و چه نوشته‌هایی که تو مخاطب‌شون هستی و نمیدونی.

بیشتر از همیشه دلم میخواست توی بغلت گریه کنم و بگم که از این وضعیت مزخرف خسته‌ام، اما چون میدونستم قرار نیست هیچوقت اشکامو پاک کنی و منو مطمئن کنی از بودنت، خندیدم و گفتم هیچم ناراحت نیستم.

کاش میتونستم لابلایِ گریه‌هام داد بزنم و بگم که چقدر حالم بده.

کاش دوباره ب این دوره از زندگیم برنمیگشتم(:

دلتنگ بودم؛ نمیدانستی درد دلتنگی یعنی چه

امشب زیادی داره همه چی خراب میشه.

کاش تو ذوقم نزنی(:

انجا را نمیدانم اما اینجا تا پیراهنت را سیاه نبینند، باور نمیکنند چیزی از دست داده‌ باشی.

دنیا غمگینم میکند(:

هرروز بیش از پیش میکوشیدم که از اطرافیانم نرنجم، اما انگارکوششِ انها برایِ رنجاندنِ من بیشتر بود.

من نمیدانم چه چیزی پایبندم کرده است کوه اگر پا داشت تا حالا از اینجا رفته بود

_