همون‌جا که دیدی از پیام دادن یه نفر ذوق میکنی و خوشت میاد بیشتر باهاش حرف بزنی ، دقیقا همون‌جا دیگه جواب پیاماشو نده بلاکش کن گوشیتم خاموش کن تا بیشتر از این پیش نری چون در آینده‌ای نه چندان دور همین آدم قراره دهنت رو سرویس کنه.

زندگیم شده همین که هی ناراحتم کنین و هی به روتون نیارم.

「🤤😀」

خب فعالیت رسمی پارازیت رو اعلام میکنم

به حق همین روز و ساعت و دقیقه پانزده و پنجاه و هشت دقیقه ی روز بیست و هفت بهمن هزاروچهارصد بهتون اعلام میکنم که این چنلم مثل قبلیا توسطِ این بشرِ خوددرگیر پاک خواهد شد حالا ببینید کِی گفتما.

دلم برات تنگ شده ؛ فقط همین ..!

نمی‌خوام مثل من تنها بشی با گریه‌ها ، اما منو یادت بیار ، هرجا تو تنهایی زمین خوردی . .

- شبایی که من این زخما رو می‌شمردم کجا بودی ؟

- دلم یه خوشحالیِ از ته دل می‌خواد ؛ شبیه اون ذوقی که بعد از امضا کردنِ رضایت‌نامه‌ی اردو میفتاد تو دلم ، یا مث اون حسّی که مامانم از بازار برمی‌گشت و یه پلاستیک خوراکی دستش بود ، شبیهِ خوشحالی لحظه‌ای که برای اولین بار خندیدنِ داداشمو توی گهواره دیدم ..

رفتار مدیر و معاونای مدرسه مثل این می‌مونه که یه نفر تو خیابون جلوتو بگیره و هرچی از دهنش درمیاد بهت بگه و به پوشش و ظاهر و همه‌چیت گیر بده ولی فرقشون باهم اینه که اون طرفو تو هم میتونی برگردی جوابشو بدی و باهاش دعوا کنی، ولی جلوی مدیرت باید خفه‌خون بگیری و از توهیناش چشم‌پوشی کنی چون لَنگ یه نمره‌ی انضباطِ کوفتی هستی :]

-

* روی پشت بوم دراز بکشی و با هنزفریِ توی گوشت ، درحالی‌که به آسمون و ستاره‌های شب خیره شدی پلی‌اش کنی ..