تو زندگیم هرچقد ی نفر واسم مهم باشه اگه ی روز بخواد از پیشم بره هیچموقع بهش نمیگم نرو چون اگه دوسم داشت و واسش مهم بودم هیچ وقت حتی ب ذهنشم نمیرسید که ترکم کنه.
اگه عاشق یه نفری واسه خوشگلیش این عشق نیست هوسه ، اگه عاشق یه نفری واسه پرانرژی بودنش عشق نیس حس تحسینه ، اگه عاشق یه نفری واسه کمک کردنش عشق نیس حس تشکرِ ، ولی اگه عاشق یه نفر باشی و ندونی واسچی عاشقشی اون حس عشقه'!
حال این روزهام یه چیزی تو مایه های همون لحظه ایه که وسط یه مکالمه بغض خفهت میکنه ولی صدات رو صاف میکنی، چشم هات رو میبندی و یه نفس میکشی تا یکم بیشتر دووم بیاری، با اینکه میدونی تهش فروپاشی مطلقه.
وقتی چیزی که نیستم رو بهم نسبت میدن، دوس دارم همونی بشم که میگن، تا بفهمن از توهم تا واقعیت چقدر راهه.