شرایط و قسمت همه دروغاند ، اگر انسانی انسان دیگر را دوست بدارد برایش جنگ به پا میکند .
کسی چه میداند من چقدر تلاش کردهام که روحم زیبا بماند وقتی جهان پر از رنج بود ؟
زیرا در میان ویرانی و رنج ، وظیفهی انسان این است که قلبش را به زشتی نسپارد .
خودت را به من بسپار ، آنطور که من خودم را به تو میسپارم ، تمام و کمال . هرچه بیشتر بدهیم ، بیشتر به دست میآوریم ؛ این قانون است . من هرگز در زندگی به اندازهی الان که خودم را به تمامی به تو سپردهام ، احساس امنیت نکردهام .
-آلبرکامو
چه بی حساب آرامش خودمان را فدای بیشعوری دیگران کردیم . برای آدمهایی که نه ارزش توضیح داشتن و نه لیاقت ناراحتی .
فاصله هرگز مانعی برای دوست داشتن و عشق نیست ، درست . اما اگر من اینجا گریه کنم ، آیا در دوردستها گونههای تو خیس خواهند شد ؟