با خودش خلوت کند از دست بی‌کس بودنش هی شکایت از خودش از خلق و خالق کند

چه غریبانه دلم میل تو دارد این صبح..

من دورم تو دیری میمونم تو میری:) دلشوره‌ی خوب منی..

اندوه طولانی لبخند پایانی آروم آشوب منی.. :)

أشتاقک حدالوجع؛ تا حدِ درد دلتنگتم..

ای معنی شعر تر من پرواز جاری در پر من ..

سر گردانم بر سر کویت شب میبارد از سر مویت ..

نداری .. خبر ز حال من نداری؛ که دل به جاده میسپاری!

سحر ندارد این شب تار مرا به خاطرت نگهدار ..

مگر در خواب بینم تا ببوسم گردن او را..

“ای کاش” حریف حسرتم نیست ..

از خاطرش می‌شُست هر شب رد پایم را با دیگری راحت عوض می‌کرد جایم را می‌آمدم ثابت کنم معشوقِ او بودم یک آن به هم می‌زد بساطِ ادعایم را .. :) تا آهِ من می‌خواست بِنشیند به دامانش سرکوب می‌کردم درون دل، دعایم را ..! در بین آغوشش زمان معنی ندارد چون هر دکمه‌ی پیراهنش، جغرافیایم را.. یادش که اُفتادم دوباره اشک‌هایم ریخت سَر می‌کشم با یاد او، لیوان چایم را هر بار گفتم "دوستت دارم" فقط خندید! من هم برایِ پیروی از او صدایم را.. از ما گذشت آن روزهای عاشقی کردن! دیگر پس از مرگم نمی‌خواهم عصایم را.. سعید شیروانی