‏ولی جدی کنار گذاشتن بعضیا از دست دادن نیست، به دست اوردنه

_

این حجم از بغض برام غیر قابل تحمله🚶🏻‍♂💔

یه سری حرفام هست نه گفته میشه و نه شنیده میشه نه میشه نوشتشون و نه میشه خوندشون همینا میشن بغض و ته نشین میشن توی گلوی ادم و بالاخره یه شب راه نفسشو میبندن و صبح که شد همه توی گوش هم پچ پچ میکنن؛ " فلانی که چیزیش نبود. چیشد مُرد راستی؟! "

دیروز یکی از همکارهام داشت پشت گوشی با یکی صحبت میکرد؛ لا به لای حرفاش چیزای قشنگی شنیدم که به‌نظرم همه لازم دارن یه بار بشنون و بهش فکر کنن. میگفت؛ "نباید چیزی که لایقته رو توی ادما بگردی. اول باید تو خودت پیداش کنی بعد دنبال آدمی بگرد که لایقش باشه!" دوتا جمله‌ی ساده بود ولی کاری کرد که ساعت‌ها بشینم به زندگیم فکر کنم.

این حجم از خستگی خیلی خستم کرده.

تا خرخره پرم از بی حوصلگی.

خستگی تو بدنم خونه کرده. هیچکس هم از خونه ی خودش در نمیره.

چه فایده که فقط حرف هست وجود حرف نیست.

به هرکسی اعتماد نکن بعضی ادما بهت قول میدن تو سخت ترین لحظه ها کنارت باشن اما میبینی سخت ترین لحظه هارو خودشون برات رقم‌ میزنن!

من رو ادمای مهم زندگیم تعصب دارم؛ اگه مال منی همه جوره باید مال خودم باشی؛ دستات، موهات، چشمات، قلبت، مژه هات، همش و همش مال منه، نمیزارم کسی حتی نزدیکت شه، چون تو همه جوره مال منی؛ فقط من لمست میکنم، میبوسمت، فقط من با میم مالکیت صدات میزنم، اولویتت منم و من؛ این قانون منه، اگه باهاش کنار میای تا اخرش درخدمتتم.

_