هميشه يه مشت فكر چرت و بيخود وجود داره که اصلا مهم نیست اما تو براش اروم و قرار نداری
اگه بخوام مودمو توصیف کنم اینجوریه که؛
خستم ولی جوری نیس که با خوابیدن بشه حلش کرد!
عصبیم و چیزی نیس که ارومم کنه فقط عصبی تر میشم تا جایی که یهچیزی باعث شه یادم بره برای یه تایم!
بیقرارم ولی نمیدونم برا چی و اهنگو ترجیح میدم به حرف زدن با ادما، من خستم ولی نمیدونم از چی . . .!
از وقتی رفته هرچقدرم میخوام حالم خوب باشه نمیشه ؛ یچیزی کمه،انگار ی تیکه از وجودم نیست.