حقیقتا اینکه خودت درد بکشی هزاران بار بهتر از اینه که یکی از عزیزانت جلوی چشمت درد بکشه و هیچ کاری از دستت برنیاد.
- محالِ ممکنه پسربچه و دختربچه های درحال بازی کردن رو ببینم و حسرت نخورم که چرا جای یکی از اونا نیستم :)
همین که دیگه مدرسه ندارم و لازم نیست غم و غصهی فردا رو داشته باشم، منت خدای را عزوجل.
- خیلی چیزا هست که باید بهت بگم، و تا همیشه هم ناگفته میمونن
مثلا اینکه هنوزم یواشکی نگرانت میشم .
همیشه بیشترین دلیل تنفرم از کلاس مجازی بخاطر این بوده که شارژ موبایلمو پای چیزی از دست دادم که نه ازش خوشم میومده و نه سودی ازش بردم :''
- توی این چندسال خیلی تلاش کردم مجازی رو ول کنم و برم ، ولی نشد و نتونستم
مثل یه باتلاق میمونه، از اول نباید واردش میشدم و حداقل نباید وابستگی ایجاد میکردم برای خودم
ولی وقتی این اتفاقا افتاد، دیگه هیچوقت دل کندن آسون نشد.
مثلا یهو خبر بدن : کلیهی مراکز آموزشی کشور تا آخر ماه مبارک رمضان تعطیل میباشد 🙂..