آدمیست دیگر یک روز حوصله هیچ چیز را ندارد ، دوست دارد بردارد و خودش را دور بریزد .
دلم میخواهد تمام غمهایت را نقاشی کنم و بعد آن تابلو را بسوزانم ، چون هیچ تصویری از درد تو زیبا نیست ، مگر آنکه به لبخند ختم شود .
درسته فروغ فرخزاد عزیز زندههای امروزی چیزی به جز تفالهٔ یک زنده نیستند .
گویی که کودکی در اولین تبسم خود پیر گشته است .