دیروز نشسته بودم زیر درختی که اخرین بار دیدمت، اره... همونجا بود که دل کندی، دل کندنت چنگ شد قلبمو فشار داد دل کندنت بغض شد و راه نفسمو بست. ولی باز، قربون دلی که کندی. اونجا هنوز بوی تو رو میداد، هنوز رد اشکایی که تو پا گذاشتی روشون بود. مثل رد پات تو قلبم، ی چمدون خاطره گزاشتی گوشه قلبم و رفتی. کاش برگردم به همون روز، به همون آغوش، به همون بوسه، حتی اگه بعدش رفتن تو باشه و موندن من، تنها موندن من! جریحه‌دار -|

حیاتی؟ چجوری بگم که دلتنگتم؟

دنیا مخزن اندوه است و ما، دنیا نشین! همنشین اندوه ها...

تو رفتی، کی بغضمو ببوسه؟!

وقتی میخندیدی، دوس داشتم چال گونتو ببوسم... حالا که نیستی خیالتو میبوسم، بعد میزارمش روی بلند و زیباترین طاقچه قلبم، اونجا ک دست هیچکی بهش نرسه، حتی خودم وقتی خواستم فراموشت کنم. نمیدونم الان کجایی تو کدوم نقطه از این جهان، دور از من، واسه یکی دیگه داری میخندی... جریحه‌دار -|

عینی؟ ابتسم الی الابد...

به تو فکر کردم، که بارون بباره...