بدون تو نمیتونم زندگی کنم. ولی نکته اینجاست، با تو هم نمیتونم.

اگه بخوام مودمو توصیف کنم اینجوریه که؛ خستم ولی جوری نیس که با خوابیدن بشه حلش کرد! عصبیم و چیزی نیس که ارومم کنه فقط عصبی تر میشم تا جایی که یه‌چیزی باعث شه یادم بره برای یه تایم! بیقرارم ولی نمیدونم برا چی و اهنگو ترجیح میدم به حرف زدن با ادما، من خستم ولی نمیدونم از چی . .‌‌ .!

__

تو باعث شدی گلایی ک توم شکوفه زده بودن پژمرده شن؛)

سین چنل نابوده •-•

ولی حیف اون همه معرفتی که واسه ادمای بیمعرفت خرج کردیم.

از وقتی رفته هرچقدرم میخوام حالم خوب باشه نمیشه ؛ یچیزی کمه،انگار ی تیکه از وجودم نیست.

+من دیگه عمرا به اون عوضی یه شانس دوباره بدم _اون عوضی: سلام +من: عه سلام عزیزم

بعضی از این میمیرم برات ها و تا ابد کنارت میمونم ها و هیچ وقت تنهات نمیزارم ها، مثل شام در خدمت باشیم، بفرمایید منزل ما و یا رو من حساب کن، تعارف ایرانی محسوب میشه، زیاد جدی نگیر دوست عزیز'!

__

یجایی که نمیدونم کجاست،یجایی بین خواب و بیداری،بین مرگ و زندگی،بین سفید و مشکی دقیقا بین اینا من دارم زندگی میکنم🚶🏻‍♂💔.

از بدی های مجازی هم اینه که،ممکنه ببینی که یکی از عزیزترین هات ناراحته،ولی چون ازش دوری نمیتونی دستشو بگیری و ببریش بیرون که حال و هواش عوض شه،یا نمیتونی ارومش کنی چونکه ازش دوری،نهایت میتونی چند خط براش بنویسی و‌ هیچوقت اون لحظه نمیتونی مطمئن شی که واقعا حالش خوب شده . . .!