وضعیتم جوری شده که اگه یه روزمو هم خوب بگذرونم، می‌ترسم به کسی بگم چون بلافاصله بعدش یه‌چیزی میشه و همه چی خراب میشه.
ولی من همیشه به این فکر می‌کنم که ما با این‌همه غم و غصه تازه اولِ راهِ زندگی‌مون هستیم
یعنی بعد از اینا دیگه قراره چی بشه؟ :))
این‌قدر درس نخوندم که دارم فکر می‌کنم وقتی برم دانشگاه و سرکلاس بشینم، فقط اسم و فامیلی‌مو بلدم که به استاد بگم😂