کَمیمَن
زندگی رو اونجایی میبری که یه آدم پیدا کنی که وقتی ناراحته تنها دغدغش خوب کردن حال تو باشه وقتی از م
کسی که پیشش گریه کنید نه اینکه بخاطرش پیش کس دیگه ای گریه کنید!
شده دردی به دلت ریشه کند، آب شوی؟
همه شب با غمِ دلتنگی خود، خواب شوی؟
شده آیا ک غمی ریشه به جانت بزند؟
گره در روح و روانت، به جهانت بزند؟
شده دلتنگ شوی غم به جهانت برسد؟
گرهات کور شود غم به روانت برسد؟
شده دلتنگ شوی چاره نیابی جز اشک؟
من به این چارهی بیچاره دچارم هرشب...
شدم لیلی ولی مجنون نه شد یارم نه غمخوارم...
مگر من از همان معشوق دیرینت چه کم دارم؟
کَمیمَن
کسی که پیشش گریه کنید نه اینکه بخاطرش پیش کس دیگه ای گریه کنید!
کسی که کنارش اعتماد به نفست بره بالا نه اینکه حس ناکافی بودن کنی!
کسی که تورو با تمام نقض و عیبات دوست داشته باشه و هیچ وقت اونا رو به روت نیاره و همینجور که هستی تورو بپذیره!