چرا عاشق شدم؟ ازخویشتن هرروز میپرسم مدام این جمله‌ی بی‌معنی تلخ سوالی را ..

دلیل‌ کشف شوق‌ و ذوق‌ و احساس و جنون درمن تو درمن ساختی تشخیص‌و تلمیح‌و توالی را

تو از یک تکه سنگ‌ِسخت شاعر ساختی و من نشستم شعر کردم واژه‌های لاابالی را

تو بودی اوج مفهوم رسیدن در درون من که من درحسرتت طی کرده بودم نونهالی را

ازاینجا رد شدی حتما، اگر من این‌ چنین مستم اگر بو میکشم ردتو برگل‌های قالی را

[ سید‌تقی سیدی]

شب تاریک‌ و غم‌ و کابوس سلّاخی شدن..

تو خواهی رفت، دیگر حرف چندانی نمی ماند چه باید گفت با آن کس که می دانی نمی ماند؟ ..

- :) ﺑﺎ ﺧﻴﺎﻟﺖ، ﻫﻮاﻳﺖ ﻣﺮا ﺗﺎ ﺟﻨﻮن ﻣﻴ‌ﻜﺸﺎﻧﻰ؛ ﺟﺎن ﻣﻦ ﺑﻮدی و ﺟﺎن ﺑﻪ ﻟﺐ می‌رﺳﺎﻧﻰ رﻓﺘﻪای، ﺷﺐ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﻤﺎم دﻟﻢ را ﻛﺠﺎﻳﻰ.. ﻣﺎﻧﺪه‌ام ﺧﻴﺮه ﺑﻪ آﺳﻤﺎن ﺗﺎ ﺑﻴﺎﻳﻰ :)

ای ﻣﺎه ﻋﺎشق‌کُش ﺷﺒﻢ دﻧﺒﺎله‌دار اﺳﺖ؛ ﺳﻬﻢ ﻣﻦ از ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎ اﻧﺘﻈﺎر اﺳﺖ! بی‌تو ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻰ ﺧﻮد ﻋﺎدت ﻧﻜﺮدم.. ﭘﺸﺖ ﻛﺪام اﺑﺮی ﻛﻪ ﭘﻴﺪاﻳﺖ ﻧﻜﺮدم :)

- کجاست بارشی از ابر مهربان صدایت؟ که تشنه مانده دلم در هوایِ زمزمه‌هایت.. به قصه‌ی تو هم امشب درون بستر سینه هوای خواب ندارد، دلی که کرده هوایت! تهی است دستم اگر نه برای هدیه به عشقت چه جای جسم و جوانی.. که جان من به فدایت :) هزار عاشق دیوانه در من است که هرگز به هیچ بند و فسونی نمی‌کنند رهایت.. :) دل است جایِ تو تنها و جز خیال تو کس نیست؛ اگر هر آینه ، غیر از تویی نشست به جایت! هنوز دوست نمی‌دارمت مگر به تمامی؟ که عشق را همه جان دادن است اوج و نهایت..! در آفتاب نهانم که هر غروب و طلوعی نهم جبین وداع و سر سلام به پایت.. - حسین منزوی

من اقیانوس رنج و کوه دردم اگر دیگر به سویت برنگردم ببین روز و شبم یک قصه دارد از تو دورم‌ .. من بی نورم ..