نبود شفافیت در روند بازپرداخت: در مورد زنجانی، هیچ گزارش رسمی روشنی درباره میزان دقیق بازپرداخت یا مانده بدهی وجود ندارد. از سویی سخنگوی قوه قضائيه می گوید تسویه کرده است و از سوی دیگر وزارت نفت، بانک مرکزی و چند نماینده مجلس از جمله میثم ظهوریان می گویند که تسویه نکرده. و تنها تعهد داده است که تسویه کند همین ابهام، مرز میان «تسویه» و «فرار» را مخدوش می‌کند و افکار عمومی را نسبت به جدیت برخورد قضایی دچار تردید می‌سازد. این باهام تا جایی پیش رفته است که حتی امیر حسین ثابتی فایل صوتی منتشر کرد و گفت : دلیل حمایت قبلی من از تسویه بدهی بابک زنجانی با استناد به صحبتهای مقامات قضایی بود که خبر از تسویه بدهی های وی داده بودن و این موضوع مرتبط است با قبل از ورود من به مجلس حال که به مجلس آمده ام مستنداتی به دستم رسیده. که ابهامات بسیاری در تسویه بدهی این ابر مفسد اقتصادی ایجاد کرده است و و‍یفه من به عنوان یک نماینده مجلس این است که موضوع را برای استیفای حقوق عامه دنبال کنم نفوذ در شبکه‌های اقتصادی غیررسمی: شرکت‌هایی مانند نیکاپی، که در فضای مبهم خصوصی-شبه‌دولتی و فناوری فعالیت می‌کنند، نمونه‌ای از بسترهایی هستند که امکان تداوم فعالیت را بدون نظارت مؤثر فراهم می‌سازند.

فقدان محرومیت اقتصادی دائمی: برخلاف بسیاری از کشورها، در ایران برای محکومان اقتصادی محدودیت‌های مادام‌العمر در نظر گرفته نشده است. همین خلأ، زمینه بازگشت افراد به چرخه اقتصادی رسمی را فراهم می‌کند. پیامدهایی فراتر از یک درگیری لفظی ماجرای تقابل زنجانی و ثابتی، نشانه‌ای از بحران عمیق‌تر در سرمایه اجتماعی عدالت اقتصادی است: فروریختن اعتماد عمومی: وقتی فردی با چنین سابقه‌ای توان تهدید نماینده مردم را دارد، افکار عمومی اجرای عدالت را نمایشی می‌بیند و امید به اصلاح را از دست می‌دهد. تضعیف اقتدار نهاد قضایی: اگر احکام قطعی، در عمل ضمانت اجرا نداشته باشند، تصور عمومی از اقتدار قوه قضاییه آسیب می‌بیند. سیاسی‌شدن پرونده‌های قضایی: ورود نمایندگان مجلس به ماجرا، گرچه از منظر نظارتی ضروری است، اما اگر دقت نکنند می‌تواند پرونده را از مسیر حقوقی خارج کرده و به رقابت‌های جناحی پیوند بزند. بازتولید فرهنگ مصونیت: تهدیدهای زنجانی بازتاب ذهنیتی است که در آن قدرت مالی معادل مشروعیت اجتماعی تلقی می‌شود. در چنین فضایی، نه‌تنها محکومان پشیمان نمی‌شوند، بلکه با شبکه‌سازی رسانه‌ای و رفتاری، چهره‌ای از «اقتدار» برای خود می‌سازند. بازگردیم به پرسش آغازین: «چرا یک محکوم اقتصادی هنوز تهدید می‌کند؟

شهید نواب در مسجد تبلیغ چراغ نفتی ساخت داخل میکرد مدرس هیچ وقت پیراهن خارجی نپوشید علما به جای قند وارداتی خرما استفاده کردند امیرکبیر قلیان گلی را بر شیشه ای ساخت انگلیس ترجیح داد رهبری 25سال شعار سال را اقتصادی انتخاب کرد اما 73درصد مردم ما در جنگ اقتصادی گرایش به خریدکالای خارجی دارند.

کنگره دندانپزشکی کودکان و حضور افراد بدون رعایت حجاب روی صحنه و تقدیر از آنان ظاهراً مرده و زنده دستگاه قضایی فرقی نمیکند فقط نفهمیدیم مشکلتان با پهلوی چه بود! او که نسخه اصل بود شماها هر چه از ولنگاران دلبری کنید ،باز از نظرشان حکومت آخوندی هستید و فقط باعث تمسخر و تحقیر خود و مومنین میشوید ای لعنت بر طاغوت زمان

نباید خیابان‌های ما جولانگاه تجاهر به فسق باشد اینها اثر وضعی دارد. - امروز می‌گویند ۱۵ , ۱۶ استان ما در طول سال آبی جاری یک قطره #باران هم نباریده است . یا متوسط بارش امسال ما ۸۰ درصد کمتر از گذشته است. - وضعیت آبی ما طوریست که می‌گویند در شصت سال اخیر این نوع خشکسالی سابقه نداشته است. - این را نمی‌شود حمل بر اتفاق کرد. آیا نباید #تفکر کرد؟ ● نباید خیابان‌های ما جولانگاه تجاهر به فسق باشد اینها اثر وضعی دارد. ● مسئولین جلوی این [تجاهر به فسق علنی] را بگیرند متدینین هم آرام ننشینند. ● آیت الله محسن اراکی . . @smj_abtahi