کاش وقتی حالم بده به کسی نگم.

تو نمیدونی چقدر دلم برایِ صدا زدن اسمت، تنگ شده.

دلیلِ اشک‌هایِ شبونه‌یِ این آدمی.

دلتنگی برام مثل یه‌چیز انتسابی شده، نمیتونم تغییرش بدم، نمیتونم عملش کنم، کوچیکش کنم یا پیوندش بزنم. دلتنگی تو بدنم شده شبیه یه مشکل مادرزادی که قرار نیست هیچوقت درمون بشه.

اگه دوس دارید یکم حرف بزنیم

تو قلبه بضیام دریایی از ادم موج میزنه.

ممنونم از حساسیت که همیشه و همه جا همراهِ منه.

من پر شدم از غم.

من صدمو واس بقیه میزارم و بقیه یکشونو میزارن.

غمِ تو برایِ قلب کوچیکِ من، زیادی بزرگه.

برایِ همه مینویسم تا تو بخونی.

من هنوزم منتظرم برگردی(: