حتی وقتی حالم خوب نیست یا عصبی ام از اطرافیانم دور میشم که نکنه یه وقت چیزی بهشون بگم ناراحت بشن
چرا هیچوقت به فکرخودم نیستم!؟
اعتماد مثل دومينو ميمونه، حالا دستت بخوره پات بخوره، عمداً بندازى، مرض داشته باشى يا هرچى وقتى ريخت ديگه كار از كار گذشته . . .!
نه اونقدر ضعیفم که همینجا تمومش کنم و نه اونقدر قوی ام که ادامه بدم؛ گیرکردم تو یه بلاتکلیفی عجیب و ازاردهنده.
روحم خراش دیده و نیاز به استراحت دارم . . .
باید برای چند ماه از ادم ها دور باشم تا ذهنم رو سر و سامون بدم🚶🏻♂.
اخه رفتن داریم تا رفتن، بعضیا وقتی میرن دلت خنک میشه، اما بعضیا وقتی میرن همه جونتو با خودشون میبرن.