کاش میشد بشکنم بغضی که بسته گلو را ..

نمى توانم فراموشت كنم گرامافونى در اعماق خاطره‌ها روشن مانده است..

بیا به مصرع بعدی که شرح حال من است: خیال من شده اویی که بیخیال من است! خجالتم که بگویم به عقلِ دوراندیش کسی که باور من بوده احتمال من است! به سایه‌سار بلوطم همیشه می‌خوابید همان که کلبهٔ او گرم از ذغال من است! تمام قدرت او در «نه» صریحش بود تمام مشکل من از زبان لال من است! چه پاسخی بدهم در جواب اینکه: کجاست؟! که این سؤال شما نیست؛ این سؤال من است [حمزه کریم تباح فر]

من آزرده‌ی افکارم دگر تو نیازارم ..

دیشب مرا در خواب بوسیدی و رقصیدی لب‌لب کنان امروز در انتظار می‌رقصم.. [ابراهیم روزبهانی]

شب غم تو نیز بگذرد ولی در این میان، دلی ز دست می‌رود.. [هوشنگ ابتهاج]

‏با فاصله اى امن كه آسيب نبينى ‏بنشين و فقط شاهد ويرانى من باش ..

زندگی شد من و یک سلسه ناکامی ها..

دردا که چه شب‌ها..

که چه شب‌ها..

چه‌ها با جان خود دور از رخ جانان خود کردم

مگر دشمن کند این‌ها که من با جان خود کردم