بعد کلی اصرار به فاطمه که ما رو ببره اتاق فرار قرار شد بریم منتها یه مقدار پول باید میاوردیم حالا مگه ما پول داشتیم؟
خلاصه که دیگه اینچیزا اوکی شد و بلاخره شروع کردیم به آماده شدن
حالا من که با خودم لباس بیرونی نیاوردم چون اصلا قرار نبود بیرون میرون بریم
بعد که رسیدیم توی یه کوچه ی بزرگی بود که سمت راستش یه جایی بود شبیه ساختمون نیمه کاره که کنارش یه در داشت که اونجا اتاق فرار بود
من نمیدونستم از کجا باید بریم تو همینجوری رفتم جلو ببینم چه خبره
یه پسره واستاده بود جلوی در همینجوری که داشتم میرفتم جلو و نمیدونستم باید چیکار کنم پسره بهم گفت سانس داشتین منم با مِن و مِن گفتم اره(چونکه توی سایت یه مشکلی پیش اومده بود من فکر کردم که رزور نکردیم به خاطر همین شک داشتم توی آره گفتنم) بعدشم بقیه رو صدا زدم که بیان
در که باز شد رفتیم داخل یه راه پله با کاشی های موزائیک بود که میرفتیم پایین تو لابی