ما را اجرا کنید، طی یک پروسه طولانی، قطره‌چکانی مبالغی به شما خواهیم داد!!» ⁉️ این بود تحققِ آن وعده‌های شیرین؟! این بود نتیجه‌ی آن همه دوندگی، رفت و آمد، ارائه طرح، داوری و اعصاب‌خردی؟ تبدیل کردنِ «تیمِ خلاق» به «عمله‌ی پروژه‌ای»؟! ‼️ طنزِ تلخِ ماجرا: ای‌کاش برگزارکنندگانِ چنین رویدادهای پرهزینه‌ای، قبل از ادعای شتاب‌دهی به دیگران، خودشان در یک دوره فشرده‌ی «منتورینگِ تشریفات» شرکت می‌کردند تا لااقل الفبایِ میزبانی و پذیراییِ اولیه (حتی در حد بطری آب معدنی!) را بیاموزند؛ بلکه این قدر درمانده نباشند. ♨️ و اما یک شکِ ترسناک: مبادا با اقدامات نسنجیده‌ی برگزار کننده، این شک تقویت شود: اینکه تمامِ این نمایش‌ها، فراخوان‌ها و کشاندنِ جوانان از شهرهای دور و نزدیک به تهران، تنها دکوری باشد برای «بیلان‌سازی»! نکند خدای‌ناکرده نیت این است که با سیاهی‌لشکر کردنِ نخبگان، به نهادهای بالادستی ثابت کنند که «ما فعالیم» تا بودجه‌های دولتیِ میلیاردی بگیرند و فلان مرکزِ کذایی را تأسیس کنند؟ اگر چنین باشد، بعید می‌دانم شرکت‌کنندگانی که با هزینه‌ی خود و امیدِ واهی آمدند و خسته و سرخورده برگشتند، بانیانِ این نمایش را حلال کنند. ❇️ و اما باز، نقش پررنگ و خالص مردم عزیز: خدا را شاکریم که در میان این بازی‌های نهادی، هنوز «مردمی» داریم که قدرِ کارِ تمیزِ فرهنگی را می‌فهمند و بی‌منت و از سرِ «شوقِ دانایی»، حامیِ واقعیِ جریان‌های مستقل هستند. ⚠️ ای کاش برخی درک کنند: «استارتاپ‌های فرهنگی»، سرمایه‌های این جامعه هستند؛ نه اسباب‌بازیِ برخی برای پر کردنِ رزومه و جذبِ بودجه! و ای کاش با این سرمایه‌ها قمار نکنند. #تخریب_امید ✍️ اللَّهُمَ‌ سَلِّمْ‌ وَ تَمِّم... https://eitaa.com/joinchat/2217739200C03b2daf614

🌀 اولین تحقیق مستند و جامع درباره معمای اپستین! همراهان عزیز سلام! این روزها روی پادکستی کار می‌کنیم که خواب رو از چشممون گرفته… قراره تو پادکست جدید رادیو مناهج بریم سراغ یکی از مخوف‌ترین و پیچیده‌ترین پرونده‌های جهان: پرونده‌ای که با انتشار یک اسم مشهور شد: «جفری اپستین». تحقیقاتی که تا الان تو هیچ پادکست فارسی و کلا تو دنیای تحقیقات فارسی حتی بهش اشاره هم نشده. جذابیت ماجرا اینجاست که حتی تو منابع انگلیسی هم خیلی کم پیدا میشه که کسی با این دقت و تمرکز روی این زوایای پنهان دست گذاشته باشه! فقط برای اینکه حجم حیرت‌انگیز کار دستتون بیاد، برای تولید این قسمت تا الان این مسیر رو طی کردیم: 🔍 بررسی ده ها هزار عکس 🔍 زیر و رو کردن بیش از ۳ هزار صفحه سند محرمانه و دادگاهی 🔍 واکاوی بیش از هزار خبر و گزارش 🔍 و تماشای ده‌ها ساعت اعترافات و مصاحبه‌های دیده نشده! یک کار سنگین و یک روایت نفس‌گیر تو راهه… منتظر باشید! 💣🎧 #اپستین ✍️ اللَّهُمَ‌ سَلِّمْ‌ وَ تَمِّم... https://eitaa.com/joinchat/2217739200C03b2daf614

💠برنامه شب دوازدهم موکب شبکه نوآوران دینی (یکشنبه ۶ اردیبهشت ۱۴۰۵) ▪️تیم نوآور۱: سپیدار (خانم دکتر عبداللهی) ▫️تیم نوآور۲: رادیو مناهج (حجت الاسلام نصیری فرد) ▪️راهبر نوآوری: آقای فیاضی ▫️مهمان ویژه: حجت الاسلام دکتر فخر روحانی (مدیر مرکز امور نخبگان حوزه ) حجت الاسلام موسوی (دبیر ستاد راهبری احیای احکام حوزه) دکتر توکلی (عضو هیئت علمی گروه مدیریت پژوهشگاه حوزه و دانشگاه ) ▪️ناظر اجرایی: ستاد راهبری کار و اشتغال حوزه های علمیه 📌هر شب از ساعت ۲۲:۰۰ الی ۲۴:۰۰؛ خیابان صدوقی جنب کوچه ۳۵ (انتهای ضلع سمت راست مواکب) ✍️برنامه جامع فعالیت هفته اول و دوم موکب 🔗کانال تخصصی نوآوران دینی و نبردهای تمدنی #نبرد_تمدنی۲ #موکب_نوآوری #شبکه_نوآوران_دینی ┈┉┅━❀💠❀━┅┉┈ 🌐 https://zil.ink/aalaa 🆔 @aalaa_ir